Druckschrift 
Sermones et epistolae
Entstehung
Seite
78r
Einzelbild herunterladen
 

vos principes iudeorum legiſqꝫ doctores. nec conſcientie imipietate cōpuncti. nec effcū ſceleris mitigati fixuris clauorūaddebatis tela linguarum dicētes. alios ſaluos fecit ſeip̄mſaluum facere neſcit. ſi rex iſrl̓eſt deſcēdat nūc de cruce. et credimus ei Sed his vocibꝰ vrīsſtultis atqꝫ blaſphemijs reddunt omnia elemēta reſponſūet vnam ſimul in vos ſentēciāferunt. Celū terrā ſol fideracindignos vos ſuo mīſterioteſtātes. terribili motū īſolitoqꝫ defectu benebras mūdo vr̄ececitatis oſtendunt. ſi adarguēdos vos nec celeſtia necinferna ſufficiūt et crucem xp̄imagis potuer̄t petre atqꝫ monumenta qm̄ veſtra corda ſentire. ſaltem qd̓ in templo actūeſt ſcienter aduertite. velū cuiꝰobiectū intercludebant̉ ſanctaſanctoꝝ. a ſūmo vſqꝫ ad ymadiruptū eſt et ſacrum illud iniſticūqꝫ ſecretū qd̓ ſolꝰ ſūꝰ pontifex iuſſus fuerat intrare reſeratum eſt vt nichil iam eſſꝫ diſcretionis. vbi nichil reſederatſanctitatis Repudiatos itaqvos debuiſtis agnoſce̓. et oneius ſacerdocij p̄didiſſe. qꝛ veꝝerat qd̓ vobis veritas dixerat.Si crederetis moyſi crederetis m. Merito vos teſtam̄tūvtrūqꝫ condepnat gr̄a vacūos et lege priuatos. qui ideoreſiſtitis nouis quia non credi8diſtis antiquis. Nos aūt dilectiſſimi qui ab ignorātie tenebris liberati fidei lum accepīꝰet ī noui teſtamēti hereditatēper electionem adoptionis intrauimꝰ. ī feſtiuitate quā iſrl̓carnalis ꝑ̄didit gaudeamus.quonam paſca noſtrū immolatus eſt criſtus. per cuius ineffabilē gratiā oīm cariſmatūbenedictione ditamur ita innouitatem a vetuſtabe tranſſerimur vt non ſolum ꝑadiſi reſtituamur habitaculo. ſꝫ etiāregni celeſtis gloīe preꝑemuradiuuāte dn̄o noſtro ih̓u xp̄o De eodē ſermo vndecimꝰEſiderata nobis dilciſſimi et vniu̓ſo optabil̓inundo adeſt feſtiuitaſdince aſſionis que nos inberexultacōes ſpiritualiū gaudiorum ſilere non patitur. Quiaetſi difficile eſt de eadem ſolēpnitate ſepiꝰ digne apteqꝫ diſſere̓. non eſt tn̄ liberū ſacerdotiin tanto diuine miſericordie ſacramēto fidelibꝰ populis ſubtrahere ſermonis offici. cumipſa mateiā ex eo eſt ineffabilis fandi tribuat facultatenec poſſit defice̓ qd̓ dicat̉ poteſt ſatis eſſe quod dicit̉Succūbat ergo humana infirmitas glorie dei. et in explicandis oꝑbus miſei̓cordie eꝰip̄arem ſe ſp inueniat Laborēꝰ