ſe ꝯtulit. ſeꝫ in formā pulcherri me mulieris trāſformauit. Veīt gͦad palaciū ep̄i aſſerens ſe velle ꝯfiteri eidē. Mandat epūs vt ſuo pertentiario confiteatur. cui plenitudinē tradiderat ptātis. Renūciatilla ꝙ nulli hoīm niſi ſibi ſecreta ꝯſcīe ſue reuelabit. ſicqꝫ victꝰ epūseam ad ſe venire precepit. Cui illa. Obſecro dn̄e miſerere mei. Ego eīī annis puellaribꝰ vt cernitis cōſtituta. ⁊ a puericia delicate nutrita nec non a regia ſtirpe ꝓgenita: hūc in ꝑegrino hītu ſola veni. Nāpater meus rex eſt ⁊ potens valde. qͥ cuidā magno principi volebatme in cōiugium ſociare. Cui rn̄di ꝙ omnē thoꝝ abominabar materialem qꝛ virginitatem meā chriſto in perpetuū dedicaui. ⁊ ido nūꝙͣpoſſem in carnalē copula in cōſentire. deniqꝫ ſic artata: oportebatme aut eius volūtati obedire. aut certe diuerſa ſubire ſupplicia. Latēter fugā inij magis eligens exulare: ꝙͣ ſponſo meo fide infringe̓.Audiēs ꝟo veſtre ſāctitatis preconiū: ſub alas veſtre ꝓtectionis cōfugi: ſperans me apud vos locū reperire quietis. vbi poſſim cōtemplacōnis caꝑe ſecreta ſilentia. pn̄tiſqꝫ vite vitare naufragia. ⁊ ꝑ turbacōes mūdi fugere perſtrepentis Admirans in ea epūs nobilitatēgeneris. pulchritudinē corꝑis. tam immēſuꝫ decorē. ⁊ tante eloquētie venuſtateꝫ: placida ⁊ benigna voce rn̄dit Eſto ſecura filia: nec formides: qꝛ ille obcuius amorem te. ⁊ tuos ⁊ tua tam viriliter ꝯtēpſiſti: tibi ob hoc in preſenti cumulū gratie ⁊ in futuro plenitudinemglorie largietur. Sed ⁊ ego ſeruus eius: me ⁊ mea tibi offero. eligaſqꝫ tibi vt placuerit manſionem Volo autem vt mecum hodie prandere debeas. Cui illa. Noli inquit pater. noli de hac re me rogare: neforte ex hoc aliquā male ſuſpitionis cauſa proueīret. ⁊ nitor fameveſtre denigrationoni aliquam pateretur. Ad quam epiſcopꝰ dixit. Plures erimus ⁊ non ſoli. ⁊ ideo nullus male ſuſpitionis ſcrupulus poterit generari. Venientes itaqꝫ ad menſam epiſcopus ⁊ illaex oppoſito conſederunt. ceteris hinc ⁊ inde reſidentibus. Intendit inoam epiſcopus crebro. eiuſqꝫ faciē intueri nō deſinit ⁊ pulcritudineꝫadmirari. Sicqꝫ d̓um oculis figitur: animus ſautiatur. ⁊ d̓um eiusfaciem non deſinit intueri: antiquus hoſtis cor eiꝰ graui iaculo vulnerauit grauiter. Perpendit ipſe dyabolus hoc ⁊ pulcritudineꝫ ſuam cepit magis ac magis augere. Iamqꝫ epiſcopus proximus ea̓tconſenſui vt eam de illicito opere attemptaret: quando poſſibilitaˢſe offerret. Tunc ſubito peregrinus venit ad oſtium: crebris ictibꝰ⁊ magnis clamoribus ſibi poſtulans aperiri. Cūqꝫ ſibi aperire nollent. ⁊ ille clamoribus ⁊ ictibus nimis eis fieret importunus: interrogauit epūs mulierem ſi ingreſſum illius hoīs peregrini acceptaret. Cui illa. Proponatur ſibi aliqͣ queſtio ſatis gͣuiſ: quā ſi enodae̓