De Otiētiā anime xp̄iMateria xx.

0 ¶ Reſponſio dd̓m. ꝙ ſicut dictum eſt anima ſeparata duobꝰ modis cognoſcit. vno modo ꝑ ſpecies ſibi infue. ſas in ipſa ſeparatione. Alio mō ꝑ ſpecies quas in corpore accepit. ⁊ qͣꝫtum ad pͥmum modū attribuenda eſt anime ſeparate cagnitio ſimilis angelice cognitioni. vnde ſicut angeli ſingularia cognoſcūt ꝑ ſpēs ꝯcreatas. ita ⁊ anima per ſpecies ſibi in ipſa ſeparatione inditas. cum enimydee que in mente diuina ſunt. ſint factrices reruꝫ qͣꝫtuꝫad formam ⁊ materiam. oportet ꝙ ſint earū exemplariaet ſimilitudines ẜm vtrūqꝫ. vnde per eas cognoſcit̉ resnon ſolum ẜm naturam generis ⁊ ſpeciei. que penes pͥncipia materialia ſumūtur. ſed etiam ẜm ſuam ſingularitatēcuius principium eſt materia. forme autem mentibꝰ angelicis ꝯcreate ⁊ quas anime in ſua ſeparatione adipiſcūtur ſunt quedam ſimilitudines earum ydealium rationum que ſunt in mente diuina. ita ꝙ ſicut ab illis ydeiseffluūt res vt ſubſiſtant in materia ⁊ forma. ita effluuntſpecies in mentibꝰ creatis que ſunt cognitiue rerū. ⁊ qͣꝫtum ad formam ⁊ qͣꝫtum ad materiam ⁊ qͣꝫtum ad naturam vniuerſalem. ⁊ qͣꝫtum ad ſingularem. et ſic per huiuſmodi ſpecies anima ſeparata ſingularia cognoſcit. ſpeciesautem que ſunt accepte a ſenſibꝰ ſunt ſimiles rebꝰ ẜm hoctm̄ qd̓ agere res poſſunt. forte hoc eſt ẜm formaꝫ. ⁊ ideoper eas non poſſunt ſingularia cognoſci. niſi inqͣꝫtum recipiunt̉ in aliqua potētia vtente organo corporali in quoquodāmodo ſunt materialiter. ⁊ ſic particulariter recipiuntur. in intellectu vero qui eſt omnino a materia immunis non poteſt eſſe principium niſi vniuerſalis cognitōisniſi forte per quādam reflexionem ad phantaſmata a qͦbus intelligibiles abſtrahutur ſpecies. que etiam reflexio poſt mortem corruptis phantaſmatibꝰ eſſe non poterit. poterit tamen anima huiuſmodi vniuerſales formasad ſingularia applicare. quorum notitiam per aliquaꝫ cognitionem habet.¶ Ad pͥmum igitur dicenduꝫ. ꝙ anima ſeparata nōcognoſcit ſingularia per ſpecies in corpore acquiſitas. necper ſpecies concreatas. ſed per ſpecies inditas in ſeparatione. Nec tamē oportꝫ ꝙ tunc ſpecies etiam ei infinite infundantur ad ſingularia cognoſcenda. Tum qꝛ ſingularia que ab ea ſunt cognoſcenda non ſunt actu infinita. Tū qꝛ per vnā ſimilitudinem ſpeciei poſſunt a ſubſtātia ſeparata omnia indiuidua illius ſpeciei cognoſci. inqͣꝫtum illa ſimilitudo ſpeciei efficitur vniuſcuiuſqꝫ ſingularium propria ſimilitudo ẜm propriaꝫ rationem ad hocvel illud indiuiduū. ſicut de angelis dictum eſt in queſtione de angelis. Et ſic patꝫ de eſſentia diuina que non ſolum indiuiduorum vnius ſpeciei. ſed omnium entiū eſtſimilitudo propria ẜᵐ diuerſos reſpectus ⁊ diuerſas res¶ Ad ſecūdum dicenduꝫ. ꝙ ſpecies ille quibus animaſeparata cognoſcit ſingularia. qͣꝫuis in ſe ſint immateriales. et ideo vniuerſales. tamen ſunt ſimilitudines rei ⁊ qͣꝫrum ad naturam vniuerſalem ⁊ ſingularem. et ideo nihilct per eas ꝓhibet ſingularia cognoſci. Alia ꝯcedimus.

Materia. xx. De ſcientia anime chriſtiUeſtio xx. de ſcien.tia aīe chriſti. Et habet ſex qͣſtiones. Primavtrum in chriſto ſit ponere ſcientiam creatam. Secūdavtrum anima chriſti videat verbū per aliquem habituꝫTercia vtrum chriſtus ſcientiā aliam habeat de rebꝰ qͣꝫillam qua cognoſcit res in verbo. Quarta. vtruꝫ animachriſti in verbo ſciat omnia que ſcit verbo. Quinta. vtꝝanima chriſti ſciat om̄ia illa que deus poteſt ſcire. Sextavtrum cognitiōe illa qua anima chriſti ſcit res in proprianatura ſciat omnia.Uercio elt de lexentia anime chriſti Et pͥmo queriturvtrum in chriſto ſit ponere ſcientiamcreatam ¶ At videtur ꝙ nō. Scien. j.tia em̄ eſt ꝑfectio ſcientis. om̄is auteꝫperfectio eſt nobilior perfectibili. ſi ergo chriſtus eſt ſciens ẜm aliquam ſcientiā creataꝫ. aliqd̓creatum eſt anima chriſti nobilius. qd̓ videtur incōueniens ¶ Pre. Operatio nō attribuit̉ nature. ſed hypoſtaſi. ſunt em̄ operatōes ſuppoſitoꝝ ⁊ particulariū. ſed ꝑſone chriſti ſufficit ad intelligendū ſciētia īcreata. ergo ſuperfluū eſt ponere in ea ſcīam creatā. ¶ Pre. Quāto aliquid eſt nobilius tanto eſt deo ſimilius. ſed aīa xp̄i eſt nobilior qͣꝫ calor naturalis. cum igit̉ calor naturalis agat ſine medio ⁊ in hoc eſt deo ſimilis qui ſine medio operaturvidet̉ ꝙ multo fortius aīa chriſti intelligat non mediante aliqua ſcientia creata ¶ Sed diceres. ꝙ operatio caloris ab intra ꝓcedit. oꝑatio aūt ſcientie ab extra. cū ſit ẜmmotum a rebꝰ ad aīam. vnde nō eſt ſil̓e. ¶ Sed ꝯtra. In ⁊operatiōe cognitiua nō ſolum eſt receptio. ſed iudiciū dereceptis. qͣꝫuis aūt receptio ſit ab exteriori. iudiciū tn̄ abinteriori ꝓcedit. ergo oꝑatio ſcīe nō ſolū oīno eſt ab exteriori ¶ Pre. Chriſtus filius dei nō aſſumpſit aliquā imꝑfectōem niſi q̄ ad noſtrā redemptōem valebat. ſed imꝑfectio ſcīe nō valet ad redemptōem noſtrā. gͦ imꝑfectionē ſcīe nō aſſumpſit. oīs aūt creata ſcī ex hoc ip̄o ꝙ creata eſt. aliqͥd imꝑfectōis habet. gͦ creatā ſcīam nō aſſumpſit. ¶ Pre. Quilibet ſapiēs ſi habeat aliquam ꝑfectiſſi.mā ſciam ẜm illā ſemꝑ ⁊ maxime eſt in actu. ſꝫ xp̄s hꝫ ſcientiā increatā ꝑfectiſſimā. ergo alia ſuꝑflueret. ¶ Pre. 3Quicūqꝫ eſt ſemꝑ in actu ꝯſideratōis ẜm ꝑfectiſſima ſciētiā nō indiget alia ſcīa minus ꝑfecta. qꝛ nūqͣꝫ ẜm eā ꝯſideraret. ⁊ ſic fruſtra eſſet in eo. ſꝫ xp̄s eſt ſemꝑ in actu ꝯſideratōis ẜm ꝑfectiſſimā ſcīam. q̄ eſt ſcīa increata. gͦ in eonō eſt ponere aliquā ſcīam creatā. ¶ Pre. Natura nonfacit ꝑ duo qd̓ p̄t ꝑ vnū facere. ⁊ multo minus deus qui d̓ordinatius oꝑat̉ qͣꝫ natura. ſꝫ xp̄s potuit fieri ſapiēs ſi ſolam ſcīam increatā haberet. gͦ nō eſt factus ſapiēs ſcīa creata. gͦ in eo nō eſt ponere aliquā ſcīaꝫ creatā ¶ Pre. Pri 9ma Coꝝ. xiij. Cū venerit qd̓ ꝑfectuꝫ eſt euacuabit̉ qd̓ exꝑte eſt. plus aūt eſt imꝑfecta ſcīa creata in ꝯparatōne adſcīam increatam qͣꝫ ſpecularis viſio in comparatione adviſionem ſpeciei. ſi igitur ratione imperfectōis viſio fideitollitur vbi ſuperuenit viſio ſpeciei. multo fortius tollitur ſcientia creata in chriſto vbi fuit increata.

R5 5Dupl̓x ꝯgaīe ſeparate.

Al̓e ſo. patēt

Ad

Ad j.

3

.j.

8

C

6

I I