enim diſcipulis ad edendā miſticam cenā cū in cayphe atriotractaretur. quomodo criſtuspoſſet occidi. ille corpis ⁊ ſanguinis ſui ordinans ſacramētum. docebat qual̓ deo hoſtiadeberet offerri. ne ab hoc quidem miſtei̓o traditore ſūmotovt oſtenderet̉ nulla iniuria exaſperatus. qꝛ in volūtaria eratimpiētate preſtitutus Ipſe em̄ſibi fuit materia ruine. et cauſa ꝑfidie ſequens diabolū ducem. ⁊ nolens criſtū habere rectore Dicēs itaqꝫ dn̄s: amē dicō vobis ꝙ vnus vr̄m me traditurus eſt nota ſibi ꝓditorisſui ꝯſciētiā demōſtrauit. nō aſpera nec aꝑta impiū increpacōe ꝯfundens ſed lem ac tacitaāmonicōe cōueniēs. vt faciliꝰcorrige̓t peītudo. que nulla deformaſſꝫ abiectio. Cur infelixuidā tanta benignitate nō vteris Ecce p̄cit auſibꝰ tuis dominus. ⁊ nulli te niſi tibi indicatcriſtus. Nec nomen tuū nec ꝑſona detegitur. ſed veritatis etmiſericordie verbo. cordis tātūtui archana tangutur. nō apoſtolici ordinis honor. nō ſacramentoꝝ tibi cōmunio denegatur. Redi in integrū et depoſito furore reſipiſcē. Clementiainuitat. ſalꝰ pulſat. vita te reuocat Ecce īmaculati ⁊ innocētes condiſcipuli tui ad ꝯſignificationē facmoris expaueſcūtet omnes ſibi nō edito impietatis auctore formndant. Contriſtati em̄ ſūt non de ꝯſcientiereatu ſed de humane mutabilitatis īcerto. timentes ne minꝰverum eſſꝫ qd̓ in ſe quiſqꝫ nouerat ꝙ qd̓ ipſa vei̓tas p̄uidebatTu autē in hac trepidationeſanctorū abuteris dn̄i pacientia. ⁊ abſcōdi te tua credis audaciā. addis impudēciam ſcēleri nec ſigno euidentiore terreris Cūqꝫ ſe a cibo alij ī quo iudicium dominus poſuerat cōtinerent tu manū nō retrahisa parabſide quia animum nōauertis a crimine Secutū itaq̄eſt dilectiſſimi ſicut iohanneseuangeliſta narrauit ut cū traditori ſuo dominꝰ manifeſtiꝰdeſignādo pane porrexiſſꝫ tinctū. totū iudā diabolꝰ occuparet. ⁊ que maligs cogitacōibꝰobligat. iā ipſo īpietatis oꝑepoſſideret Corꝑe em̄ tm̄ cū cenātibꝰ recūbebat. mēte aūt ſacerdotū īuidiā teſtiū falſitatē.et furore impite plebis armabatDemnqꝫ videns dn̄s cui flagicio iudas eſſꝫ intentꝰ. qd̓ facis inquit fac celerius. Vox hnō iubentis ē: ſꝫ finētis; nec trepidi ſꝫ ꝑati Qui hn̄s oīm tꝑmptātem; on̄dit ſe morā non facere traditori. ⁊ ſic ad redēpcone mūdi paternā exeqͥ volūtatem vt facinꝰ qd̓ a ꝑſequētibꝰꝑabat̉ nec īp̄elle̓t nec timeret.