Druckschrift 
Sermones et epistolae
Entstehung
Seite
112v
Einzelbild herunterladen
 

ſunt. que ip̄i gerimus. ſed etiāilla de qͥbꝰ in alioꝝ actiōe gaudemꝰ Amplectamur ig̉ dilciſſimi beata iſtā ſacͣtiſſime vnitatis ſoliditatē et ſolēpnē ieiu ꝯcordāte ꝓpoſito bone volūtatis ieamꝰ Nichil a quoꝙarduū. nichil aſꝑm̄ q̄ritur necaliqͥd nob̓ qd̓ vires nr̄as excedat īdicit̉. a ī abſtinētia a mīeoꝑibꝰ. Ipī ſe cenſeāt vt ſac̓ficium mīe non triſtitia offeratur nec inter dāpna numeret̉Hoc pio īpendat̉ oꝑi. qd̓ coriuſtificet. qd̓ ꝯſcīa lauet. qd̓ deniqꝫ accipiēti ꝓſit dāti Felixquidē eſt ille animus multūq̄mirabilis. facultatū defectione bn̄faciēdi amore mētuit.et daturū ſibi erogāda diffidit a quo qd̓ erogaret accepit: Sꝫ quia magͣminitas iſtapaucoꝝ eſt plenū etiā pietatiseſt. vt ſuorū curā quiſqꝫ deſerat. nos ꝑfectioribꝰ preiudicantes. ea nos regula gn̓aliter cohortamur vt mandatudei ſcd̓m menſurā veſtre poſſibilitatis opemim Hilare enimeſſe beniuolentiā decet. que ſicſuam temꝑet largitatē. vt deilla et paupm r̄fectio gaudeatet domeſtica ſufficientia laboret. Qui aūt miniſtrat ſemeſemināti. et pane ad māducadum p̄ſtabit et multiplicabitſemē vr̄m. et augebit incremeta frugum iuſtitie vr̄e Quartaigitur et ſexta feria ieiunemusſabbatō vero apd̓ btīſſimumpetrū apoſtolū ꝑiter vigiliascelebremꝰ. cuius mei̓tis oronibus confidimus nobis miſericordiā dei eſſe preſtandā. p. De eodē ſermo aRedicationē noſtramdilectiſſimi familiarisvobis adiuuat cōſuetudo. et ratio tꝑis cōmendat oſficiū ſacerdotis ne aut oneroſūvideat̉ aūt arduū̓: qd̓ et p̄ceptum exigit legis; et deuocōpat voluntatis Que in vnūgr̄a dei auxiliāte ꝯueniūt nonlittera occidit ſꝫ ſpūs viuificatVbi āt ſpūs dei: ibi libertas.lege tīore exequit̉: ſꝫ amōē̓Obia mollit ip̄iū; nec duraibi ncc̄itate ſeruit̉. vbi diligit̉qd̓ iubet̉: dilciſſimi adquēdā etiā vetei̓ teſtam̄to īſtituta ſūt cohortam. n iudaicevos obſeruātie iugo ſubdimꝰ.nec ꝯſuetudīeꝫ vob̓ ppl̓i carnal̓indiciꝰ: Excellit ſuꝑ illoꝝ ieiu ꝯtinēcia xana: etſi qͥd nob̓a illis cōe eſt in tꝑibꝰ: ꝯcordat ī moribꝰ: Heant illi nudipedalia ſua et ī t̓ſticia vultuūon̄dāt ocioſa ieiuīa nos in nullo ad hītus nr̄i honeſtate diſſimiles nec a iuſtis neceſſarijſoꝑbꝰ abſtinētes: edēdi licēciāſimplici p̄citate cohibemꝰ vt īvſu ciboꝝ modꝰ eligat̉: creatura dapnetur Quāuis autē