Druckschrift 
Consolatio theologiae
Einzelbild herunterladen
 

Ecce em̄ vt inter innumera pauca enumerem. valet ad habendū inhac vita liberū aīm. valet ad ꝑueniendū cū xp̄o ad celeſtia nō motu tardiore. ſꝫ quaſi ꝑ volatū citiſſimū. valet ad luctandū et vincendum dyabolū. valet ꝯtra amorē tꝑaliū ꝑiculoſum. Vis ſcire ꝙ predicta abdicatō valeat ad reddendum hominem deo non dignum;Audi illuſtrem Senecā. Nemo inquit e̓ſt deo dignꝰ ꝙͣ qui oꝑes cōtemnit. quaꝝ poſſeſſioneꝫ non tibi interdico: ſꝫ efficere volo vt il-las intrepide poſſideas. h̓ ille. Vis ſcire ꝙ dicta abdicatō valeatad habendū in hac vita libeꝝ animū Audi egregiū verbū gregorij. Siquis inquit ſemel a dn̄atōe deſiderioꝝ tꝑaliū colla mētis excuſſerit: quādā etiā iā in hac vita libertate ꝑfruit̉ dū multo deſide-rio felicitatis afficit̉ nullo aduerſitatis terrore coartat̉. h̓ greg̓.Vis ſcire ꝙ valeat ad puniendū cū xp̄o ad celeſtia quaſi ꝑ volatuꝫcitiſſimū. Audi jeronimū venerabile. Apoſtolici inquit faſtigij. perfecteqꝫ virtutis eſt omīa ſimul vendere et pauꝑibꝰ erogare. et ſicexpeditū cū xp̄o ad celeſtia euolare. h̓ ille. Vis ſcire ꝙ valeat adluctandū et vincendū dyabolū. Audi rurſum egregium doctoremgreg̓. Ad ſe inquit venientibꝰ dn̄s p̄cepit vt renūciemꝰ noſtris. qꝛqui ad fidei agonē venimꝰ. luctamē ꝯtra malignos ſpūs ſumimus.nihil aūt maligni ſpūs poſſidēt in hoc mundo ꝓpriū. nūdi ergo cūnūdo luctari debemꝰ. nā ſi veſtitꝰ quiſqꝫ cū nudo luctatur, citiusad terram deicit̉ qui hꝫ vn̄ teneat̉. quid em̄ ſunt terrena omīa niſicorporis indumenta. qui gͦ ꝯtra dyabolū ad certamen ꝓperat. ve-ſtimenta abiciat ne ſubcumbat. h̓ gregoriꝰ. et bn̄ quidē dicit. quidſunt terrena omīa niſi corꝑis indumenta eo ꝙ ꝑ oppoſitū de nihilterrenoꝝ poſſidente dicitur ꝙ ſit nūdꝰ. claꝝ aūt eſt ꝙ ꝯſultiꝰ eſtluctā que vitari nō poteſt fieri ꝑ nudum ꝙͣ dictis retentis veſtibꝰteneri ꝑ eas et deici ꝑ hoſtem crudeliſſimū. Vis deniqꝫ ſcire ꝙ di-cta abdicatō valet ꝯtra amorem tꝑaliuꝫ ꝑiculoſum. Audi patremclareuallis. Ecce nos reliquimus oīa ⁊cͣ. Oīa nō tm̄ poſſeſſiones. ſꝫetiaꝫ cupiditateſ. plꝰ em̄ mundi cōcupiſcentia ꝙͣ ſubſtantia nocet.et hec fugiendaꝝ cā diuitiaꝝ precipua eſt. ꝙ aut vix. aut nunꝙͣ ſi-ne amore valeant poſſideri. facile em̄ cor humanū omībꝰ que fre-quentat adheret. h̓ ille pater. Sꝫ ꝙͣ ſit ꝑiculoſuꝫ corde diuītijs ſeutemporalibꝰ quibꝰ vis adherere. ꝑ neptem meam ſuperiꝰ audiui-ſti. et nunc quoqꝫ audias ꝙ non eſt modicum periculuꝫ cor humanum luto adherere. aut ſtercoribꝰ ꝯmiſceri. Quocirca memorare ꝙſꝫm ſapientem tanꝙͣ lutuꝫ eſtimabỉ argentū. et ꝙ dixit apoſtolusdetrimentum omnia feci et arbitror vt ſtercora. II. CONSIDERATIO.Ercia puella ſic ait. Credo amice ꝙ temporalia abdicareA non eſſet tibi graue. ſi graue tibi non eſſet pauperem eſſe