Druckschrift 
Vitas patrum
Seite
CCXXIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

CCXXIL II

abbas paſtor qꝛ interrogauit abbaſ Moſes fratrē zachariā di. Quid tu vides. Etille nihil meliꝰ qͣꝫ tacere pr̄. ⁊ dixit. Ueruꝫeſt fili tace. Hora aūt mortis eiꝰ ſedēs abbas iſidorꝰ reſpexit in celū ⁊ dixit. Letareletare fili zacharia. qꝛ aꝑte ſunt tibi ianueregni celoꝝ. Uides o ſcīſſime frater ꝙ zacharie ꝑ taciturnitatis maxīe ꝟtutē aperteſunt ianue celi. vt gͦ ⁊ tibi aꝑiant̉ ama tacere delecta ſilere Legi gͦ de quodam ẜuo d̓iꝙ vt taciturnitatē diſceret ꝑ plures ānoſlapidē in ore portaret. Ammoneo gͦ atꝫ iterum āmoneo vt linguā tuā cuſtodias nullidetrahas. nemī maledicas. nulla riſuꝫ mouētia ꝟba ꝓferas. cogita qͣꝫ breuis ſit iſtavita ⁊ qͣꝫ miẜa in ꝯꝑatōe eterne. Hec cogitādo ⁊ linguā refrenādo imitādo ſcꝫ eoactuꝫ quoꝝ ſuꝑius mētio ſcā eſt aduenieseoꝝ ꝯſortio. Qm̄ aūt aīmo tuo multā taciturnitatē inculcare volo. et qꝛ multa bonaoꝑa ꝓpter viciū lingue ꝑeūt. iō adhuc vnſentētiolā ſubiūgā Uenit in itinere conuerſiōis abbas euagriꝰ ad quēdā ſenem ⁊dixit. Dic mihi abba ẜmonē qͦ ſaluꝰ fiā Etille rn̄dit. Saluꝰ ſi vis fieri qn̄ venies adaliquē nō prius loqueris qͣꝫ ip̄e te inqͥrat.Euagriꝰ ꝯpūctus in hoc ẜmōe pnīam egitin ꝯſpectu ſenis ⁊ ſatiſfecit ei di. Crede mihi multos codices legi. ⁊ talē eruditiōemnunqͣꝫ inueni ⁊ multū ꝓficiens exiuit. Exhis em̄ ꝟbis o beatiſſime frater lucide demōſtrat̉ ꝙ btā eſt illa aīa que taciturnitatꝭꝑfecte hꝫ ꝟtutē. dilige hanc ꝟtutē poſſidehoc donū. ꝯſerua hāc margaritā. Amādūeſt gͦ ſilētiū qꝛ ꝑ illud humilitas nutrit̉. lacrime generant̉. ad extremū multa mala ꝑillud declināt̉ De viliū veſtim̄toꝝ appetituCias deniqꝫ o frater ꝙ ⁊ in veſti-mētis ſit ꝯtinētia valde ncc̄aria.Sūt em̄ multi qui putant ꝙ appetitꝰ p̄cioſaꝝ veſtiū nō ſit pctm̄ ꝙ ſi pctm̄ nō eēt nequaqͣꝫ dn̄s ioh̓em de aſꝑitate veſtim̄ti laudaſſet. ait em̄ turb̓. Quid exiſtis in deẜtuꝫvidere hoīem mollibꝰ veſtitū. Ecce qͥ mollibꝰ veſtiunt̉ in domibꝰ regū ſunt Iohāneſꝟo mollibꝰ veſtitus eē negat̉. qꝛ qui mollibus peſtiunt̉ magis terreno regi ſeruiūt qͣꝫ

celeſti. Iohānes ꝟo primꝰ noui teſtamenti mōachꝰ pilis cameloꝝ indutus fuiſſe perhibet̉. Si ille qui in vtero mr̄is ſcīficatꝰ fuit ⁊ deo multū amabil̓ atqꝫ dilectꝰ extitit.qui fuit verꝰ ꝓpheta ⁊ plus qͣꝫ ꝓpheta. piliſꝟo cameloꝝ fuit indutꝰ. nos qui pctōres ⁊infirmi ſumꝰ. qͣꝫto magis dēmꝰ vilibꝰ voſtibus eē ꝯtēti. Si hoc culpa n̄ eēt nequaqͣꝫpetrus apl̓s ꝑ epl̓am firmās a p̄cioſaꝝ veſtium appetitū ꝯpeſceret di. Nō in veſtep̄cioſa. Nēo nāqꝫ vt ait papa gregoriꝰ p̄cioſa veſtimēta niſi ad inanē gl̓am querit. peccatores em̄ ſumus ⁊ iō p̄cioſa veſtimēta q̄rere nō dēmꝰ. Magis ꝟo ornatū mētis qͣrere qͣꝫ corꝑis dēmꝰ. Ornatus mētis eſtcaritas fides humilitas bonitas ac benignitas. De his nāqꝫ virtutibꝰ mēs ornat̉ ſinefine cū deo victura. Caro em̄ qͣꝫuis p̄cioſiſveſtibꝰ cooꝑiat̉. qͣꝫuis auro argētoqꝫ ornetur. nihil eſt aliud qͣꝫ caro ⁊ puluis ⁊ lutuꝫ⁊ ſtercus. Quaꝓpter magnoꝑe ꝓcurarecorꝑis labores dēmus nō balneū ſubindeꝑquirere. nō ornata veſtimēta. qꝛ ſi delicate corpus nr̄m fouemꝰ hoſtem nr̄m nutrimus. Nullū em̄ maiorē inimicū nutrit hōqͣꝫ corpuſ. Corpꝰ em̄ trahit mētē ad peccādum. ⁊ iō ſꝑ dꝫ illud ſeruus vel ancilla deiſubiugatū hr̄e Ꝙ ſupradicta cū diſcreGtionis ꝟtute debeant ꝑficiEbet nāqꝫ corpꝰ affligi ꝑ abſtinētiā ꝑ vigilias et ꝑ diuerſos modos. ita tn̄ vt ſꝑ ſuū officiuꝫ ſuāqꝫobed̓am poſſit ꝑficere. Caſtigandū ſꝑ ⁊ affligēdū eſt corpus vt ad malū opus aīaꝫ n̄trahat ⁊ ad ꝑagēdū bonū ſit ſemꝑ idoneū.Nā qui ita corpus macerat vt nec quideꝫbonū opus facere valeat diſcretōis adhucignorat virtutē. Ut igit̉ ⁊ corpus ſcias affligere ⁊ tꝑare vnum ſupra relatū de vitaſpatꝝ dicā ẜmonē. Dicebāt de quodampr̄e qui dum ſeculariſ eēt ⁊ ꝯiugē habuiſſꝫpoſtea ꝯuerſus tēptabat̉ de ſathana ab ea.Ip̄e ꝟo narrauit hoc pr̄ibꝰ. Qui cum hocaudiſſent qꝛ oꝑariꝰ eēt ⁊ maiora facere potuiſſet qͣꝫ officio ſuo agebat. impoſuerūt eimaiora vt debilitaret̉ corpꝰ eiꝰ vt nec ſurgere poſſet. Deo aūt diſponēte quidā ꝑegrinus aduenit ⁊ ꝑtrāſiuit āmirans ꝙ nemo

G 2