Druckschrift 
Sermones et epistolae
Entstehung
Seite
84v
Einzelbild herunterladen
 

ſupplicium deitatis. qd̓ a cordibus piorū longe ē repellendūquia catholica integritas. necmaculā ꝑfidie nec rugam poteſt habere mendacij. vnumxp̄m ſicut deū ſic hoīeꝫ cōfitet̉.ut nec falſū homne nec deū dicat fuiſſe paſſibilem. Quāuisergo ab illo inicio quo in vtero v̓ginis verbū caro factu eſtnichil vnꝙͣ inter diuinā hūanamqꝫ ſubſtātiā diuiſionis extiterit. et oīa incremēta corꝑea vnus ꝑſone fuerīt totiustēpis actiones. ea ipſa tn̄ quoinſeꝑabilit̓ facta ſūt nulla permixtione ꝯfundimus ſed quidcuius nature ſit ex oꝑm qualitate ſentimus Nec diuina humanis p̄uidicant̉ nec hūanadiuinis. ita ī idipſū vtraqꝫcōcurrāt. vt ī eis nec ꝓprietasabſumat̉ nec ꝑſona geminet̉.Tranſcurſis igit̉ his paſſionem dn̄i p̄ceſſerunt. quid docunientoꝝ hēat ſacͣmentū paſcale tractemus exardeſcēte ad effectū ſui ſceleris ſeuiciāiudeoꝝ. deus eſſꝫ mxp̄o recōſiliās ſibi. nulla vis teplo corꝑis eius niſi ipſe pmitteret potuiſſet inferri Siquidēterribil̓ militū cohors illa et apn̓cipibꝰ et phariſeis miſſagladijs fuſtibus multitudo.ita vna voce ꝑcuſſa eſt vt cumturbe dixiſſent ih̓m ſe quererenazarenū. rn̄diſſet ego ſū. neoſubſiſteret ſed omnes ſimul amiſſo membroꝝ officio retrorſum acti eliſiqꝫ corruerēt. Invtiqꝫ diuine erat ptātis indicium que ip̄ioꝝ conatus armis contrarijs neqꝫ illius creature potentis auxilio. ſed ſolaverbi virtute ꝓſterneret Quiav̓o ſaluādo hūano genei̓ alterius oꝑis ꝯgruebat. nec poſſet ſanguis criſti preciū credētium fieri ſi redēptor ſe fine̓tcomp̄hendi admiſit in ſe ip̄ias manus et oohibita eſt potētia deitatis. vt pueīret̉ ad gloriā paſſionis Cuius vtiqꝫ manis fuiſſꝫ ſpecies et profuturanulli ymago tolerātie. niſi vera diuinitas vei̓s ſe hūane carnis ſenſibus indiuſſꝫ. vt vnusdei atqꝫ hominis filius intemerabilis aliunde paſſibilis mortale nr̄m p̄ſuū īmoͣre r̄nouae̓tEt ineſtitudine formidie carebat vt ad euincendashꝰ mūdi p̄turbacōēs ſolū ſacranto nos ſuſcepcōis. ſꝫ etiāexēplo fortitudinis roboraretNam iniuſta videret̉ eius adpacientiam cohortatio cui nuſla eſſet in noſtra infirmitatemuno. veras aut domini paſſiones yſayas ꝓpheta ipſiꝰ vo&ē prenunciat dicens Dorſumineūdēdī ī flagella maxillasmeas ī palmas vultū āt meu auerti a confuſione ſputoꝝQd̓ itaqꝫ verbi caro paciebat̉