nocent ſuſtinēti. ꝙ vilificatur ex hoc in cordibꝰ hominū et nō deiSed de hoc gaudet verꝰ humilis dūmodo fiat ſine ſua culpa. niſiinquantū tolerabiliter dolet de culpa aliena. Vn̄ et magnꝰ paterauguſtinꝰ dicit ſic. Dn̄s ait diſcipulis. beati eſtis cū maledixerintvobis homīes et ꝑſecuti vos fuerint. et dixerint om̄e malū aduer-ſum vos mentientes ꝓpter me. gaudete in illa die et exultate. ec-ce em̄ merces vr̄a multa eſt in celo. Sꝫ in hijs p̄ſſuris atqꝫ anguſtiis nequaꝙͣ poſſent ſubſiſtere. et qd̓ hijs maiꝰ eſt gaudere niſi veraciter in ꝯſpectu dei et hominū humiles eſſent. quibꝰ dn̄s ait. diſcite a me. qꝛ mitis ſuꝫ et humilis corde et inuenietis requiē aīabusveſtris. h̓ ille pr̄. Sꝫ quid. Nonne maxima ꝯſolatō eſt habere illudper qd̓ p̄t cor hoīs in talibꝰ aduerſitatibꝰ q̄eſcere et gaudere. Rurſum ſi dn̄s imꝑator aliquē de ſuis ſubditis nō dignaret̉ reſpicerealiū aūt reſpiceret gratioſe. talis quē ſic reſpiceret btm̄ ſe quodammō reputaret et ꝯſolatꝰ eſſꝫ. Sꝫ quid. ꝓfecto magnꝰ pr̄ auguſtinꝰpoſt premiſſa ſua verba ſic ſubiungit. Hinc per ꝓph̓am dn̄s dicitad quem reſpiciā niſi ad pauꝑculū et humile et trementē ſꝫmonesmeos. Deniqꝫ vniuerſale qd̓dam bonū huīliationē mediante īmediato ſuo effectu .ſ. virtute humilitatis ꝯſequit̉ videlicꝫ ꝙ illa nōmediocriter ꝯfert ad dulcorationē oīm virtutū aliaꝝ Audi de hͦhugonē illū regularē. Sicut inquit mel ꝯcordat in ꝯfectionibusmedicine cum oībꝰ diuerſitatibꝰ ſpērum. ſic ex humilitatis dulce-III. CONISIDERATIO.dine ꝯdiunt̉ oīa genera virtutū.Ercia puella ſic ait. O amice attēdas p̄clarū verbū pr̄is clareuallis et de tua humiliatōe merito ꝯſolaberis. Cum inquit tehumiliari videris. habeto id ſignū in bonū omino argumētuꝫ gr̄eꝓpinquātis. h̓ ille pater. Nec miruꝫ ꝙ ſic dicit. Nempe ex alijs di-ctis ſuis p̄t hoc argumētum facile explicari. Sētit em̄ vt patet exdictis humiliationē hoīs viā eſſe ad virtutē humilitatis. ſꝫ de hacip̄e p̄dicauit. Digna īquit plane hūilitas cuiꝰ decorē ꝯcupiſceretrex cuiꝰ odore ſuauiſſimo ab eterno pr̄ni ſinꝰ attraheret̉ accubi-tu. Audi mariā ī epytalamio cū eſſꝫ inquit rex in accubitu ſuo. nar-dus mea dedit odoreꝫ ſuū. Nardꝰ qͥppe herba hūilis eſt. et purgatpectꝰ vt manifeſtū ſit hūilitatē nardi nōie deſignari cuiꝰ odor etdecor inuenit gr̄am apud deuꝫ. h̓ dulcis pr̄ clareuallis.IIII. CONSIDERATIO.Varta puella ſic ait. Idcirco videtur frater ꝙ hūiliari refugisqꝛ celſa diligis et exaltari etiā cupis. Sꝫ ecce intentionē tuāoptime ꝯſequeris ſi tu humiliaberis. Cur em̄ alias dixiſſet jacobalphei Glorietur frater humilis in exaltatōne ſua. Diues auteꝫ inhumilitate ſua. quod verbum ordinarius apparatus ſic exponitGloriet̉ frater factꝰ pauꝑ et dep̄ſſus inter malos. hāc hūiliatiōeꝫintelligat apud deū exaltationē. Cōformiter igit̉ exponi poterit hͨqd̓ ſequit̉. diues autem in humilitate ſua ſcꝫ in ſenſu diuiſionis.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten