Druckschrift 
Sermones et epistolae
Entstehung
Seite
18v
Einzelbild herunterladen
 

Et dum viciate originis p̄iudicium generale perſequitur cyrographum quo tenebat̉ excidit. ab illo īiquitatis exiges penam ī quo nullam repperit culpam Soluitur itaqꝫ letifere pactionis male ſuaſa conſcriptio.et per iniuſtitiam plꝰ petenditocius debiti ſumma vacuat̉.Fortis ille nectitur vinculis ſuis. et omne commentum maligni ī caput ipſius retorquet̉ligato mundi principe captiuitatis vaſa rapuitur. redit inhumorem ſuum ab ātiquistagijs purgata natura. morsmorbe deſtruitur. natiuitas natiuitate reꝑatur. quouiā ſimulet redemptio aufert ſeruitutēregeneratio mutat originem.et fides iuſtificat peccatorem.Quiſqͥs xp̄iano nomine pie etfideliter gloriaris. reconſilitiationis huius gratiam iuſtopende iuditio Tibi em̄ quondam abiecto. tibi extruſo a paradiſi ſedibꝰ. tibi per exiliaga morienti. tibi in cinerem etpuluere diſſoluto. cui ſpesnulla viuendi. per īcarnatiōeꝫv̓bi poteſtas data eſt vt degīquo ad tuum reuertaris auctorem. recognoſcas parentemliber efficiaris ex ſeruo. de extraneo ꝓueharis in filium vtqui ex corruptibili carne natꝰes ex dei ſpū renaſcaris. et obtineas per gratiā. qd̓ habebas naturam. ac ſi te dei filiū ſpm̄ adoptioīs agnoueris deum patrem audeas nuncupare. male conſcientie abſolutusreatu ad celeſtia regna ſuſpires. volūtatēd̓i faciaſ diuīo fultus auxilio. īmiteris āgelos ſuper terram īmortalis ſubſtātievirtute paſcaris. ſecurus adu̓ſus īimicas tēptationes ꝓprialibertate cōfligas. et ſi celeſtismilicie ſacramenta ſeruaueris dubites te in caſtris triumphalibus regis eterni pro victoria cōronādum te reſurrectio pijs parata ſuſceꝑit ī regin celeſtis cōſortium prouehēdum Habentes ergo tāde ſpeifidutiam dilciſſimi in fide quafūdati eſtis ſtabiles ꝑmanete.ne idem ille tēptator cuiusa vobis dominationem xp̄c excluſit aliquibus vos iterū ſeducat inſidijs et hec ipſa preſentis diei gaudia fallatie ſuearte corrumpat illudēs ſimplitioribus animis de quorundāperſuaſione peſtifera quibushic dies ſolempnitatis noſtre de natiuitate xp̄i ꝙͣ de noui vt dicūt ſol̓ ortu honorabil̓videatur Quorum corda vaſtis tenebris obuoluta et abīcremento vere lucis aliena ſūttrahūt̉ em̄ adhuc ſtultiſſimisgētilitatis erroribꝰ Et qꝛ ſuperid qd̓ carnali ītuēt̉ aſpectu nequeunt atiem mentis erigere.