Druckschrift 
Quaestio de salvatione Aristotelis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Areſtotelis

ꝑreniſſe ad finē ph̓ie coercet naturā ſuā ꝯfidit ī creaore ſuo reprobat malū atqꝫ eligit bonū paueſcitii morte. Et poſtea addit oīs ſcīa eſt ſine fructu qn̄ ꝑuenit ad cognoſcendū creatorē ſuū. Illo ſuppoſitodd̓m ē ad argumentū ſicut leges humane ꝓhibentoīa mala qͣꝫuis id p̄cipue intendant. qꝛ ẜm ſnīam Areſto. intentio legis eſt hoīes facere bonos. ꝑmittūt qͥdeꝫmulta mala leges humane ꝓpter pacē ſeruandā in cōitate qn̄qꝫ ne peiora ſequant̉ mala. vt d̓t beatus Auguſti. Sic etiā dd̓ꝫ erit de Areſto ip̄e em̄ qͣꝫtū potuit ad optimos mores oēs induxit hoīes āt īueteratos dieꝝmaloꝝ a phano veneris ꝓhibere potuit ſuffecit ſibi inſtruere iuuenes qͦs nūqͣꝫ vidit turpitudine laceſſitos. itē dixit Areſtoteles legem p̄cepiſſe vt ſenes phanum veneris intrarent ſed ꝑmiſiſſe. ē etiam certu Areſto.ibi loquat̉ de īcolis terre qͥbꝰ ip̄e moratꝰ ē. ſꝫ ẜm multos expoſitores loqͥtur de legibꝰ aliaꝝ gentiū que ph̓os habebant nec ſuꝑnaturales reuelatōes ſicut iudei etaliqͥ gentiles Ad ꝯfirmatōem āt de Aexādro magnoque ꝓhibuit Areſto. qͥdā reſpondēt Alexandermagnꝰ ydola coluerit. hoc ꝓpter duo Primo qꝛ inepiſtola Areſto. ad Alexandrū expreſſe d̓r creaturedebēt īplorare clemētiā creatoris. vt ſupͣ allegatū eſt inꝟbo manifeſte notat̉ vanitas aut ꝓhibitio culture idolorum Alexander āt habuit Areſto. ſicut p̄cipuū doctorēꝓut pꝫ ex vita ph̓oꝝ. Scd̓o pꝫ idē ex magiſtro hyſtoriaꝝ d̓t Iadꝰ pontifex iudeoꝝ irato Alexandro occurrit indutꝰ veſtibꝰ pontificalibꝰ placatus rex ſubitode equo deſcēdēs venerabat̉ antiſtitē atqꝫ pace gaudio intrauit ciuitatē iheruſalē Et poſt aliqͣ interpoſita d̓r deo ſummo ibi obtulerit ſacrificiū ꝯceſſit iudeislegibꝰ ſuis vterent̉ eſſent ſeptē annis abſqꝫ tributo inquo manifeſte pꝫ Alexander coluit deū iudeoꝝ ē verus deus. Quia tn̄ ẜm beatū Auguſtinū decimooctauo de ciuitate dei. capl̓o qͣdrageſimo qͥnto d̓t Alexander credebat deū iſrahel falſis dijs colenduꝫ eſſe ſicutetiā ex ſua hyſtoria colligi p̄t. Ideo aliter rn̄deri p̄t.dupl̓r. Primo Areſto. cōicauit Alexandro in ydolatria. qꝛ Alexandro intrāte phana ydoloꝝ Areſto. deūceli coluit ẜm pͥus allegata. nec tn̄ ꝓhibuit cultū ydolatrie in. Alexandro. qꝛ nouit ſe ꝓhibere poſſe. in caſunullus tenet̉ aliū de peccatꝭ corrigere niſi habeat poteſtatē iudicialē qualē ꝯſtat Areſto. habuiſſe. Et adꝓbandū occurrit hyſtoria ſancti Danielis a deo donum ꝓphetie diuerſis donis dotatꝰ atqꝫ pͥncipal̓ poſtregē Nabuchodonoſor adorauit dn̄m ponēs faciē ſuā ꝯͣIheruſalē ſtatutis tꝑibꝰ caldeis ydola colentibꝰ. nec tn̄ꝓhibuit aūt īpediuit regē ab erectōe ſtatue auree eiusadoratōe videns ſe in rep̄henſione nihil poſſe ꝓficere ſꝫpotiꝰ regē ad deteriora ꝓuocare. vt d̓t Poſtillator Daniel̓ tercio. cui ꝯcordat ꝓphetia Amos. capl̓o qͥnto vbid̓t ſic. cognoui multa ſcelera veſtra ⁊c̄. ſeꝗt̉ Ideo prudens in illo tꝑe ceſſabit Poſtillator. ceſſans a correctiōeveſtra eo tꝑe ē correctōnis ſpes. Scd̓o p̄t dici ſi etiā Areſto. Alexandro intraſſet phanū ydoloꝝſicut aliqͥ abſqꝫ rōe fundamēto dicere ꝯtēdūt. Poteſtrn̄deri intrauerit Alexandro ad reuerētiaꝫ ydoloꝝ. ſꝫ ſicut exequēs ſuū officiū. habuit em̄ ſic̄ qͥdā dicūtofficiū aſſociandi regē. hoc aūt p̄t fieri ſine om̄i peccato.Quod ꝓbat̉ ex dictꝭ qͣrto regū qͥnto de naaman pͥncipeſyrie ꝓmittens ſe velle ydolis renūciare recepit de terra Iſrahel onus duoꝝ burdonū. volens. ꝯſtruere altare

dn̄o ī Syria atqꝫ petiuit a ſctō Heliſeo ꝓpheta ſi poſſetintrare rege in templū remmon qd̓ fuit templū ydoloꝝ in rex adorabat ydola Helizeꝰ qͥdē declarauit ipſiNaaman in eodē textu attēto haberet officiū ſuſtentādi regē vbicūqꝫ ambularet ac ip̄e etiā in p̄ſentia ydoloꝝin templo remmon facere poſſit tn̄ adorando ydolanec oſtendendo ſignū adoratōis Suſtentare em̄ regemde ſe erat illicitū potuit fieri intra vel extra tēpluꝫydoloꝝ Et hoc ē qd̓ poſt licentiā obtentā Helizeus dixit Naaman vade in pace quaſi acqͥeſcens petitōni ſue.Et ponit Poſtillator ſil̓e circa hunc textū Si inqͥt aliqͣpuella chriſtiana detenta a ſarracenis eēt obſequio alicuius dn̄e deputata ad portandū aliquā ꝑteꝫ veſtis ſue videt̉ illicitū portaret ī phanū machamēti ſicutextra. dum tn̄ hoc fieret in reuerentiā machamēti. ſedſolū intendēs officiū ſuum exequi. Si igit̉ ꝯcedat̉ deAreſto. ītrauit Alex ādro ad phanū ſic̄ hn̄s aſſociādi officiū. tn̄ ſeqͥt̉ coluerit idola Et ſic p̄t etiā ſolui argumētū qd̓ aliqͥ accipiūt ab Auguſti. in pͥncipio libri de ꝟa religione. vbi d̓t ph̓i ſcholas habebāt diſſentientes templa cōia. Ubi pͥmo ꝯſiderādū tales ph̓iſic̄ ī eodē libro manifeſte d̓r de Socrate ſciebat oꝑa diuinis honoribꝰ digniora qͣꝫ ea in tēplis colebant̉. d̓t etiam de Socrate Aguſti. octauo libro de ciuitate dei capitulo tercio pͥmas atqꝫ ſummas cauſas ſcꝫ ydeales niſi in vniꝰ veri ac ſummi boni dei volūtate credebat. Un̄ eas putabat niſi pura munda mente poſſeꝯſpici. Et purgande bonis moribꝰ vite ſentiebat inſtandū. vt de p̄mentibꝰ libidinibꝰ exoneratꝰ animus ineterna ſe extolleret. naturāqꝫ incorporei ac incōmutabil̓luminis vbi cauſe oīm factaꝝ naturaꝝ ſtabiliter viuuntintelligentie puritate ꝯſpiceret. Quāuis etiā additorſuꝑ poſtillā Nicolai de lira circa pſalmū inuocarē exponens illud ꝟbū Iraſcimini nolite peccare. dicatibi pſalmiſta rep̄hendat iſtos reprobabant populum ydola colentem d̓r. iraſcimini ſcꝫ ꝯtra idolatras d̓r in cordibꝰ veſtris et in cubilibus veſtris cōpugimini .i. doletis de eis in ſecreto. qꝛ aliud habetis in cordibꝰveſtris Hoc em̄ d̓t de illis ꝓhibere poterāt fecerunt. qd̓ de ph̓is dici p̄t. videt̉ āt iuxta p̄dicta Areſto. ſeruauit p̄ceptū pſalmiſte ſubdit̉ ſacrificate ſacrificiū iuſticie .i. illa ſacrificia de iure naturali tenemini.ſacrificia Areſto. fecit ſicut ſupͣ dictū ē. ip̄e ꝯfidit in domino in ydolis. Per hoc dd̓m ē qͣꝫuis ph̓ihaberent templū cōe ppl̓o tn̄ ſeqͥtur haberēt cōeꝫcultū. ſciebāt em̄ ph̓i ſeq̄bant̉ lumē naturalis rōnisſola oīm pͥma eēt adoranda. vn̄ notāter ibidē d̓rꝓhibebant̉ hr̄e templū cōe alijs. Plato Areſtoteles alij ph̓i cultū veri dei in ſcriptis ſuadebāt quodſuffecit ph̓is qͥbuſcūqꝫ alijs doctoribꝰ hn̄t aliamvim coactiuā. Dicit em̄ Plato in fedrone. imꝑfectꝰ qͥdeꝫet minime bonus in infernū abiens manebit ꝑfectꝰ autēhinc tranſiens deo. Itē ꝑſuaſit Epimenides ph̓sathenienſibꝰ vt oues ꝯuenienti deo īmolarēt deſijt peſtis ab eis. Itē Auguſti. octauo libro de ciuitate deicapl̓o vigeſimotercio d̓t Hermes trimegiſtus d̓tfutuꝝ tps erit ī qno apparebit egiptios incaſſuꝫ piate diuinitatē ſedula religione ſeruaſſe. vbi ẜm Auguſti.p̄dixit gr̄am ſaluatoris liberat a dijs egiptioꝝ Item libro decimo capitulo vigeſimotercio. allegat poſitōemPorphirij diſcipuli Platōnis a ſolo deo nos purgarid̓t poſſibile in recognoſcit̉ defectus humane natureB ij