et amare propriā etiam ī hoſbe naturā. ſiquidem plurimosnouimꝰ ī optimos mores trāſiſſe de p̄eſſimis. vt ex ebrioſisſobrios; ex crudelibꝰ miſericordes. ex rapacibꝰ largos. ex incontinentibus caſtos. ex ferocibus factos eſſe tranquillos Dicente aute domino. nō veni vocare iuſtos ſed peccatores. nulli criſtiano quempiā odiſſe permittitur. qꝛ neō niſi ī reīſſionepccōꝝ ſaluatur; ⁊ quos viles fecit humana ſapientia: neſcimꝰꝙͣ pretioſos ſpiritualis factura ſit gratia Sit ergo ſanctusdei populus ſit benignus. ſanctus vt declinet prohibita: beīgnus vt faciat imperata. quamuis enim magnum ſit haberefidem rectam. ſanamqꝫ doctrinam. et multa laude digna ſitcircumciſio gule. lenitas manſuetudinis. puritas caſtitatis.nūde tamē ſunt omnes ſine caritate virtubes. nec poteſt diciin qualibet morum excellentiafructuoſum quod nō dilectionis partꝰ ediderit. vnde in iōhānis euāgelio dominus aitIn hoc cognoſcēt omnes quiadiſcipuli mei eſtis. ſi dilectionēhabeatis inuicem. et in eiuſdēapoſtoli epiſtola legitur Rinidiligamus inuicem quoniā caritas ex d̓o eſt: ⁊ omnis qui diligit ex deo natus eſt et cognoſcit deum; et qui nō diligit nonnouit deum. quoniā deus caritas eſt Diſcutiāt ergo ſe fideliūmentes. et intimos ſui cordisaffectus vera examiātione diuidicent At ſi r̄poſitum aliquidin cōſcientijs ſuis de fructibꝰ caritatis inuenerint deum ſibi ineſſe non dubitent. et vt magismagiſqꝫ tanti hoſpitis ſint capaces fiāt perſeuerāter ī miſericordie oꝑibus āpliores: ſi em̄dilectio deus eſt: nullum habere debet terminum caritas. qͥanullo poteſt claudi fine diuinitas. Ad exercendū igit̉ dilciſſimi caritatis bonum ꝙͣuis tempus omne ſit congruum. preſentes tamen dies ſpētialiꝰ ꝙhortātur vt qui paſcha dn̄i cūpiūt cū aī ⁊ corporis ſanctificatiōe ſuſciꝑe. hāc maxime grāꝫconent̉ acq̄rere: q̄ et oīm cōtīetur ſūma v̓tutū et multitudo degit̉ pccoꝝ: et ideo celebraturiilld̓ emines ſuꝑ oīa ſacramētūqͦ īiqͥtates nrās ihū criſti ſanguis aboleuit: pͥmitijs mīe hoſtias preꝑemus et qd̓ nob̓ bonitas dei ꝯtulit: nos quoqꝫ eis q̄ī nos peccaue̓ p̄ſteꝰ In obliuione mutē iiurie: ſupplitiū neſciāt culpe: et a videē mētu oēsſubditoꝝ abſoluāʳ offēſe: Neīne teneāt clauſtra peālia: nec īcuſtodijs tēbroẜ triſtes r̄oꝝ gemitꝰ ꝑſeueret: Si qͥſꝙͣ tales;qͦdā delcō obnoxios tet pccoreſe eē n̄ dubitet ⁊ vt īd̓lgētiā ip̄e