Aul̓id .I. et ij.Fpl̓.Cxj.

io ¶ Prete. Uerbū vnitum anime chriſti eſt ei magis intimū qͣꝫ intellectus aīe noſtre. vtpote cū ſit ei verbū vnitūnō ſolū ꝑ eſſentiā p̄ſentiā ⁊ potentiā. ſicut ceteris creaturis. ⁊ ꝑ gratiā ſicut iuſtis. ſed etiā in vnitate ꝑſone. ſꝫ aīanoſtra ꝑ potentiā intellectiuā intelligit. gͦ chriſti aīa poterit eſſe ſapiēs ꝑ ſapientiā verbi. ⁊ ita nō indigebit ſcienij tia creata ¶ Pre. Sciētia creata. ſi eā xp̄s habuit. nō eſtſibi data niſi ad eius ꝑfectōem. ſed aīa xp̄i vnita verbo ⁊ſcientiā creatā habēs non eſt nobilior qͣꝫ ſi ſoli verbo vniretur ſine ſcīa creata. qꝛ creatura adiuncta deo nihil adijcit bonitatis. ſicut nec pūctus additus linee eā facit maiorē. gͦ in chriſto nō eſt ponere ſcientiā creatam.lia ¶ Sed ꝯtra eſt qd̓ d̓r Luc̄. ij. puer ieſus ꝓficiebat ſcient̓ia ⁊c̄. Cōſtat aūt ꝙ ẜm ſcīam increatā ꝓficere nō poterat. qꝛ nec ꝓficit nec deficit. ergo neceſſe eſt ponere in eoſcīam creata ¶ Prete. Sꝫᵐ Dam̄. om̄ia que in noſtra natura plātauit. dei verbū aſſumpſit. plātauit aūt ſcientiaꝫcreata. ergo eam aſſumpſit ¶ Pͣre. Sicut ſcīa diuina eſtſupra ſcientiā intellectiuā creatā. Ita ſcīa intellectiua creata eſt ſupra ſcīam ſenſitiuā. ſed ſcientia ſenſitiua nō tollit̉ab eo qui habet ſcīam intellectiuā. vt patet in hoīe. gͦ ſcīaintellectiua creata p̄t manere ſuperueniente ſcīa increata¶ Rn̄ſio dd̓m. ꝙ ſicut in xp̄o eſt ponere duas natu28ras. ita ⁊ duas ſcientias. creatā ſcꝫ ⁊ increatā ¶ Quidaꝫaūt heretici poſuerunt in chriſto ſolam ſcīam increatamre. Ut aūt hmōi erroris videamus originem ſciendū eſt. ꝙquidā vnionē diuine ⁊ humane nature intellexerunt hocmō factaꝫ eſſe. quomō aīa corpori vnitur. vt ſicut aīa eſtforma corporis. ita etiam diuinitas eſſet forma humanitatis in chriſto Et ideo qͥdam cōſiderantes. quia ſi verbum vniretur chriſti corpori ſicut anima corpori noſtro.ꝙ poſſit ip̄m viuificare ſicut anima corpus noſtrū viuificat: poſuerunt ꝙ in chriſto non fuerunt niſi due ſubſtantieſcꝫ corpus ⁊ deitas que corpus loco anime viuificabat.po Et hic fuit error Ennonij. ⁊ ſequātiū eius. ¶ Quidamvero attendentes hoc eſſe deitati indignū vt corꝑi vniretur vt ipſum viuificans. poſuerūt in chriſto animā viuificantē corpus ⁊ ſenſificantē. ſenſibilē ſcꝫ ⁊ vegetabilē. nonaūt intelligibilē. ſed dicebāt ꝙ ip̄m verbū erat in chriſtoloco intelligibilis aīe. Et hic fuit error Apollinaris ⁊ ſeqͣtiū eius. quo qͥdem errore ſuppoſito planū eſſet in chriſtonō eſſe niſi ſcīam increatā. Predictus aūt modus intelligendi vnionē ad hoc inducit vt credat̉ vna q̄dam natura ex diuina ⁊ humana cōfecta. ſicut ex aīa ⁊ corꝑe. ⁊ nonſolum fit vna ypoſtaſis. ſed etiā vna natura. Et quo vlterius ſeqͥtur ꝙ vtriuſqꝫ nature veritas corrumpat̉. cumem̄ hoc ſit de rōne diuine nature vt ſit a rebus oībus ſeparata quantū ad eſſe. ſi ponat̉ eſſe alicuiꝰ corꝑis actus aꝓpria ratōne decidet̉. Sil̓r ſi a natura humana abſtrahat̉vel aīa vel intellectus vel aliqͥd eoꝝ q̄ ad integritatē nature ꝑtinent. nec remanebit veritas ſpēi. cū ita ſit de ronibus ſpecieꝝ ſicut de numeris. vt d̓r. viij. metaph̓. in qͥbusvnitate addita vel ſubtracta ſpēs numeri variant̉ Etideo ẜᵐ p̄dictū errorē xp̄s neqꝫ verꝰ hō neqꝫ verꝰ deuseſſet. Ad hoc aūt ꝙ xp̄s verus deus ⁊ verus hō ſit oportet ponere in ip̄o oīa q̄ ad diuinā naturā ꝑtinent. ⁊ iterūſeorſum ẜm rōem nature in eadē ꝑſona oīa q̄ ſpēm hoīscōſtituūt. ⁊ vt nō ſolū verus hō. ſed etiā ꝑfectus ſit oportet in eo ponere oīa q̄ in nobis ad ꝑfectōem ſunt neceſſaria. ſicut habitus ſcīaꝝ ⁊ virtutū. Sicut em̄ deitas nonp̄t eſſe actus corꝑis vt ea formaliter corpus viuat vel rōnalis creatura fiat. ita nō poteſt eſſe actus aīe rōnalis vt

ea formaliter ſit ſciens vel virtuoſus. ſicut nos ꝑ habitūſcientie ⁊ virtutis ¶ Et ideo oꝑtet in chriſto ponere ſciē Itiam creatam¶ Ad primū igit̉ dd̓m ꝙ eius ſcīa creata qͥdem eſt ẜᵐquid aīa xp̄i nobilior. inquantū eſt actꝰ eius. ẜm quē modū ⁊ color eiꝰ nobilior corꝑe eſt ⁊ qd̓libet accidēs ſuo ſubiecto. ꝓut cōparat̉ ad ip̄m ſicut actꝰ ad potentiā. ſimpl̓iaūt ſubiectū eſt nobilius accn̄te. ⁊ ſic aīa xp̄i ꝓpria ſcientia¶ Ad ſcd̓m dicendum ꝙ qͣꝫuis ſcīa attribuatur ypoſtaſivt oꝑanti. tn̄ attribuit̉ nature vt oꝑationis pͥncipio. oꝑatio aūt nō recipit ſpem ab oꝑante. ſed a pͥncipio oꝑatiōisUnde in vno operāte ſunt diuerſe oꝑationes ẜm ſpēmẜm diuerſa oꝑationū pͥncipia. ſicut in homīe videre ⁊ audire. qͣꝫuis igit̉ in chriſto nō ſit niſi vna ypoſtaſis. tamenſunt in eo due nature. ⁊ ideo etiā due oꝑationes. ⁊ oportet chriſtū eſſe ꝑfectū ad vtranqꝫ oꝑatōem. Et ſic non ſolum eſt in eo ſcīa increata. que ſufficit ad operatōem nature increate. ſed etiā ſcientia creata que exigitur ad ꝑfectāoꝑationē nature create ¶ Ad terciū dicendū ꝙ calor proprie loquēdo nō agit. ſed eſt mediū quo ignis agit. vn̄ ſicſe habet ad operatōem calefactionis. ſicut ſcientia creataad actū cōſiderationis ¶ Ad quartū dicendū ꝙ qͣꝫuis in 2conſideratōe ſcientie ſit aliquid quod eſt ab intrinſeco. tamen talis operatio non complet̉ ſine eo quod ab extrinſeco eſt. ⁊ in hoc diuerſimode ſimilitudo attēditur. ¶ Aoquintū dicendū ꝙ qͣꝫuis omne creatum ſit imperfectumcomparatum ad eminentiam diuine operationis. vnumquodqꝫ tamen in genere ſuo perfectum eſt. et ſui generisquandā perfectionem requirit. Unde ⁊ natura creata inchriſto quandā perfectōem creatam habuit quando fuitanima creata. ¶ Ad ſextum dicendū ꝙ chriſtus ſemꝑ eſt ꝓin actu cōſiderationis ẜm ſcientiā increatam. ſed quia etdue operationes cōpetunt ẜm duas naturas. ideo perhoc etiam non excludit̉ quin habeat cōſiderationem ſciētie create ¶ Et per hoc etiā patet reſpōſio ad ſeptimum?¶ Ad octauū dd̓m ꝙ ſi chriſtus haberet tantū ſcientiam ꝯincreatā eſſet ſapiens deus. ſed vt ita dixerim nō ſapienshomo. vnde ad hoc ꝙ in humanitate ſapiēs eſſꝫ oportuitꝙ ſcientiam creatam haberet ¶ Ad nonū dicendū ꝙ ver­ Zbum apl̓i intelligit̉ de ꝑfectione que imperfectioni opponitur. tunc em̄ ꝑfectōe adueniente imꝑfectū tollit̉. Perfectio aūt diuiue ſcīe nō opponit̉ ꝑfectioni ſcīe create. cū nōſit circa idem. vn̄ rō nō ſeqͥtur ¶ Ad decimū dd̓m ꝙ qͣꝫuis verbuꝫ ſit magis intraneū anime qͣꝫ aliqua potentia.eius. prout eam ſuſtinet ⁊ in eſſe cōſeruat. tamen intellectus vel aliqua potentia eſt magis vnū cum anima. quianon ſolum in natura. ſed in ꝑſona. quia potētia eſt quedāꝑfectio ipſius anime. nō aūt verbū. Unde anima xp̄i nōpoteſt formaliter loquēdo intelligere per verbū ſicut perintellectum ¶ Ad vndecimū dd̓m ꝙ qͣꝫuis verbū ⁊ ſcientia creata non ſint melius qͣꝫ ſolum verbū. tn̄ aīma vnitaverbo ⁊ ꝑfecta ſcientia creata eſt perfectior qͣꝫ ſi verbumvniretur ſine hoc ꝙ ſcientiam creatam haberet. quia ſcientia creata in aliqͣ habitudine ſe habet ad animā in quaſe non habꝫ verbū. ⁊ ideo rō non ſequiturEcūdo querit̉. vtruꝫaīa xp̄i videat verbū ꝑ aliquē habitū. ¶ Et videt̉ ꝙ non. Uidere em̄ per habitū eſt videre ꝑ mediū. ſed. Ianima chriſti videt verbū ſine medio. ergo non videt per

Alioꝝ pō

Pō here.

Rep. er

Cōtꝰ.

18R

Ad 5

LAfiAl jo

Ad 7.Ad 8

Ad 7

Ad 6

Ad 3

Ad 4

Ad 2

Ad 1j

Ad .j.

Pō vera