ſtimulis tunc fuiſſe pulſatū. Eundē beatu:Anthoniū ita nōnūqͣꝫ in orōne nouimꝰ ꝑſtitiſſe. vt eodē in exceſſu mētis frequēterorantē. cū ſolis ortus cepiſſet infundi auderimus eum in furore ſpūs ſic ꝓclamantē.Quid me impediſ ſol. qui ad hoc oriris vtme ab huius veri luminis abſtrahas claritate.Finit tertia pars principalis huiꝰ oꝑisvidelicet liber de regulari ꝯuerſatione egiptiorum monachoꝝ. et eoꝝ qui degūt apd̓Paleſtinam vel MeſopothamiamIncipit prologusancti paſchaſij ad exhortaōem ſcōꝝ patꝝtam grecorū qͣꝫ egiptiorū.FOmino venerabili pr̄i martino p̄ſbitero ⁊ abbati Paſcaſius. vitaſpatrū ſanctoꝝgrecoꝝ vt cetera facūdia ſtudioſe ꝯſcriptas. iuſſus a teſanctiſſime pater in latinū tranſferre ẜmonem. in ſolito ſi licuiſſet oꝑe renuiſſeꝫ. Neqꝫ em̄ vnqͣꝫ qd̓ ſcribi vel legi pōt excudi ingenio aūt ꝯſcīa cordis ꝓhibente. Scire etme ꝙ nihil ſciam nō audeo dicere ne ꝟbuꝫhoc ſapientiſſimo Socrati ſurripiam. Sꝫquia tua pater neceſſe ē iuſſione vtar. Nōgloriabor ingenio. ſed fidem quā tibi debeo.etiam oꝑe iniūcto p̄ſtabo. Ueꝝ qꝛ eloquentium viroꝝ libri ſunt plurimi ẜmōe latinoꝯſcripti quoꝝ lectionis exꝑtū me eſſe. te ec̄aſtruente teſtificor. ſi quid de illis aut hic īſertū. forte repereris vt minꝰ elegant̉ exp̄ſſum. ne mee culpe deputetur exoro qꝛ ſicutin dato mihi codice reperi ea ſcripta. ſic trāſtuli. licet nec ea ſtudioſe poſſe me ꝓferre ꝓfiteor. Un̄ reſtat. vt quid te iubente cepi. teorante ꝑficiam. que tn̄ ſi ſcribenda decreueris. vt tuo pollire ſermone digneris expoſco. Neqꝫ em̄ mihi liquebit quedā placuiſje tibi non ⁊ aliqua diſplicuiſſe cognoueriꝫIncipit liber exhortationū et primo contra caſtrimargiam ad deuitandum gule deſiderium.
Uidā frater quēadmodū incella ꝓpria degere deberꝫ abbatem Syſo requiſiuit. cuirn̄dit abbas ſyſoi. Comede īquit panē tuū ⁊ ſalem. ⁊ nōſit tibi neceſſitas aliquid excoquēdi. aut longius euagādi. Alteri qͦꝫ idem requirenti.Rn̄dit Daniel ꝓpheta cū dixit. Panē deſiderioꝝ nō cōmedi Dixit vnus ſenex adalterū ſenē habentē caritateꝫ. ⁊ ſuſcipientētam monachos multos qͣꝫ ſeculareſ. lucerna quidē multis lucet. roſtrū tamen ꝓpriuꝫincendit. ¶ Dixit vnus ex patribꝰ qꝛ inuenitur hō multū comedēs ⁊ adhuc eſuriensꝯtinet ſe. ne ſacietur. alter āt comedit parū⁊ ſaciat̉. Qui āt multū comedit ⁊ adhuc eſuriens ꝯtinet ſe maiorē mercedē hꝫ qͣꝫ illequi parū comedit ⁊ ſaciat̉. Dixit quidaꝫſenex. Ne qd̓ deſideraueris aliqn̄ manduces. Comede aūt qd̓ tranſmiſſum tibi fuerit a dn̄o. et gr̄as ei age. Quidā frater īpugnabatur a ſpū blaſfemie. ⁊ erubeſcebatdicere. ⁊ quoſcūqꝫ audiſſet magnos ſenes.ꝑgebat ad eos vt illis declararet. ⁊ mox vtꝑueniebat verecundabat̉ dicere Cū āt frequenter ad abbatē Pymeniū veniret. vidit eum ſenex hn̄teꝫ cogitatōnes ⁊ dicit ei.Ecce frequēter veīs ad me hn̄s cogitatōeſ⁊ ſic iterū remeas. triſtis tecū illas portāsDic gͦ mihi fili quid ē qd̓ hēs At ille dixitIn blaſfemia īpugnat me diabolꝰ ⁊ erubeſcebā dicere. Et mox vt aꝑuit cām. leuiorimpugnatio eiꝰ apparuit. Et dixit et ſenex.Ne ꝯtriſteris fili. Qn̄ em̄ hec cogitatio aduenit dic. ego hac cā opuſ nō habeo blaſphemia tua ſuꝑ te ſit ſathanas. Hanc em̄ cāmaīa nō vult. Quācunqꝫ eī cām aīa nolueritnon diu ꝑmanebit. Et ita frater ille diſceſſit. Dixit abbas moyſes. Per has quattuor res pollutōis paſſiogignit̉. ꝑ habūdātiam eſce ⁊ potus. ⁊ ſacietatē ſomni. ꝑ ociū⁊ iocum ⁊ ornatis veſtibꝰ incedendo. Iteꝫdixit. Corꝑee multe ſunt paſſiones. Et dicit ei fr̄. Et que ſunt abba. At ille rn̄dit. Qꝛpaulus apl̓s dicit. Fornicatio ⁊ īmundiciavel omnis cupiditas nec nominet̉. in vobisſicut decet ſanctos. viſus qͦꝫ ⁊ fiducia frequenter ad p̄lium veniunt.
E 3