Folium

Quia ſolꝰ ille ſe ꝯgnouiſſꝫ. Nā qͦtiens illidicebat cogitatio ſua qꝛ magnꝰ es. tūc ⁊ ip̄ern̄debat ſibi. Nūquid talis qualis Anthonius. aut certe abbas Pyamō. vl̓ reliqͥ patres qui deo placuerūt. Quotiēs ergo heccogitabat requieſcebat. Qn̄ ꝟo inimicꝰ cōturbās eū ſuggerebat ei deſꝑatōem. ⁊ penādicēs. qm̄ poſt hec oīa iturꝰ es ad tormēta.dixit ip̄e Quia qͣꝫuis ego in tormēta mittar. tamē vos ſubtus me inuenio. AbbatiMoyſi frequēter apparuerūt ſpūs malignidicentes. Uiciſti nos et nihil tibi poſſumꝰfacere qm̄ quotiens ꝑ deſperationē humiliare te volumus exaltaris. quotiēs te exaltare ita te humilias vt nullus de nobis accedat ad te. ¶ Cū quidā ad abbatē Syſoiūfrequēter talē ẜmonē requireret. Quid factaꝫ pater quoniā cecidi. Ille rn̄dit. Surge. Et ſurrexit. Et iterū ſe cecidiſſe ꝓfeſſuseſt. Ait ſenex. Et iteꝝ ſurge. Cū aūt fraterfrequenter ſe cecidiſſe narraret eodem mōſenex vtebat̉ ẜmone. exclamās Nō ceſſesſurgendo fili. Cui frater. vſqꝫ quo poſſumſurgere pr̄ explana Ait ſenex. Quouſqꝫ autin bono oꝑe aut in malo dep̄henſꝰ occumbas. In quo em̄ oꝑe dep̄henſus fuerit hōiudicabit̉. Itē dixit. qui laborat et arbitratus ſe fuerit aliquid facere. recipit hic mercedem ſuā. ¶ Cōtra ſpūm vane gl̓ie.Uidā fr̄ reqͥſiuit abbatē PymeOniū. ſi melius eſſet remotiꝰ an cuꝫalijs manere. Rn̄dit ſenex. Hō ſiſemetip̄m rep̄henderit. vbiqꝫ p̄t ꝑſiſtere. ſiaūt ſe magnificet nuſqͣꝫ ſtat. ſicut ſcriptū ē.Qui ſe exiſtimat aliqͥd eē cū nihil ſit. ip̄e ſeſeducit. Quidqͥd em̄ boni fecerit hō. ne exaltetur ī eo. qꝛ mox ꝑdet illud. ¶ Abbas Macharius. Si qͥs illū cū timore velut ſctūmvirū voluiſſet audire. ſuſceptus nullū penitus a ſene ꝑcipiebat rn̄ſum. Si quis verovelut cōtemnēs eū. talibus verbis cōpelleret abba macharius qn̄ eras camelarius. ⁊nitrū furabaris. nūqͥd nō vapulabas a magiſtris dep̄henſus in furto. libenter ei quidquid requiſiſſet. cū gaudio rn̄debat. ¶ Abbas Neſteron. dū cū alijs ambularet frībꝰin deſerto. viderunt draconē ⁊ fugierunt.Dicit ei vnus ex eis. Et tu times abba.

Cui ſenex Non timeo fili. ſed oꝑtuit me fugere. quia niſi fugiſſeꝫ. cogitationē vane glorie non vitaſſeꝫ. ¶ Uenit aliqn̄ ad abbatēzenonē in ſyria aliqͦs frater egiptius et cepit cogitationes ꝓprias accuſare pn̄te ſene.Ille aūt audiens hoc. admiratꝰ dixit. Egyptij quas habent ꝟtutes celant. ⁊ vicia q̄nō hn̄t manifeſtant. Siri aūt ⁊ greci ꝟtutes quas nō hn̄t. p̄dicant. ⁊ vicia q̄ hn̄t. abſcondunt. ¶ Quidā ſenex cū veniſſet ad alium ſenē dixit. Ego mortuus ſum huic ſeculo. Cui ille alter. Ne ꝯfidas ī te. donec egrediaris de corꝑe hoc. nam ⁊ ſi dicis tu quiamortuus ſum. diabolus tamen nec dū mortuus ē. cuius innumerabiles ſunt male artes. ¶ Abbas Syſoīs cū ſedens pn̄te fratre altero factus eſſet in extaſi. ⁊ altero audiente neſciens ſuſpiraſſet cepit penitere acdicere Indulge mihi frater. expoſco nec dūem̄ me cognoſco eē monachū. qꝛ audientealtero ſuſpiraui. quotiens aūt in orōne ſenex idem ſtans manus ſuas erexit ad celūcito deponebat manus. ꝓpterea li alter preſens eſſet. ne hocip̄m illi plaude ꝯſtaret.Quidā ſenex hītabat in inferioribꝰ ꝑtibusegipti. et ſedebat quieſcens. Unꝰ aūt ſecularis religioſꝰ miniſtrabat ei. Contigit autem vt filius ſecularis infirmaretur. Multis gͦ p̄cibus poſtulabat ſenē vt veniret addomū ſuā. ⁊ faceret orōem ꝓ infante. Exurgens vero ſenex ambulabat cum eo Illeaūt p̄ceſſit. ⁊ ingreſſus in domū ſuā dixit.Uenite in occurſum anachorete Quos cūſenex vidiſſet a longe egreſſos cum lampadibus. ſenſit ꝙ ad ſe venirent. et ſtatim deſpolians ſe veſtimenta ſua miſit in fluuiumet cepit lauare ſtans nudus. Ille auteꝫ quiminiſtrabat ei videns hec erubuit. ⁊ rogabat homīes dicens. Reuertimini. Senexenī noſter ſenſum ꝑdidit. ⁊ veniēs ad eumait illi. Abba quid eſt hoc qd̓ feciſti. Oēsenī qui te viderunt dixerūt. qꝛ demoniū habet ſenex. Cui ille. Et ego volebam hoc audire. ¶ Idē alia vice volebat eū aliqͥs videre ex iudicibꝰ. ⁊ p̄ceſſerūt clerici dicētesei. abba preꝑa te. qm̄ iudex audiēs oꝑa tuaveniet ad te. bn̄dici cupiens a te. Ille aūt dixit. Ita faciā. ego p̄ꝑabo me. Ueſtituſ ergo