Folium

egreſſus eēt in occurſum eiꝰ ⁊ reuerſꝰ pulſauit di. Ne forte frater qui in ea hītat infirmet̉. Qui cum pulſaſſet ītrauit ⁊ nimisinfirmū inuenit eū ⁊ dixit ei. Quid habespr̄ ⁊ narrauit ei di. Ego de ſeculari vita lū⁊ ſolicitat me inimicꝰ de vxore mea ⁊ narraui pr̄ibꝰ. ⁊ impoſuerūt mihi onera diuerſa. Et cū implere vellē iuſſa defeci ⁊ tam̄ ſtimulus creſcit. Audiēs hec ſenex ꝯtriſtatꝰeſt. ⁊ dixit ei. Siquidē prēs magni viri bene impoſuerūt tibi onera quibꝰ grauaris.Si ꝟo me ꝑuulū audire volueris cito īuenies requiē. Nūc paululū cibū ſume in tēpore ſuo ⁊ recollige vires tuas. fac aliquātulū opus dei ⁊ iacta in dn̄o cogitatū tuuꝫqꝛ tuis laboribꝰ hāc impugnatōꝫ ſuꝑare n̄poteris. Corpus em̄ nr̄m velut veſtimētūeſt. ſi cū diſcretōe tractaueris ſtabit. Quicū audiſſet eū fecit ita. ⁊ infra paucos diesreceſſit ſtiml̓s eiꝰ. Hāc ſnīam iō volui ſcribere in iſto ordine. qꝛ ea que ſuꝑiꝰ āmonuiid eſt ſilētiū. nuditas. abſtinentia. corꝑiſqꝫcaſtigatō. cū diſcretōe ſunt agēda. Diſcretio vero magna ꝟtus eſt. qꝛ ꝑ ip̄am maladeclinant̉ ⁊ bona ẜuant̉. Bonū gͦ opꝰ ſi ſine diſcretōe fit cito deficiet. Diſcretō em̄mr̄ eſt oīm ꝟtutū. Quapropter ⁊ tuam ofrater hortor dilectōem. vt oīa cū diſcretōne facias. vt nec ad dexterā nec ad ſiniſtrācorruas. De hac etiā diſcretōis ꝟtute hēſhoc ſupra in vitaſpr̄m ¶ Dixit ab. anthonius. qꝛ ſunt quidā ꝯterentes corꝑa ſua inabſtinētia. ⁊ qꝛ nō habuerūt diſcretōeꝫ lōge facti ſunt a deo. Suꝑuenit aūt quidamvenatōnē faciēs in ſilua agreſtiū aīaliuꝫ. etvidit ab. āthoniū gaudētē cū frībꝰ ⁊ diſplicuit ei. Uolēs aūt ſenex on̄dere ei. qꝛ oꝑtꝫaliqn̄ ꝯdeſcēdere fratribꝰ. dixit ei. Poneſagittā in arcu tuo ⁊ trahe. ⁊ fecit ſic ⁊ dixitei. Iteꝝ trahe ⁊ traxit. ⁊ dixit ſenex. Trahē adhuc. tūc dixit venator. Si ſupra mod̓traxero frāget̉ arcꝰ. Rn̄dit ab. anthonius.Ita eſt in oꝑe dei. Si plꝰ a mēſura tendimus frēs cito deficiūt. Expedit gͦ l̓ ad momētū hore relaxare iugū eoꝝ. Hec audiēsvenator ꝯpūctus eſt ⁊ multū ꝓficiēs in ſermone ſenis diſceſſit. ⁊ frēs ꝯfirmati reuerſi ſunt ad loca ſua. Maxīa aūt cura michi

fuit hec ſcribere tibi religioſiſſime frater. vtab vtroqꝫ ꝑiculo te īmunē cuſtodias. vicꝫvt curā corꝑis nō dei p̄ponas ẜuitō. ⁊ rurſus vt dei ẜuitiū explere q̄aſ corꝑi nccͣariamīſtrare n̄ ceſſes. qͣꝫ qͣꝫ tuū bonū mihi notū ſit ſtudiū. ſꝫ ⁊ nūc āmoneo vt ī ſcd̓o locopꝰ ꝯtinētiā diſcretōis ꝟtutē mēorie ꝯmēdes ¶ De bono ꝯpūctōis que maxīe exmortificatōne naſciturHEd qꝛ ꝯpūctō in om̄i oꝑe eſt neceſſaria. ꝯmēdāda eſt tibi ip̄a ꝟtuſqͣtenꝰ mortificatōi iūgat̉ ꝯpūctō. Puto eīꝙ ꝟa mortificatō ab aliquo poſſideri nonpoſſit niſi cū ꝯpūctōne. Idcirco tuā caritatem o frater hortor vt qͥdqͥd agis vel ſilētium teneas vel abſtinētiā facias vel nuditatē ames vel vigilias furtiuas diligaſ. om̄iaꝓ dei amore fac ⁊ cū lacrīs. Si lacrīe currunt adeſt tibi ſalutarꝭ ꝯpūctō ita dūtaxatvt cū diſcretōe de qua ſupͣ dcm̄ ē facias vtꝑite n̄ ſcādaliſent̉ alij ſꝫ potiꝰ edificent̉. Simus gͦ in oī oꝑe nr̄o ꝯpūcti vt poſſimꝰ dicere dn̄o cū p̄ſmiſta. Holocauſta medullata tibi offerimꝰ. holocauſtū ꝟo totū īcenſum d̓r. Holocauſtū gͦ dn̄o offert qͥ totū ſedn̄o tradit qd̓ ad monachoꝝ ordinē ſpēaliter ꝑtinet. Per medullā ꝟo holocauſti cōpūctō deſignat̉. holocauſtū ꝟo ſine medulla eſt bonū opꝰ ſine ꝯpūctōe. hāc medullaꝫip̄e p̄ſmiſta alibi pinguedinē noīat. Holocauſtū inqͥt tuū pingue fiat Magna ē virtus ꝯpūctōis de qͣ ſupͣ in vitaſpa. ſcriptūeſt. Fr̄ qͥdā interrogauit aliū ſenē di. Patquid faciā dixit ei ſenex Flere dēmꝰ ſemꝑCōtigit em̄ aliquē ſeuē mori aliqn̄ ⁊ poſtmodū in ſeip̄m reuerti. ⁊ īterrogauimꝰ eūdicētes. Quid vidiſti abba. ⁊ narrauit nobis plorās. Audiui illic vocē ſine mora dicētē. Ue nob̓ ve nob̓. ſic ⁊ nos ſꝑ dicere debemꝰ. Aꝑtiſſime ꝟo in his ꝟbis poſſumuſcognoſcere qͣre nobis ſꝑ flere ꝯueniat .ſ. nepoſt vite hꝰ diſceſſuꝫ in luctū veniamꝰ et̓nū. Utile nāqꝫ ꝯſiliū eſt hic ad tꝑs deplorare. qꝛ hec vitā breuis ē. labens ē. miẜa eſtcito trāſitoria eſt. Illa alia vita nll̓m terminū hꝫ. nūqͣꝫ finiet̉. Et ſicut ſcī ſine fine gaudebūt cū angel̓ in celo ſic ⁊ pctōres ſine fine cruciabunt̉ cuꝫ diabolo in inferno. ꝙ ſi