¶ Capitulum ſedecimum continens conſolationes ſuper carentiapulchrarum rerum ad ornatum pertinentium puta anulorum gē-niaruꝫ et hm̄ōi ſiue ſuꝑ carentia ipſius ornatus in genere in hmoirebus conſiſtentis.Extodecimo poſt premiſſa ad dominam cōſolatricemſupradictam acceſſit et alius triſtis ſuꝑ carentia pre-miſſo capitulo expreſſa deſiderans conſolationem re-cipere aliqualem. cui illa huius rei gratia de ſuis pu-ellis nouē deputauit.I. CONSIDERATIO.Rima puella ſic ait. O amice cur gloriari queris in geminis.Eorte reſpondebis ꝙ ratione mire pulchritudinis in eis conſiſtentis quo pacto per eas glorioſus fieri credens et ammirabilisdoles amiſſis et letaris retentis. Sed quid. Certe pulchritudo gē-marum non eſt digna. ꝙ de illa mireris vel ꝙ doleas amiſſis et leteris retentis. Nimirum per eas non redderis pulcher glorioſus l̓admirabilis. Audi boetianam ꝯſolatricem. An inquit gemmarumfulgor oculos trahit. Sed ſiquidem eſt hoc ſplendore preciū gemmarum eſt lux illa non hominum. quas quidem mirari homines vehementer ammiror. Quid eſt carens anime motu atqꝫ compage qd̓animate rationabiliqꝫ nature pulchrum eſſe in re videatur. que tāet ſi conditoris opera ſuiqꝫ diſtone poſtreme aliquid pulchri-tudinis trahunt infra noſtram cum excellentiam collate admirationem noſtram nullo modo merebantur. ſequitur celum ſydera lunāſolemqꝫ miramur. Num te hoꝝ aliqͥd attingit. Num audes alicuiꝰtalium ſplendore gloriari. An vernis floribꝰ ipſe diſtingueris. qͥdinanibꝰ gaudijs rapis. Quid externa bona ꝓ tuis amplexaris. Nūquit tua faciet eſſe fortuna que a te natura reꝝ fecit aliena. Ex qͥ-bus omnibus nihil horum que tu in tuis computabas bonis tuuꝫeſſe liquido monſtratur. Quibus ſi nihil ineſt appetende pulchri-tudinis. quid eſt ꝙ amiſſis doleas vel leteris retentis. Ꝙ ſi natu-ra pulchra ſunt quid id tua refert. naꝫ hec per ſe a tuis quoqꝫ operibus ſequeſtrata placuiſſent.II. CONSIDERATIO.Ecunda puella ſic ait. Cur ornari queris rebus aureis atqꝫ gēmis in iniuriam tui conditoris. An neſcis ꝙ iniuriaꝫ digne vīdicandaꝫ optimo faceret artifici qui preſumeret ad eius opus pul-cherrimum et exquiſite factum emendandum conari. Eatearis hͦneceſſe eſt. Sed quid. Profecto homo ab optimo factus eſt artificeatqꝫ ei quodammodo conſimilis mente. Ad ymaginem quippe deifactus eſt homo. eſt autem et menti corpꝰ adaptatum in debita ꝓpoſitione. a qua quidem diſcreparet ſi quicꝙͣ ei ornamenti maximererum infimarum ſuperaddi contingeret. Nonne ergo omnipotentis artificis vindictam melius eſſet non mereri ꝙͣ cum eius iniuria
CL
k ꝓ