et incerto quo ꝑ confeſſionem te poſſes liberare a perpetua morteVis hoc vel ſub parabola intelligere. Ecce ſi alicui ꝑſone q̄ meruiſſet viua ſepeliri darentur inducie tꝑis breuiſſimi et cum hoc in-certi vt ſi interim vnā cautionem poſſet ꝑficere ꝙ tūc deberet liberā eſſe. ſi autem predictam mortem ſubire. fatua nimis eſſꝫ ſi ſciēscantare differret et non potiꝰ de inducijs gauderet. Sꝫ quid. Profecto quelibet ꝑſona que eſt in peccato mortali niſi peniteat merūit viua ſepeliri. Non vbicunqꝫ ſed cū illo diuite epulone qui ſepultus eſt in inferno. Dico aūt viua ſepeliri quemadmodum xp̄ianiſſimus ille miles Sebaſtianꝰ ex libro loquens quē an̄ oculos eiꝰ an-gelus tenere viſus eſt. Imperpetuis inquit tormentis edax flamaincredulorū animas deuorat que nullo termino finit̉ et ad redi-uiua incendia iterum qui aduſtus fuerat. reꝑatur. Tali aūt ꝑſonedate ſunt inducie que licꝫ ſint breuis .i. dicti exigui tꝑis de quo ſoror mea eſt prefata. ſintqꝫ incerti temporis cū nihil incertiꝰ horamortis. cum ip̄a ꝑſona de eiſdem inducijs ſibi datis multū deberetgaudere cum poſſꝫ a dicta morte ſeip̄am cantādo liberare infra dictas inducias ſmne ꝑiculoſa dilatione vnā cantōꝫ ꝑficiendo d̓ quacantione dicit psͣ. Precinite dn̄o in ꝯfeſſione. h̓ ſiquideꝫ cantio adoblectandum ip̄m iudicem optime ꝑficeret̉ ſi ſuꝑ verba que ꝯfitēſexprimit ore. note formarent̉ gr̄oſe. note ſcꝫ fracte cordis ꝯtritōeet hoc nō timore pene ſꝫ ex diuīno amore qꝛ nō clamor ſꝫ amor cantat in aure dei. Ad cuius cantionis ꝑfectam pulchritudinem facerent etiā note ſatiſfactionis notabilis ꝑ ꝯfeſſorem impoſite et ma-xime ſatiſfactionis in iure notate.III. CONISIDERACIO.rcia puella ſic ait. O frater cur de ꝯfeſſione faciēda triſtarisque ꝑs eſt penitentie cum tꝑꝰ penitētie nō ſolum flendi ſꝫ te-pus etiam ſit gaudendi. Vis hoc ſcire ꝑ doctorem eximium thomāaquinenſem. Ecce licet quadā in queſtione determinet ꝙ de peccatis ſuis hō dolere debeat ſaltem habitualiter uſqꝫ ad finē vite. tn̄cum hoc bene ſtat ſꝫm eū ꝙ hō iuxͣ illd̓ apoſtoli gaudete in dn̄o ſꝑnunc actu nunc habitu gaudeat ꝯtinue eo ꝙ talis dolor de peccatis eſt materia gaudij ſpiritualis. Dicente magno patre. penitensſemꝑ doleat et de dolore gaudeat. Deniqꝫ iohannes os aureū penitētie attribuit plura que oīa ſunt gaudioſa. O inquit penitentiaque ꝑadiſum reſeras. ꝯtritum ſanas. om̄em triſtem exhilaras. vitede interitu reuocas. honorem ruocas. gratiam abundātiorem refudis. oīa aduerſa tu mitigas. ¶ Rurſum noueris tempus penitentiecuiꝰ ꝑs eſt ꝯfeſſio tꝑꝰ eſſe gratioſuꝫ. quippe illo in tꝑe in ſacramētali ꝯtingit confeſſione ꝙ iuxta verbum pauli vbi abundauit delictum ſuperabundat et gratia. Vnde johannes os aureum ſicut prius. Oinquit penitentia gratiam abundantiorem refundis quodquia precipue ſperandum eſt fieri in humili confeſſione ſacram̄tali
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten