CCXXIII

Uidebat̉ āt ordo obediētiū torquē aureāhēte ⁊ multo maiorem qͣꝫ alij gl̓am hēbatEgo aūt dixi ei qui mihi hec oīa on̄debatQūo iſte ordo qui ꝑuus eſt maiorē qͣꝫ alijgl̓am hꝫ. Et ille rn̄dit ꝙ hi qͥ hoſpitalitatēlectant̉ ẜm ꝓpriā voluntatē idip̄m faciūt.ſil̓r qui in heremo ſe religant arbitrio ſuode ſecl̓o receſſer̄t. hic aūt ordo qͥ ſe ad obediendū dedit oēs volūtates ſuas abijciens.pendet ad deū ⁊ ad iuſſionē ſpūalis pr̄is ꝓpterea ⁊ maiorē gl̓am alijs hꝫ. Qua ꝓpterfrater cariſſime bona eſt obed̓a que ꝓpt̓ deum fit. Intēde ergo dilectiſſime ꝟtutꝭ hꝰaliqd̓ veſtigiū vel ex ꝑte. Obed̓e ſalꝰ ē oīmfideliū. genitrix eſt oīm ꝟtutū. Obed̓a regni celoꝝ inuentrix eſt. celos aꝑiēs hoīemde terra leuat. Obed̓a cohabitatrix ē angeloꝝ ⁊ ſcōꝝ oīum cibꝰ eſt. Ex hac em̄ ablutiſunt. ⁊ ꝑ hanc ad ꝑfectōem venerunt¶ Ammonitio de virtute ꝯtinētie CAm tꝑs eſt vt poſt triū ꝟtutū doctrinā vigilāter attēdas qͣꝫta ſitꝯtinētie ꝟtus. ⁊ ꝙ ꝯtinētia nō ſolum in cibo ⁊ potu ſit ſed etiā in locutōe ⁊ īſomno ac veſtitu ⁊ innūerabilibꝰ cauẜ Ammoneo igit̉ dilectōeꝫ tuā vt n̄ delicatos cibos queras. nec an̄ horā ꝯgruā ꝯmedere volis. nec dicas in corde tuo. ecce alij ita l̓ itafaciūt. Scito ꝓ certo ꝙ vnuſquiſqꝫ quo inhac vita plus in dei ſeruitō laborauerit eomaiorē mercedem poſt mortē a deo ꝯſeq̄̉Ne igit̉ tibi grauis videat̉ ꝯtinētie ꝟtusmiracl̓m hinc qd̓ intriꝑtita hiſtoria legi ꝓfero. Dorotheꝰ genere thebeꝰ talē ducerecurauit vitaꝫ. vt quotidie lapides a maricolligeret. ⁊ in annis ſingul̓ hoſpitiū edificaret. ⁊ ip̄a hoſpitia dedit illis qui n̄ hēbātNoctibꝰ aūt ꝓpter eoꝝ cibū faciebat ſportellas. Cuiꝰ cibꝰ erat panis vncie ſex. ⁊ olerum minutoꝝ vnꝰ faſcicl̓s. ⁊ ad bibendumaqua. hic a iuuētute ſic viuēs nec in ſenectute defecit. Nunqͣꝫ viſus eſt in lectl̓o ſoporatus vel pe des ꝓ reqͥe tetēdiſſe. aut dormire ꝓ volūtate niſi qͣꝫtū oꝑādo aut comedendo natura ꝯp̄ſſos ocl̓os claudere potuiſſet. ita vt ſepe dum ꝯmedēdo dormiret cibus ex ore eiꝰ laberet̉. Aliqn̄ gͦ ſomno valde grauatꝰ cū in ſtercore cecidiſſet obdor-

miuit. Exꝑgefactꝰ aūt ⁊ ꝯtriſtatꝰ ſub ſilentio dixit. Si āgel̓ dormire ſuaſeris ⁊ mihivlteriꝰ ſuadebis. Qd̓ forte dicebat ad ſōnū vel ad demonē qui nitebat̉ bonas eiꝰ actōes īpedire. huic laborāti qͥdā dixit. Curita ꝑimis corpꝰ tuū. at ille. qꝛ me inqͥt illudoccidit. Hꝰ pero ſacratiſſimi mōachi ꝯtinētiā tibi ſcripſi. ne ip̄a tibi ꝟtus grauis videret̉. vt cognoſcēs qͣꝫtū ab ātiqͥs vel modernis quibuſdā pr̄ibꝰ diſtemꝰ. Audiuit gͦ beatitas tua ꝙ dorotheꝰ om̄i anno edificauitcellā ⁊ alijs donauit. Audiſti etiā ꝙ in lecto n̄ iacebat. ⁊ de pane ⁊ aqua ⁊ herbis viuebat. Non ideo hoc dico vt tm̄ facias tuſed te hūilies. ſimulqꝫ ſcias qͣꝫtā abſtinentiā habuerūt prēs nr̄i ⁊ nequaqͣꝫ delicatocibos q̄ras. p̄ſertim cū in p̄fato libro moyſimonachi ſcriptū ſit ꝙ ꝑ multos annos panē tm̄mō ꝯmederet ⁊ multum opꝰ faceretSex aūt annis ꝑ totā noctē ſtās orauit neqꝫ genubꝰ inclinatis nec ocul̓ in ſomno ſpōte clauẜ. inſuꝑ etiā circūibat cellulas mōachoꝝ. ⁊ lagenas eoꝝ aqua īpleuit. cū longeaut decē aut viginti miliuꝫ aqua maneret.Qui lꝫ ita domaret corpꝰ priorē tn̄ valitudinē n̄ amiſit. Hec miracula aſſidue legeſcīſſime frater. ⁊ ꝑ hec cū d̓i adiutorio ī abſtinētia ꝓficere ſtude ¶ Nō ſimꝰ aūt ꝑatiad oīa quidē ꝯcupiſcēda. recolamꝰ ꝯtinētiam beati zenonis abbatꝭ. ¶ Abbas zenonābulās aliqn̄ in paleſtina. ⁊ cū laboraſſet reſedit vt maducaret iuxta cūcumerarium.Suadebat aūt ei aīmꝰ ſuꝰ dicēdo Tolle tibi vnū cūcumerē ⁊ māduca. Qui īcrepāscogitatōem ſuā dixit ſibi. Fures ad tormēta vadūt. ꝓba gͦ teip̄m in hoc ſi potes ferretormēta. Et ꝯſurgēs ſtetit in ardore ſolisdiebꝰ quinqꝫ ⁊ dixit. Si ardorē ſolis nonpoſſum ſufferre qūo ſufferre potero ignemeternū. ⁊ dixit ad aīm ſuum. Si nō potesportare tormēta n̄ rapiēs cūcumerē vt māduces. Uerba igit̉ tāti viri ꝯſiderare nosammonēt qͣꝫtū ab ip̄iꝰ ꝯuerſatōe diſtemꝰ.Quapropter ꝑpendamus nos pctōres etinfirmos eſſe in ꝯꝑatōe ſcōꝝ viroꝝ vt noſip̄os ex illoꝝ meritis deſpiciētes ꝑ dn̄i piāmiſcd̓iam eoꝝ ꝯſortiū hēre poſſimus.De ꝯtinentia viſus