Druckschrift 
Sermones et epistolae
Entstehung
Seite
2r
Einzelbild herunterladen
 

Vociēs nobis mīa deidonorū ſuorū dies renouare dignat̉. iuſtadilectiſſimi et racōnalis cauſaletādi ē: ſi officij origo ſuſcepti. ad laudē ſui referat̉ auctoris. Hanc em̄ obſeruanciam.omnibꝰ quidē ſacerdotibꝰ congruā. ſed michi maxime neceſſariam eſſe cognoſco. Quoniāreſpiciens ad exīguitatis meebenuitatem. et ad ſuſcepti muneris magnitudinē. etiā egopropheticū illud debeo ꝓclamare. Domine audiui auditūtuū et timui: conſideraui oꝑatua et expaui Quid enim taminſolitum tam pauendum. ꝙͣlabor fragili. ſublimitas humili. dignitas merenti. Ettamen deſperamꝰ neqꝫ deficimus. quia de nobis ſedde illo preſumimus qui oꝑat̉in nobis. Vnde et dauiticumpſalmum dilectiſſimi non adnoſtrā elacionem ſed ad criſtidomini gloriam conſona vocecantauimꝰ. Ip̄e em̄ eſt de quoprophetice dictū eſt Tu es ſacerdos īeternū ſcd̓m ordinemmelchiſedech Hoc e. ſecun aaron cuiꝰ ſacerdotiū perpropaginem ſui ſeminis curres. temꝑalis miniſterij fuit.et cum veteris teſtamenti legeceſſauit Scd̓m ordinē melchiſedech in quo eterni pontificisforma preceſſit. et dum quibꝰparentibus ſit editus refet.2.tur. ille ī eo intelligit̉ oſtendi.cuius generacō poteſt enarrari Deinqꝫ cum huius diuiniſacerdocij ſacramentū etiā adhuanas ꝑuenit functiōes.per generacionū tramite curritur. nec quod caro ſanguiscreauit eligit̉. ſꝫ ceſſante pͥuilegio patrū et familiarū ordinēpretermiſſo. eos rectores eccleſia accipit. quos ſpūs ſanctusp̄parauit. vt in populo adopconis dei cuius vnniuerſitas ſacerdotalis atqꝫ r̄galis eſt. nonprerogatiua terrene originisobtineat vnctionē. ſed dignacio celeſtis gratie gignat antiſtitē Quāuis ergo dilectiſſimiad explendā noſtri officij ſeruitutem infirmi inueniamuret ſegnes. dum ſi quid deuoteac ſtrennue agere cupimus ipſius condiconis noſtre fragilitate tardamur. habētes tamēinceſſabilē propiciatione ominpotentis perpetui ſacerdotis. qui ſimilis noſtri. equalispr̄i. diuinitate vſqꝫ ad humana ſubmiſit. humanitatē vſqꝫad diuina prouexit. digne etpie ipſius conſtitucōne gaudemꝰ. Quoniam et ſi multispaſtoribꝰ curam ſuaꝝ ouiumdelegauit ipſe tamē dilecti gregis cuſtodiā non reliquit. Decuiꝰ pn̓cipali eternoqꝫ p̄ſidioetiā apoſtolice oꝑis munimē