agrū ſcī And̓ree abſtuliſſet ⁊ ob hoc graluſſimis febribꝰ orāte epōfuiſſet arreptus: ille ep̄m rogauit vt ꝓ ſe oraret ⁊ agꝝ ſibi redderet. Sꝫ cū orāte epō ſanitatē recepiſſꝫ agrū iteꝝ vſurpauit. Tūc ep̄sorōni ſe dedit. ⁊ ecce oēs lāpades fregit dicēs. hic lumē nō accēdet̓-donec dn̄s ſe de ſuo inimico vīdicet. ⁊ eccīa rem quā amiſit recuꝑetEt ecce prepoſitꝰ iteꝝ grauiſſimis febribꝰ laborauit. Miſitqꝫ nūcioꝫepō vt ꝓ ſe oraret ⁊ agrū ſuū ⁊ aliū ſimilē ſibi redderet. Cui cū ep̄srnideret. iam oraui ⁊ exaudiuit me dn̄s. ipſe ad epūm ſe portari fecit. ⁊ vt eccīam intraret ad orādū epūm coegit. Et duꝫ epiſcopꝰ eccleſiā ingreditur. ille ſubito moritur ⁊ ager eccleſie reſtituitur.De ſancta Barbara reqͥre in fine.¶ De nomineIcolaꝰ dr̄ a nicos quod eſt victōria. ⁊ laos qd̓ ē ppl̓s qͣſi victoria ppl̓i ⁊ vicioꝝ q̄ ppl̓aria ſūt⁊ vilia. Vel d̓r victoria ppl̓i. qꝛ multos ppl̓os vita ⁊ doctrina docuitvicia ⁊ pctā vīce̓. Vl̓ Nicolaꝰ a nicos qd̓ ē. victoria ⁊ laus qͣſi victorioſa laus. Cuiꝰ legēdā doctores argolici ꝯſcp̄ſerūt. Eſt āt argociuitas grecie. vn̄ argolici greci vocāt̉. Alibi qͦꝫ legit̉ ꝙ Aethodiꝰpatriarcha eā grece ſcpͥſit. quā Ioh̓es dyaconꝰ in latinū trāſtulit¶ De ſancto Nicolao.⁊ plura addidit.Icolaus ciuis patere vrbis ex diuitibꝰ ⁊ ſcīs ꝑentibꝰ originē traxit. Pat̓ eiꝰ Epiphanꝰ. Mat̉v̓o Iohāna dicta ē. Quē cū in pͥmeuo iuuētutis ſue floe̓ ꝑnteſ genuiſſent. deīceps ꝯtinēt̓ viuētes celibē vitā duxerūt. Hic pͥma die dumbalnearet̉ crectꝰ ſtetit ī pelui. īſuꝑ qͣrta ⁊ ſexta feria tm̄ ſenel vberafuggebat. Fcūs āt iuuēis alioꝝ iuuenū deuitās laſciuias eccīaruꝫpotiꝰ terebat limīa ⁊ qͣcqͥd ibi de ſacͣ ſcpͥtura ītellige̓ poterat mēorit̉retinebat. Parētibꝰ v̓o ſuis defūctis cogitare cepit qͣlit̓ tātā diuitiarū copiā. nō ad laudē hūanā. ſꝫ ad gl̓aꝫ dei diſpēſarꝫ Tūc qͥdā ꝯuicaneꝰ ſuꝰ ſatis nobil̓ tres filias v̓gīes ob īopiā ꝓſtitue̓ cogit̉ vt ſic īfami eaꝝ ꝯmercio aleret̉. Qd̓ vbi ſcūs ꝯꝑit. ſcelꝰ abhorruit ⁊ maſſāauri pāno īuolutā ī domū eiꝰ ꝑ feneſtra nocte dā iecit dlāqꝫ receſſitMāe ſurgēs hō maſſaꝫ auri repperit ⁊ deo grās agēs primogenitenupcias celebrauit. Nō ml̓to pꝰ tꝑe dei famulꝰ ſil̓e ꝑegit opꝰ. Qd̓rurſꝰ ille reꝑi ens ⁊ ī laudes īmēſas ꝓrūpēs de cetero vigilae̓ ꝓpoſuit vt ſciret qͥs eſſꝫ qͥ ſue īopie ſb̓uēiſſet. ⁊ pꝰ paucos etiā dies duplicatā auri maſſaꝫ in domū ꝓiecit. ad cuiꝰ ſonitū ille excitat̉ ⁊ nicolaūfugiēte īſeqͣt̉. taliqꝫ voce alloqͣt̉. ſiſte graduꝫ teqꝫ aſpectui ne ſubtraVas nr̄o. ſicqꝫ accurrēs velociꝰ nicolaū hūc eē cōgnouit. ⁊ mox hu