Druckschrift 
Consolatio theologiae
Einzelbild herunterladen
 

at nelia rbi afuturo ſi nō

ecce ſꝫni mei laudabunt p̄ exultatione cordis. et vos clamabitis p̄dolore cordis. et pͥ ꝯtritione ſpiritꝰ vlulabitis. II. CONSIDERATIO.Ecuuda puella ſic ait. O frater bone cur de penuria ſeu victꝰet veſtitꝰ indigentia ꝯtriſtaris? Neſcis hoc eſſe ꝯtra te et tibiſimiles: qd̓ ip̄e ſaluator xp̄c in illa veridica euāgelij hijſtoria dixiſſe fert̉. Ne inquit ſolliciti ſitis anime veſtre quid manducetis. neccorꝑi veſtro quid induamini. Nonne anima veſtra plus eſt ꝙͣ eſcaet corpꝰ veſtrum plꝰ ꝙͣ veſtimentum: Reſpicite volatilia celi nonſerunt. neqꝫ metunt. neqꝫ ꝯgregāt in horrea. et pater neſter celeſtispaſcit eả Nonne vos magis pluris eſtis illis et de veſtimentis qͥdſolliciti eſtis ꝯſiderate lilia agri quomō creſcunt̉. nō laborant. ne-qꝫ nent. dico aūt vobis qm̄ nec ſalomō in omni gloria ſua cooꝑtꝰeſt ſicut vnū ex iſtis. Si aūt fenum agri qd̓ hodie eſt. et cras in cli-banum mittỉ deꝰ ſic veſtit; quanto magis vos modice fidei. Holite igitur ſolliciti eſſe dn̄tes quid māducabimꝰ et quid bibemꝰ autquo operiemur. ſcit em̄ pater veſter qꝛ his omnibꝰ indigetis. querite ergo primum regnū dei et iuſticiam eiꝰ et hec omnia adicienturvobis. hec ipſe ſaluator. Sꝫ johannes os aureū eiꝰ qd̓ dictū eſt deanimal̓ibꝰ hanc reddit rationē. Aīalia īquit fecit deꝰ ꝓpter hominem. homineꝫ ꝓpter ſeip̄m. ſi ergo animalibꝰ miniſtrat ꝓpter hominem quomō hominibꝰ nō miniſtrabit ꝓpter ſeipſum hec ille johā-nes. Capituluꝫ ſextum ꝯtinens ꝯſolationes ſuper conſilij ipſiuschriſti impletione de rerum tꝑalium abdicatōne et relictione.Exto poſt premiſſa ad d̓ominā ꝯſolatriceꝫ principalēacceſſit et aliꝰ triſtis ei ſimilis cui habēti multas poſſeſiones dictū eſt. vende omnia que habes et da pauperibꝰ. ꝓ ipſiꝰ igit̉ triſtis ꝯſolatōe dn̄a predicta ſexde ſuis puellis ei adiūxit I. CONSIDERATIOMima puella ſic ait. O hō qui premiſſaꝫ ob cauſam triſtaris. tupoſſes merito tanꝙͣ imperfectꝰ de difficultate dicte abdicati-onis erubeſcere. ꝑfectis em̄ nequaꝙͣ eſt difficile. Audi magnū pa-trem auguſtinuꝫ. Qui inquit celeſtis vite dulcedinem inquantumpoſſibilitas admiſerit ꝑfecte cognouerit. ea q̄ in terris amaueratlibēter cuncta derelinquit̉; in ꝯꝑatione eiꝰ vileſcūt omnia. deſerithabita. ꝯgregata diſꝑgit. inardeſcit in celeſtibꝰ animꝰ. nihil ī terris libet. deforme. ꝯſpicit̉ quidquid de terrene rei placebat ſpē. qꝛſola precioſe margarite claritas fulget in mēte. hec magnꝰ pater.qui ꝑ margaritam precioſam videt̉ intelligere vitā ꝯtemplatiuaꝫ.et ꝑ eius claritatem in mente fulgentē. clarā in ꝯtemplando ꝯgni-tōꝫ celeſtiū ſuꝑ terrēa excellētiā declarātē II. CONSIDE.Ecuda puella ſic ait. O amice de abdicādo tꝑalia nequaꝙͣ forte triſtis eſſes. ſi quantū valeret abdicatio ꝑfecte cognoſceres;