De Sciētiā anime xp̄iAateriā xx.

ꝙ cū ſit materialis. actō eius materialis eſt. ⁊ attingit adea q̄ ſunt infinita ẜm quantitatē ꝯtinuam vel diſcretā q̄eſt infinitas materialis eo mō quo ſunt infinita. ſcꝫ materia. numerādo ꝑtē poſt partem. Et ideo impoſſibile ē ꝙvnqͣꝫ ꝑueniat ad ꝯgnitōnem infinitorū īdiuiduorū Et qꝛintellectus noſter in ſtatu iſto a ſenſu accipit. inde ē etiaꝫꝙ nec etiā infinita hoc mō ipſe cognoſcere poteſt. Subſtantie vero immateriales q̄ ſunt q̄dammo infinite ⁊ qͦdammō finite. qꝛ eē finitū habēt. oportꝫ ꝙ earū oꝑatio ⁊ſit efficatie finite ⁊ ꝯꝑetur ad naturas infinitas qꝛ nullomodo materiales ſunt. ideo earū oꝑatio ſe extēdit ad infinita materialiter. vn̄ etiā intellectus. noſter vt d̓t cōmē.in. iij. de aīa. oſtēditur quodāmō infinitꝰ inquantū ꝯgnoſcit vniuerſale in quo infinita ſingularia cognoſcūtur. ſedhoc deficit ꝙ ſpecies vniuerſalis quā intellectꝰ apprehendit vtputa hoīs non ē ꝑfecta rato ꝯgnoſcēdi quodlibetſingulare in ſua ſingularitate Si aūt eēt tunc intellectusnoſter. dato ꝙ eſſent infiniti homines. cognoſcet infinitamaterialiter ꝑ vnam virtute finitā q̄ eſt natura humanaIn infinitis em̄ hominibꝰ qͣꝫuis ſit infinitum ſcd̓m quantitatē vel materiam. non eſt infinitum ſcd̓m ſpeciem Qd̓patet ex hoc ꝙ adhuc extra infinitos homines poſſunteſſe alie ſpecies. proprium aūt obiectū intellectus ē natura ſpeciei. nō aūt materia Similiter qui ꝯgnoſceret peranimal. animalis naturā. omnes ſpecies animalis in ſuaſpecialitatē. dato etiam ꝙ ſpecies animalis eſſent actu infinite. adhuc ꝯgnoſceret infinitam ſpeciem. ſed finitā naturam. quia preter naturā animalis adhuc ē natura lapidis Ita etiam cū anima criſti ꝯgnoſcit verbū quod eſtſufficiēs ratō cognoſcēdi omnia indiuidua in ſua ſingularitate ⁊ omnes ſpecies in ſua ſpecialitate. nihil prohibetqͣꝫuis ſint infinita ſcd̓m eē. quin cognoſcat infinita non ta2. men apprehēdet naturam infinita ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ exvnione ad verbū anima chriſti nō eleuatur vltra limitescreature Unde nec ſcit infinita. nec habēs virtutem infinitam. nec eius oꝑatō eſt infinita per ſe. qͣꝫuis infinita cognoſcat Cognoſcit em̄ illa īfinita finita efficatia. vnde no. remanet infinita niſi materialiter Et per hoc patet ſoluA tio ad terciū ¶ Ad quartū dd̓m ꝙ ꝯprehēſio infiniti nonpoteſt eſſe niſi per actōnem que ſit efficacie infinite Tūcem̄ deus ꝯprehēditur ab intellectu aliquo. quando intellectus habet tantam efficaciam in intelligendo. quantamhabet deus vt intelligatur. Unde non pōt ꝯprehēdi niſiab intellectu increato. ſed ꝯgnitō infinitorum non requirit efficatiam infinitam in oꝑatōne intellectus. vt ex diſctis patet ⁊ ideo ratō non ſequitur ¶ Ad quintum ⁊ ſex6 tum patet ſolutō ex dictis ¶ Ad ſeptimū dicēdum ꝙ ani7ma chriſti cognoſcit infinita modo p̄dicto per ſpecie increatam id eſt per eſſentiam ipſam diuinam. que quideꝫcū infinita ſit nihil prohibet quin ſit infinitorum ratioAd octauum patꝫ reſponſio ex dictis ¶ Ad nonum. dicēꝯ. dum ꝙ homo aſſumptus non equatur verbo in numeroſcitorum qͣꝫuis ſciat infinita qꝛ adhuc non ſeqͥtur ꝙ ſciatoīa illa que deus poteſt facere vt ex dictis patet. dato etiam ꝙ omnino ſciret omnia que ſcit verbum adhuc nonequaret̉ in numero ſcitorū quātū ad modū ſciendi qͣꝫuislo eēt eqͣlis nūerꝰ vtrobiqꝫ ¶ Ad. x. dd̓m ꝙ qͣntitati dimēſiue q̄libet dimēſio ꝑ ſe ꝯpetit ⁊ iō ẜm quacūqꝫ vnū corꝑalteri eqͣtur. p̄t dici ei eē eqͣle. ſꝫ quātitas ſcientie que attenditur penes numerum ſcitorum eſt ei quaſi ꝑ accn̄set materialis. et precipue quādo in multis ſcitis vna eſtlratio ſciendi. Secus em̄ eſſet ſi diuerſis rationibus co

gnoſcerētur. ſed illa quātitas que ē ex efficatia cognitionis ſciētie ꝑ ſe cōpetit. qꝛ talis quātitas attendit̉ ẜm exitum operationis intellectualis ab intellectuali virtute.et ideo non eſt ſimile. ¶ Ad vndecimū dicendū ꝙ filius Adei nō aſſumpſit omnes defectus qui ei potuerūt ineſſeſine impedimēto humane redemptionis. ſed hoc manifeſtum eſt ꝙ illos tantū aſſumpſit quorū aſſumptio adredemptionē humani generis cōpetens erat. Et tamēquecūqꝫ neſcientia eſſet defectus redemptionē impediens. quia in redemptore per quē gratia et veritas in totum humanū genus diffundenda erat reqͥrebatur plenitudo gratie et veritatis cui quilibet ſcientie defectuspreiudicare poterat ¶ Ad duodecimū dicendū ꝙ criſtꝰ Sper infirmitatē corporis venit infirmitatē anime ſanareque conſiſtit in defectu gratie et cognitionis. Unde qͣꝫuis defectus corporales corpoꝝ aſſumpſit. tamen defectus gratie et ſcientie aſſumere non debuit. ¶ Ad. xiij. Apatet reſponſio ex dictis. ¶ Ad. xiiij. dicendū ꝙ quanti Atas extēſionis vt ex dictis patet etiā eſt accidētalis quātitas. quātitas autē intenſiua eſt ſcientie eſſentialis vtex dictis patet. Et ideo non eſt ſimile.Uinto qͣuerit. vtruꝫeanima criſti ſciat omnia illa q̄ deus poteſt facere. ¶ Et videtur ꝙ ſic. Quicunqꝫ ſcit maius poteſtſcire minus. ſed deus eſt maius qͣꝫ quicqͣꝫ poteſt facere.quia quicqͥd poteſt facere creatū eſt. ergo cū aīa criſti cognoſcat deum multo magis poteſt cognoſcere qͥcquiddeus poteſt facere. ¶ Sed dice. ꝙ qͣꝫuis deꝰ ſciat maiꝰ Stamē anima criſti ordinata eſt ad cognitionē dei nō aūtad cognitionē omniū que deus poteſt facere ¶ Sed cōtra qͣꝫuis deus in ſe ſit magis cognoſcibilis qͣꝫ creatura. ipſa tamē creatura ē magis cognoſcibilis quo ad nosqͣꝫ deus. ſed quicqͥd deus poteſt facere ē creatura. ergoanima magis nata eſt cognoſcere quicqͥd deus poteſt facere qͣꝫ ipſum deū ¶ Prete. Anima criſti videt diuināvirtutem ſicut diuina eſſentiam. dicitur aūt ꝙ videt eſſentiam totam ſed non totaliter. ergo videt etiā virtutētotam ſed non totaliter. ſed nō poteſt videri tota virtusniſi videatur ad quecūqꝫ ſe poteſt extēdere. ergo animacriſti cognoſcit omnia que deus poteſt facere. ¶ Prete.Quicqͥd deus poteſt facere poteſt manifeſtare. ſed quicquid poteſt manifeſtari alicui creature criſto manifeſtatum eſt. ergo quicqͥd deus poteſt facere eſt criſto manifeſtatum. ¶ Pͣre. Illud eſt cōmunicabile alicui quod non5dicit defectū in cōmunicāte. nec in eo cui cōmunicat̉. ſedconferre aīe criſti omnē ſcientiā quā deus poteſt facere.non dicit aliquē defectū in deo. cū hoc ad maximā liberalitatem ipſius ꝑtinere videatur. Nec etiam in animacriſti. cū ad maximā eius perfectionē ꝑtineat. ergo hoccōmunicabile fuit anime criſti et ita fuit ei cōmunicatu.¶ Prete. Si anima criſti neſcit oīa quecūqꝫ poteſt face­ 3re deus. dato ꝙ deus quicqͥd de nouo faceret. aīa xp̄i neſciret illud. niſi de nouo addiſceret. ſed inconueniēs ē ponere ꝙ anima xp̄i aliquid exiſtentiū ignoraret. vel ꝙ aliquid de nouo addiſcat. ergo anima xp̄i ſcit oīa que deꝰfacere poteſt.l¶ Sed contra. Si anima xp̄i ſcit qͥcquid deꝰ poteſt facere. omne illud qd̓ deus poteſt facere ad anima xp̄i terminatur. ſed aīa xp̄i eſt finita. cū ergo deus infinita poſſitfacere ſequeret̉ ꝙ infinitū termīaretur ad finitum. quod

Ad 3A0 4

Ad 2.

Ad 8Ad 9.

Ad 5Ad 6Ad 7

Ad. 1o

2

2

5

Ad i3Ad 14

Ad ir

Sol̓o.

4

Ad il.

Cōtra