Folium

ſuꝑfuerint nummi erogē illos fratribꝰ. ſꝫ qꝛdeus nō vult huiuſcemodi elemoſinā a meneqꝫ illi placet vt aliquē ꝑmittā in ſacrificōpeccare. Et dū illi fr̄ diceret. ⁊ panis in cellam vn̄ venturus eſt. dixit ei. Quid em̄ panis hominū in cella.Contra iram ⁊ de origine ire. RIxit quidā ex ſanctis patribꝰ Iraꝑ hos quattuor actus exurgit ꝑ cupiditatē auaricie dandi ⁊ accipiendi. reſqꝫ alienas rapiendi. ⁊ ſi quis ꝓpria:ſententiā amans defendit. ⁊ ſi quis ſe vulthonoribus eſſe dignū. ⁊ ſi quis doctorē ſeeſſe vult plus oībꝰ ſapientē ſe eē ſperans.Ira etiā per hec quatuor humanos ſenſusobſcurat. ſi odio habuerit homo ꝓxīm ſuūac ſi ꝓ nihilo habuerit. aut ſi inuiderit illi.aut ſi detractauerit de eo. Ad hoc ſanctumIoh̓em euangeliſtam on̄dā auctorē. Quiodit inquit fratrē ſuū in tenebris eſt. ⁊ neſcit quo eat. ⁊ manet in morte. Paſſiōis āthuius retributio quatuor modos hꝫ. primū ex corde. ſecundū ex facie. terciū ex lingua. quartum ex facto. Si qͥs gͦ potuerit itaportare malū. vt non ingrediatur in cordenon ꝑuenit vſqꝫ ad faciem. Si aūt veneritin faciē cuſtodiat linguā ſuam ne loquaturillud. ꝙ ſi locutus fuerit. vel hoc cuſtodiatne redeat in facto. ſed mox abſcidat a cordeTres em̄ gradus ſunt hoīm in paſſione ire.Nam qui nulli volūtarie nocet ⁊ reſiſtentibus nō iniuriatur. et ꝑcit ꝓximo ſuo. hic ſecundū xp̄i naturā eſt. Qui aūt nec aliū ledit neqꝫ ſe ledi vult. hic ẜm Adā eſt. Quivero alijſ nocet aut iniuriat̉. aut calūnias ingerit. aut vſuras exigit. hͦ ẜm diabolū ē.Quidā frēs veniētes ad abbatē anthoniūpoſtulabant ab eo audire ẜmonē ꝑ quē ſaluarent̉ Quibꝰ ille ait. Scripturas audiſtꝭque vobis a xp̄o ſufficiant ſcitis. At illi vtip̄e qͦꝫ aliquid eis dicere dignaret̉ inſtabātTūc dicit eis. Euangeliū dic̄. Si qͥs te ꝑcuſſerit in maxillā dexterā p̄be ei et alterā.At illi ſe facere hoc n̄ poſſe dixerūt. Rn̄ditſenex. Prebere alterā nō poteſtis. vl̓ in illāiterū ſi voluerit ferire ſuſtinete. Sꝫ cū neqꝫ hoc ſe poſſe facere teſtarēt̉. Dicit eis ſenex. Ergo ſi hoc non poteſtis ne reddatiſ ꝓ

eo qd̓ accepiſtis. Et cum idem verbuꝫ qd̓ſuꝑius dixerant repeterent. dixit abbaſ anthoniuſ diſcipulo ſuo. Uade fac illis eſcasvt comedant. vides enim ꝙ valde infirmiſunt. Et ait ad illos. Si enī nō poteſtis. etalterū non vultis. quid a me requiritꝭ. Utvideo neceſſaria eſt vobis orō. ꝑ quā infirmitas veſtra ſanetur.¶ De retribuendo bonum ꝓ malo.Uidā ex fratribus ab alio paſſusPiniuriam venit ad abbatē Syſoi. ⁊ꝯtumelie genus exponēs addebatCupio me vindicare. ſenex rogabat euꝫ vtrelinqueret deo vindictā. At ille iteꝝ nondeſiſtā inquit. niſi fortiter me vindicaueroCui ab. ſyſoi ait. Quia ſemel hoc in animopoſuiſti ſaltem oremꝰ Et exurgēs ſenex hiſverbis cepit orare. Deus iam nō es nobiſneceſſariꝰ. vt ꝓ nobis ſolicitus ſis. qꝛ noſip̄i ſicut iſte frater dic̄. ⁊ volumꝰ ⁊ poſſumꝰvindicare. Quod cū ille frater audiſſet. an̄pedes ſenis ꝓſtratus veniā p̄cabatur. promittens ſe cū illo cui iraſcebat̉ nunqͣꝫ deincepſeē certatuꝝ Quidā fr̄ cū abalt̓o iniuriaret̉ venit ⁊ annūciauit ſem Cui ſeuex rn̄dit. Satiſfac cogitationi tue. qm̄ frater nōvult te iniuriari. ſed peccata tua ſubmittūtillum. Naꝫ in omni temptatōe que tibi cōtigerit ꝑ omnia ne arguas eū. niſi tm̄ mododic qꝛ ꝓpter peccata mea ꝯtingūt mihi hec¶ Dicebat frequenter abbas Dymeniꝰ.Malicia nunqͣꝫ exuꝑat maliciam. ſed ſi qͥsmalefecerit tibi. tu illi bonū redde. vt ꝑ bonitatem vincas maliciam Quidā fratererat qui qͣꝫtū plus eum aliquis iniuriabat̉.aut incitabat tanto magis ad eum recurrebat dicens. Iſti ſunt qui nobis occaſioneꝫp̄bent ad ꝑfectioneꝫ nr̄am. qͥ aut beatificantnos decipiūt nos. ⁊ ſemitā pedū noſtroruꝫſubuertūr. Alius erat ſenex. Si quis detraxiſſꝫ ei. ille feſtinabat ſi vicinꝰ ei erat ꝑ ſeip̄m bn̄ remunerare illū. qd̓ ſi lōgīꝰ manebat tranſmittebat ei munera.De non tribuendo inimicis.TUidam frater interrogauit abba.Syſoī dicēs. Si latrones aut barbari ſuper me irruerint. occidereme volentes. et ego ſi preualuēro. iubes vt