Druckschrift 
Sermones et epistolae
Entstehung
Seite
105r
Einzelbild herunterladen
 

ab eis obſeruantiā fuiſſe ꝯceptam vt ſancti obſeruatione ieiunij oīm v̓tutū regulas nichoarent. qꝛ multū ad p̄cepta deiexēquēda ꝓdeſſet. ſi criſtianamilicia ꝯtra oīa īcentiua vicio ꝯtinētie ſe ſcīficacōe inuīret illecebrā cibi irrepſei̓tprima cauſa peccati quo ſalubriore d̓i munere vtitur redēpta libertas. qm̄ vt nouerit abſtinere a conceſſis. frenare ſeneſciuit a vetitis. Omīs quidēcreaturā dei bona eſt. et nichileſt abiciendū. qd̓ cum graꝝ actione ꝑcipitur; ſed ad hoccreati ſumus vt fedā et imprudenti auiditate omnes mundicopias exſpectamus. tanꝙͣ qd̓licet ſum non liceat pretermitti Laudet̉ deus. qui hoīm vſuitam multa donauit. ſed agnoſcat rationalis animus maiores delicias mēti datas eſſecarni Et cum audit ſibi ſpmn̄ſanctū dici. poſt cōcupiſcentias tuas eas. a voluntatetua auertere. intelligat ſibitra omnia que ſenſibꝰ corꝑisblandiūtur. tempantie ſectandam eſſe virtutē. quā exterioris homīs volūtas minuitur. ſapientia īterioris auget̉Non em̄ idem cordis vigor eſub onere cibi. qui ſub leuitate ieiuiiij. nec eundē ſenſū poteſt ſaciētas gn̓are. quē ꝑcitasquia dum caro concupiſcens104aduerſus ſpiritū ſpiritali cupiditate ſuꝑatur. libera obtinetur ſanitas ſana libertas. vtet caro mentis iudicio. et mesdei regatur auxilio Ad hāc gnos vtilitate dilectiſſim pn̄stempꝰ inuitat vt a r̄ſurrectiōedni vſqꝫ ad aduentū ſpūs ſancti quinqͣginta diebꝰ mēſis qͦsin leticia precipue feſtiuitatisexigmius ad ieiunioꝝ r̄mediarecurramus. ne forte occaſionem licencie blādioris aliqͣsnegligentie culpas. delcabiliūvſus inſiderit Terra ei carnisnoſtre niſi aſſiduus fuerit ſubacta culturis cito de ſegni ocioſpinas tribuloſqꝫ producit. etꝑtu degeneri dabit fructuhorreis inferendū. ſed ignibuſcremandū Dicēte dn̄o. omnisplantatio quā non plantauitpr̄ meꝰ celeſtis eradicabit̉ Cuſtodiēda nob̓ oīm germinūſeminūqꝫ generoſitas. quā exſūmi agricole plantacōe ꝯcepimꝰ. et vigili ſollicitudine prouidendū. ne dei munea̓ aliquainuidētis immici fraude violētur. in padiſo virtutū creſcat ſilua vicioꝝ Ad declīandūaūt malū nichil ē porentiuselemoſinis atqꝫ ieiunijs Dumet carnales cupiditates cōtinctia necat deſideriorū ſpūaliūfructus miſericordie cura multiplicat vnde caritatem veſtrāſolēpniter admonemus vt