Druckschrift 
Sermones et epistolae
Entstehung
Seite
43v
Einzelbild herunterladen
 

neceſſe eſt ita nūc intra ſaluatōis noſtri humana pͥmordiageſta ſunt rēplicari: vt de ſplēdore noui ſideris de magis magorumqꝫ muneribus. de ſeuicia herodis. et de interfectione īfantium diſſeramꝰ. cum ſicutnoſtis et in ſtelle fulgore deigratia. et in tribus viris vocatio gentium. et in rege imipiocrudelitas paganorum. et ī occiſione īfantium martiꝝ cūcto forma p̄ceſſerit. Sꝫ qꝛ ī ſacratiſſimo die reddendum expectationi veſtre eſt ſacerdotal̓ſermonis offitium nitamur vtpoſſumꝰ adiuuante ſpiritu deieo per intelligentie ſemitasuenire. vt cognoſcamus ſacramentum preſentis feſti ad ommum fidelium tempora pertiēre vt nullo modo habeatur nniſolitum. quod in diſpenſationu̓m ordine adoratur ātiquū.Quamuis ergo omnis animacriſtiana nichil indignum habeat de dei filij maieſtate ſentire. et tranſcenſis incipientis fid̓i rudimientis oporteat vnumquemqꝫ ad ſublimiora q̄qꝫ proficere neceſſe eſt tamen infirmitatem mentis humane dum verum hominem accepit criſtumde ipſa nature noſtre cōmmuīone trepidare. et per micia vel īcrementa corporea ad agnitionem vnus cum patre deitatisdifficulter accedere. Sed vbi īter caligantes cogitationes radius ſuꝑne lucis refulſerit cūotantes fidei mores ſplendor v̓itatis abrupat vt cor liberū aviſionibus abſolutū. lumē intelligētie tꝙͣ ducē ſtella ſequat̉qꝛ ſicut aplus ait Dn̄s iheſusxp̄c in glā eſt dei pr̄is. vt quēvenerabat̉ ī cunis huiliter iacetem. ip̄m ſine diffidētia adoret patrē regnātē Hec aūt maīfeſtatio dilciſſim que heſitatuūnebulas diſſoluit aīarū et itafacit inoteſcere dei filiū vt dequod idē eſt etiā hominis filius nichil paciat̉ obſtaculi. adpn̄tis feſti ꝑtinet dignitate. etvera ē īfantia ſaluatoris. declatio d̓itatis. qn̄ carnis ſenſus abhumanis ad dīna tranſferturvt quos deprimūt exꝑmientainfirmitatum. erigāt ſigna virlutum. quia tali auxilio et na a nr̄a īdigebat et ca vt r̄ꝑarehūanū genus nec ſn̄ māieſtatepoſſꝫ hūilitas: nec ſine hūilitate maieſtas. in ſinglō fideliū ꝓfectibꝰ dinoꝝ elucꝫmādatoꝝ cuſtodia īplet̉qꝫ qd̓dictum eſt. ſic luceat lux veſtracoram hominibus vt videantopera veſtra bona. et mag.iificent patrē veſtrum qui ī eelis eſt. quis illic non preſentēintelligat maieſtatem. vbi veram videt apparere virtutem:que vtiqꝫ ſine deo nulla eſt. necproprietatem obtinet deitatis