CCXIIII

occidam Cui ille reſpondit. ne facias iſtudne nomineris homicida. ſed totum deo cōtrade. ⁊ quidquid tibi contigerit aduerſi. ꝑfitere hoc tibi ꝓpter peccata tua veīre. Siqͥd ꝟo boni fueris ꝯſecutus diuine diſpēſationi totū debes aſcribere. Erat heremitaquidā magnus in monte qui d̓r Athabeus.⁊ venerūt ſuꝑ eū latrones. Cū aūt ille vocēdediſſet. de vicinis locis frēs alij ꝯfluētesꝯp̄henderunt eos. Quos trā miſſos in ciuitatem. iudex miſit in carcerē Fratres vero illi ꝯtriſtati ſunt nimis. qꝛ ꝓpter eos latrones traditi eſſent ad penam. ⁊ veniētesad abb. Pymenionē narrauerūt ei factuꝫ.Qui ſcripſit ad heremitā dicenſ. Reminiſcere primā ꝓditionē vn̄ facta ē. ⁊ tūc videbis ſcd̓aꝫ ꝓditōꝫ. Niſi eī ꝓditus fuiſſes abinterioribꝰ tuis ſcd̓am publicatōꝫ nūqͣꝫ perpetraſſes. Cūqꝫ ille talē audiſſet ẜmonē cōpunctus ē. ⁊ cū eſſet in illa regione noīatus⁊ ꝑ multū tꝑus de cella ſua nō exiens. exurgens tn̄ in ciuitatē. ⁊ expellens latrones decarcere liberauit eos publice.De ꝑfecta pacientia.Uidā videns laborioſe portantē īlecto mortuū dic̄ ei. Vortuoſ portas ſi vis meliꝰ facere viuos porta. qꝛ pacifici filij dei vocabunt̉. ¶ Interrogantibꝰ quibuſdā frībꝰ abbatē Moyſenẜmonē. ille hortatꝰ ē diſcipulū ſuū Zachariam. vt eis aliqͥd diceret. Tūc ille palliuꝫſuū depoſuit ſub pedibꝰ ⁊ ꝯculcauit illud ⁊dixit. Niſi qͥs ſic fuerit ꝯculcatus mōachꝰeſſe non pōt. Abbati āmoni ꝓphetauit be.Anthoniꝰ di. Multū hēs in tiore dei ꝓficere. Et educens eū d̓ cella. on̄dit eī lapidēet dicit ei. Uade et iniuriare lapidē hūc. ⁊ īdelinenter cede illū Qd̓ cū feciſſet interrogauit eū ſanctꝰ āthoniꝰ ſi ei aliqͥd lapis reſpondiſſet. At ille dixit. Nō. Cui ab. anthonius ait. Ita ⁊ tu ad hanc menſurā ꝑuenturus es. vt nullā tibi fieri arbitreris iniuriā.¶ Ꝙoꝑtet ꝓpace. qͣꝫuis bona ſint oꝑa¶Udimittere.Bbas mathoiſ edificauit ſibi monaſterium in loco qui dicitur eracleona Et dū ibi a multis moleſtacetur. in alterum locū tranſgreſſꝰ ē. Et ſil̓r

ibi ꝯſtruxit monaſteriū ſed ꝑ inuidiā diaboli qͥdā fr̄ ibi inuentꝰ ē qui ſemꝑ irā cū eo habebat. ꝓpter hec ſurrexit inde ⁊ ad ꝓpriū reuerſus ē vicū ⁊ fecit illic monaſteriū. ⁊ recluſit ſemetip̄m. Pꝰ tꝑs aūt aliqͣꝫtū ꝯgregati ſunt ſenes de illo loco vn̄ regreſſus eſtdeducētes ſecū illū frēm cū qͦ habuerat liteꝫquatenꝰ rogarēt eū vt reducerēt in monaſteriū ſuū. Poſtqͣꝫ aūt in vicina loca venerunt. tā melotes ſuos qͣꝫ illū frēm ibidē dereliquerūt ip̄iqꝫ ꝓfecti ſunt ad ſenē Et pulſantibꝰ illis. aꝑta feneſtra reſpexit ⁊ cognouit eos. Pꝰ orōem factā dicit eis ab. Mathois. vbi ſūt melotes vr̄i. At illi rn̄deruntEcce in vicino ſunt vna cū frē qui tecū iraꝫhabebat. Poſtqͣꝫ hec ſenex audiuit. ⁊ nomilliꝰ ⁊ aduentū cognouit. pregaudio oſtiumꝑ qd̓ ingreſſꝰ fuerat cū ſecuri ꝯfregit. et egreſſus cucurrit ad locū vbi erat ille fi. ⁊ prior ipſe cepit agere pnīam apud eū. ⁊ āplectens eū introduxit in cellā ſuā. ⁊ ꝑ tres dies ꝯuiuatus eſt cum eis. qui nunqͣꝫ hēbatꝯſuetudinē vt ieiuniū ſolueret. et ſurrexitꝓuectuſqꝫ ē cū illis. ¶ Quidā frater reqͥſiuit abbatē Heliam dicens. Si ꝯtriſtaueroaliquē quēadmodū rogem Rn̄dit ſenex. exꝓfundo cordis tui cū dolore age pnīaꝫ apd̓eū. ⁊ videns deꝰ ꝓpoſitū tuū ſatiſfaciet ei.¶ Contra ſpiritum triſticie qui deſperationem facit.Bbas Arſeniꝰ dixit. Nō coctū laterculum ſi miſſum in fundamētūfuerit ꝓpe fluuiū. neqꝫ vno die ſufferre poterit. Si aūt bn̄ fuerit coctū. ꝑmanet tāqͣꝫ lapis. Sic ⁊ hō nō coctꝰ neqꝫ inflāmatus. ſcd̓m qd̓ de Ioſeph dictum ē. Eloquium domini inflammauit eum. mox ī prīcipio carnalis cogitatiōis diſſoluit̉. Idērequiſitus ab altero fratre dicente. Si peccauero etiam in quocūqꝫ minuto peccato. ⁊cōſumit me cogitatio mea ⁊ arguit me di.Quare peccaſti. quid faciam. Rn̄dit ſenexQuacunqꝫ hora ceciderit homo in culpā.et dixerit ex corde ſuo. dn̄e deus peccaui. indulge mihi mox ceſſabit cogitationis veltriſticie illa conſumptio ¶ Dicebat autembbas Pymenius de abbate Iſiadoro.