quibuſuis velle ornamentis emendari. Hanc reuera iniuriam deonon faciunt alia quecunqꝫ animalia. que illa quā a ꝯditore habētpulchritudine ſunt contenta. Num leonem vidiſti regem al̓ium ſecoronantem roſis. Num aquilam ſe ornantem geminis. forſitan fa-ceret ſymia que hoc didiciſſet ab hominibus fatuis qui et ipſi ſy-mie ſua aſſimilantur fatuitate. Audi illam induſtriam Boetianamconſolatricem. Alia quidem inquit ſui contenta ſunt. Vos aūt deomente conſimiles a rebus infimis excellentis nature ornamentacaptatis. nec intelligitis quantam conditori veſtro faciatis iniuriam. Ille genus humanum terrenis opibus preſtare voluit. vosdignitatem veſtram infra infima queqꝫ detruditis. hec illa conſo-latrix.¶ IHI. CONSIDERATIO.Ercia puella ſic ait. Cur rebꝰ q̄ris ornari nature tue extraneis¶ Auro ſcilicꝫ ſiue geminis. An neſcis ſtultum eſſe conari ad impoſſibile. Porro ꝙ de talibꝰ que dicte ſunt rebus ornari ſit impoſſibile. Si ſcire velis. Audi prefatam boetianam conſolatriceꝫ. Qm̄inquit late patet veſter hic error qui ornari poſſe aliquid ornamentis exiſtimatis alienis. At id fieri nequit. Naꝫ ſiquid ex appſitis luceat. ipſa quideꝫ que ſunt appoſita laudant̉. Illud vero hijs tectūatqꝫ velatum in ſua nihilominus feditate perdurat. hec illa.IIIII. CONSIOERATIO.Varta puella ſic ait. Cur auro et gemiis ornari deſideras. Sras omnino. deſiderium quideꝫ omne nō niſi boni poteſt eſſeOmnia nanqꝫ bonum appetunt ſecundum mundi ſapientem. ꝙ ſi n̄verum. apparens autem bonum fuerit. conſtat ꝙ erratur. At veroſi ſcire volueris aurum atqꝫ gemias poſſidere vere bonum nō eſſeAudi gnatam inter bonum et malum diſcernendi boetianam cōſo-latricem. Ego inquit nego vllum eſſe bonum quod noceat haben-ti. Num id mentior. minime inquies. atqꝫ diuitie poſſidentibꝰ perſepe nocuerunt. hec illa. que quia id deducit de auro et gemmisad diuitias pertinentibus per hoc ꝙ hec adeptus deſiſtit eſſe ſecurus. Idcirco ſequenti metro ſic dicit exclamando. Heu primus qͥsfuit ille auri qui pondera tecti. Gemmaſqꝫ latere volētes precioſapericula fodit.V. CONSIDERATIO.Vinta puella ſic ait. Tu cuius deſiderium in corporis fertuiornamenta cur non potius curas ꝙ ornetur tota tua perſonaque profecto eo ornatum perdit quo ſe corporaliter ornare queritAudi archiantiſtitem ambroſiuꝫ. neglecta inquit decoris cura plꝰplacet. et hocipſum ꝙ nos non ornamus ornatus eſt. hec ille. Sedquid. Nonne econtra hominis perſona ex corꝑe cōſiſtēs et aīa ſuūꝑ hoc ꝑdit ornatū ꝙ ſtudet ornare corpꝰ ſuū. Certe ſic. Audi illucyprianū d̓ ornatu corꝑis loquētē et īꝑditōꝫ ornatꝰ ꝑſone referetē Auro īqͥt et moīlibꝰ adornate ornam̄ta m̄tis et corꝑis ꝑdiderūt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten