Druckschrift 
Sermones et epistolae
Entstehung
Seite
100v
Einzelbild herunterladen
 

poteſtatem. eius vtiqꝫ ſpirituslargiebatur effectū. ī quo ipſūiniiūdis ſpiritibꝰ imꝑantemiudeorū negabat impietas. etdiuina beneficia diabolo deputabat Vnde taliter blaſphemātes merito illā dn̄i excepere ſententiā quā ait Omne peccatū blaſpheniā remittetur hominibꝰ. ſpiritus aūt blaſphemianon remittetur hominibus Etquicūqꝫ dixerit verbum cōtrafiliū hominis remittet̉ ei. Quiautē dixerit contra ſpiritū ſanctum remittetur ei neqꝫ inhoc ſeculo neqꝫ in futuro Vndemanifeſtum eſt peccatorū remiſſionem ſine ſpiritus ſanctimitocatione non fieri nec quēꝙͣ ſine illo ſicut expedit ingemiſcere. aut ſicut optet orare.dicēte apl̓o. quid autē oremꝰſicut oportet neſcimus. ſed ipſe ſpiritus poſtulat pro nobisgemitibus menarrabilibꝰ. Etnemo poteſt dicere dominumiheſū niſi ī ſpiritu ſancto. quoyacuari minis exiciabile eſt.miniſqꝫ mortiferū. quia nunꝙͣveīam meretur ab interceſſore deſeritur. Omnes ergo dilectiſſimi qui in dominum iheſūcrediderant infuſum ſibi habebant ſpiritum ſanctum. et remittendorum peccatorum iamtunc apoſtoli acceꝑant poteſtatem. quā poſt reſurrectionēſuam ſibi dominus inflauit etdixit Accipite ſpiritum ſanctūquorum remiſeritis peccata remittentur eis. et quorū retinueritis retinebuntur; Sed illifectioni que erat diſcipulisferenda. maior gratia habūdantior inſpiratio ſeruabaturper quā et que nondum acceperant ſumerent. excellentiꝰpoſſent habere quē ſūpſerantPropter qd̓ dominꝰ dicebat.Adhuc multa habeo vobis dicere ſꝫ poteſtis portaredo: Cum aūt venerit ſpūs veritatis: ille diriget vos in omnēveritatem. non em̄ loquet̉ a ſemetipſo. ſed que audierit loq̄tur. et futura annūciabit vob̓Ille me clarificabit qꝛ de meoaccipiet et annūciabit vobis.Quid ergo ē dn̄s ꝓmittensdiſcipulis ſpm̄ ſcm̄. qui dixerat iam oīa audiui a patremeo nota vob̓ feci Adhuc inqͥtmulta habeo vobis dicere ſꝫpoteſtis portare modo. ātvenerit ille ſpiritꝰ veritatis illevos diriget in omnē veritatemNūquid ſeſe dominꝰ īferiorisſcientie volebat intelligi: autminꝰ aliquid ꝙͣ ſpiritū ſanctua pr̄e didiciſſe: ipſe ſit veritas et nichil pater nichil ſpūſſanctus poſſit dice̓ ſine verboa deoqꝫ ſit dictū de meo accipiet. qm̄ qd̓ accipit ſpūs: patredante dat filiꝰ: itaqꝫ aliaerat inſinuādā veī̓tas nec alia