Folium

N¶ De cuxioſitate vitandaEnex qͥdā dixit. Nō oportet mōachū reqͥrere qͣliter ſit ille. aut quēadmodū ille. qꝛ ꝑ interrogationeꝫabſtrahit̉ ab orōe ī detractōeſ ⁊ v̓boſitateſUn̄ nihil eſt meliꝰ qͣꝫ tacere ¶ Frater qͥdāreqͥſiuit a ſene dicēs. Si venerit frater aliquis ẜmones mihi deforis inferēs alienoſiubes vt dicā illi. quatenꝰ mihi illos nō afferat. Ait ſenex. Nihil dicas. qꝛ nec noſ potuimꝰ obſeruare. Cauēdū eſt ergo ne fortedicētes ꝓximo hͦ ne facias. nos idē vel peiora poſtea faciamꝰ Cui frater Quid ergooportet facere. Et ſenex. Si voluerimꝰ inqͦt tacere exemplū ſolū ſufficit ꝓximo.De contentione vitandaUidā ſenex dixit. Si qͥs tecū autde ſcripturis aut de quacūqꝫ cauſalocutꝰ fuerit ne ꝯtēdas cū eo. ſꝫ ſiquidē bn̄ dicit: cōſenti ei. ſi ꝟo male. dic illiTu ſcis quō loquaris. Ait apl̓s. Noli contendere ꝟbis. hec obſeruās ⁊ humilitateꝫpoſſidebis ⁊ odiū vitabis. Nā ſi ꝑſiſtas cōtendens. ⁊ vis defendere ſermonē tuū naſcitur inde ſcādalū. Frequēter ergo dū laudas alteꝝ ſit etiā ex iuſtificatōe ꝯtētio. Dequacūqꝫ aūt re ſi grauiter ꝯtēderis nō paruam noxietatē ſenties. ⁊ nullo mō requieꝫpoſſidebis. Magis ſtude ſilētiū. ⁊ de nulloeſſe ſolicitꝰ. Attēde meditatiōi tue cū timore dei exurgēs tā mane qͣꝫ velꝑe ⁊ impetū īimicoꝝ nō timebis¶ De ſilentioDEatus anthoniꝰ diſcipulo ſuo ſob Dlebat dicere. Si affectaueris ſilentiū ne arbitreris te exercere ꝟtutem ſꝫ indignū te ploqͥ ꝯfitere. Cū quidāfrater abbati ſyſoi dixiſſet. volo aīam meaꝫſaluare rn̄dit. Qua rōe poſſumꝰ aīaꝫ nr̄amſaluare cū lingua nr̄a aꝑto oſtio ſepe ꝓſiliatQuidā frater interrogauit ſene dicenſUſqꝫ quo ſeruandū eſt ſilentiuꝫ pr̄. Rn̄ditſenex. Uſqꝫ quo interrogeris. in oī em̄ locoſi taciturnꝰ fueris requiē poſſidebiſ. Dixitſenex Peregrinatio ē tacere ¶ Dixit quidā ſenex. Peregrinatio q̄ ꝓpter deū ſit bona eſt ſi habuerit ⁊ ſilentiū. nā fiducia nō ēiā ꝑegrinatio. Abbas arſeniꝰ ſolebat dice-

re. Peregrinꝰ monachꝰ ī aliena terra nullius cauſe mediator accedat ⁊ qͦetem poteritadipiſci. Abbas ampo dicebat. Sic̄ apisquocūqꝫ vadit mel oꝑat̉. ita et monachuſquocūqꝫ ꝑgit ſi ꝓpter opꝰ dei ꝑrexerit dulcedinē bonoꝝ actuū poteſt afferre¶ De fugiēdo clericatꝰ honorēBbas theodorꝰ dū eſſet ī ſcithi dyaconꝰ ordinatꝰ nullatenꝰ ꝑmanere acqͥeſcebat ſꝫ ml̓tis locis fugiebat. Et iteꝝ ſenes reducebāt eum dicētes.Ne derelinquas locū tuū. Quibus ille aitPermittite me deprecari deū ſi me iubetmīſtrare loco meo. Et orauit ſic. Dn̄e ſi voluntas tus eſt vt ī ordinatiōe mea ꝑſiſtā on̄de mihi. Et on̄ſa eſt illi colūna ignea a terra vſqꝫ ad celū ꝑtingēs. ⁊ vox ad eū. Theodore ſi potes fieri ſicut colūna iſta vade ⁊miniſtra. Sufficit ꝙ leuitis ⁊ ſacerdotibꝰꝑ moyſen dictū eſt vt mūdo corde ⁊ corꝑeinnocētibꝰ manibꝰ ⁊ veſtimēto mūdiſſimoꝓ filijs iſrael offerrēt ſacrificia. Qd̓ ille audiēs vltra nullatenꝰ acqͥeuit. Sꝫ cū veniſſet in eccl̓iam dep̄cabant̉ eū vt ſi nō mīſtraret vel calicē teneret. Qui nō acqͥeuit dicēſSi mihi de hac re ampliꝰ verbū feceritis:diſcēdo hinc. ⁊ ſic eū dimiſerūt. ¶ AbbasIſaac audiēs qꝛ p̄ſbyteꝝ eū pr̄es volebantfacere in ſcithi fugit ī egyptū. Et ingreſſuſin agꝝ latuit inter herbas. ꝯtigit aūt vt patres qͥ ſequebant̉ eū in eodē agro reqͥeſcerent: qꝛ iā nox erat. et dimiſerūt aſinū vt paſceret̉. Ille aūt ꝑuenit paſcēdo ad locū vbilatebat abbas Iſaac. Et mane facto qͣrentes aſmnū inuenerūt ⁊ ſenē ⁊ mirati ſūt Cūaūt vellēt eū ligare dicit eis. Iā non fugio.qꝛ ſcio ex inſſione dei eſſe. ⁊ qͦcunqꝫ fugeroad hͦ ꝑuēturꝰ ſum ¶ Abbas motoys venitaliqn̄ de loco qͥ vocat̉ ragita in ꝑtibꝰ gebilonis. Erat aūt cū eo etiā diſcipulꝰ eius. Uidens aūt eū ep̄s loci illiꝰ tenēs eū inuitump̄ſbyteꝝ fecit. Et dū ꝑiter comederēt dic̄ eiep̄s Indulge mihi abba. Scio em̄ qꝛ hūchonorē nolebas ſꝫ ego a te bn̄dici deliderāſhͦ facere p̄ſumpſi. Cui ſenex ꝓ hūilitate aitEt mea cogitatio paꝝ volebat ſꝫ in hͦ laboro qꝛ diuidi habeo a fratre qͥ mecū eſt. ⁊ lolꝰnō ſufficio orōnes meas implere. Dixitqꝫ