Druckschrift 
Consolatio theologiae
Einzelbild herunterladen
 

id eſt etiā gloriet̉ non in gloria diuitiarum que ſicut flos feni trāſibit. ſꝫ ī humilitate ſua. i. ſi ip̄m ꝯtingat hūiliari et d̓primi ſeu humilem fieri. qꝛ ſic et ipſe intelligendꝰ eſt apud deū exaltari et ce-leſtis regni celſam ſede ꝯſequi. Vn̄ et magnꝰ pater ad hūc ſenſumloquēs celſa īquit eſt patria. humilis eſt via. ergo qui querit patriam quid recuſat viā. Sane qd̓ dictū eſt de humiliatōe diuitis ꝯformiter intelligendū reor et de deiectione potētis. Audi quo ad hͦiohānem os aureū ore ſuo aureo gͣtam ſentētiam cū ſalubri cōſilioproferētem. Quicūqꝫ inquit deſiderat primatū celeſtem ſequat̉ humilitatem terreſtrē. nō em̄ qui maior fuerit in honore ille maior.ſꝫ qui iuſtior ille maior. Capitulum duodecimū ꝯtinēs ꝯſolationes hōis ſuꝑ humiliationē ꝓpria in ſecreto vt ſuꝑ humili ſui accuſatōe ſeu ꝯfeſſionē pec-catorum et pudore ꝯfitēdi.Vodecimo poſt p̄miſſa ad ſepedictā dn̄am ꝯſolatriceꝫacceſſit et aliꝰ triſtis ſuꝑ materia p̄miſſi capituli ꝑturbatꝰ ſperans ab ea reciꝑe ꝯſolationē. At illa huiꝰ reigratia eidē triſti ſex de ſuis puellis ſatis ydoneas aſ-ſignauit.I. CONSIDERATIO.Rima puella ſic ait. O frater cur eſt tibi ꝓpria voce accuſari ſecretiꝰ tam amarū. Neſcis ꝙ infirmꝰ cū gaudio ſumit vl̓ libenter amarā potionē ne mortē guſtet amariorem. quāto plꝰ ſi cōfitericrimina ꝓ breui tꝑe amarū exiſtat. cū gaudio tn̄ ē faciēdū ne mortem ꝑpetuā quis incurrat. Nempe talis amarior eſt nō ſolū rōne ꝑpetuitatis extenſiue. ſꝫ etiā ineſtimabiliter intēſiue. Hāc nimirumꝯſideratōꝫ etiā magnꝰ pr̄ auguſtinꝰ videt̉ habuiſſe. Aelior eſt in-quit modica amaritudo in faucibꝰ ꝙͣ eternū tormentū in viſceribꝰEcce dicit amaritudo in faucibꝰ ſcꝫ ipſiꝰ penitentis ratōe amare etlacrimoſe ꝯfeſſionis. Sꝫ addit modica ſcꝫ in ꝯꝑatione ad eternumtormentū reſpectu cuiꝰ amare ꝯfeſſionis actꝰ eſt qͣſi aliqͥd momentaneū quo nō ſolū euadit̉ tormentū eternū ſꝫ ſuccedit ei etiā eter-nū gaudiū Teſtaʳ hoc canonica petri. In tꝑe inquit nouiſſimo exultabitis modicū. nūc ſi oꝑtet ꝯtriſtari ſcꝫ ꝑ ꝯfeſſionē lacrimoſaꝫ vl̓alias triſtē qͣ hō ꝯcurrente ꝯtritōe triſtat̉ de peccatis et dicit mo-dicum. qꝛ nō ſolū tempꝰ flendi .i. cū lacrimis veris vl̓ methapho-ricis ꝯfitendi eſt momētaneū et p̄ modicitate qͣi qd̓dā nūc cenſen-dū. Sꝫ etiā qd̓ philo doctiſſimus appellat exiguū tꝑꝰ vite nr̄e hoctotum nō eſt niſi quaſi modicū nūc reſpectu eternitatis futuraꝫ pꝰtriſtem ꝯfeſſionem gaudij nr̄i duratiōꝫ menſurantis.II. CONISIDERATIO.Ecunda puella ſic ait. O amice cur adeo triſtaris de confeſ-ſione ꝙ etiam tardas incipere. Et certe prorſus inſipienter.Gaudere potiꝰ deberes de ſpacio pn̄ie tibi dato ꝙͣuis breui