Folium

deſpici quos videmus diuerſis temptationibus vel malignis ſpiritibꝰ tradi. qꝛ duohic credere īmobiliter nos oꝑtet. primo ꝙſine dei ꝑmiſſu nullus oīno temptat̉. ſcd̓oꝙ omīa que a deo nobis inferunt̉ velut apijſſimo patre ac clementiſſimo medico ꝓnoſtris vtilitatibus irrogentur.¶ De monacho qui in ſolitudine noctuvidit multitudinem demonumUidam aūt frater cum ꝑ ſolitudih P nem iter ageret. adueſꝑante dieſpeluncā quandā reꝑiens ibidemſubſtitit. vbi dum pſalmos ex more cantaret tempus medie noctis exceſſit. Cūqꝫ finita vigilia refecturus laſſum corpus paululum reſediſſet repente cepit innumerabiles cateruas demonū vndiqꝫ ꝯfluentiū intueri. que infinita ꝯſtipatōne ꝓcedentes. alie p̄ibant principē ſuū. alie ſeq̄bantur. quiprinceps eorū ⁊ magnitudine ꝓcertor cunctis. ⁊ aſpectu terribilior videbat̉. Cunqꝫ īquodā ſolio ſublimiſſimo ꝯſediſſet. vniuſcꝰqꝫ actus diligenti examinatione cepit diſcutere. illoſqꝫ qui necdū ſe circūuenire eml̓oſſuos potuiſſe dicebant. velut inertes a cōſpectu ſuo cū iniuria iubebat ex pelli. ſpaciūtanti tꝑis et opus inaniter expēſum. cū fremitu furoris eis exꝓbrans. Illos vero quinunciabant ꝯſignatos ſibi homīes decepiſſe. ſummis laudibꝰ cū exultatione ac fauorecunctoꝝ. vt fortiſſimos pugnatores ad exemplū cunctorū. glorioſiſſimos corā omnibus emittebat. Inter quos cū quidā neqͥſſimus ſpūs vtpote magnū triūphū nunciaturus letior adueniſſet. nomē monachi optime cogniti deſignauit. aſſerens ſe poſt. vannos quibus euꝫ iugiter obſideret. vix eadem nocte in ruinā fornicationis merſiſſe.Suꝑ cuius relatione cū īmane cunctoruꝫgaudiū fuiſſet exortū. ſūmis a principe eoꝝlaudibꝰ eleuatuſ. magniſqꝫ p̄conijs coronatus abſceſſit. Aurora itaqꝫ ſuꝑueniente. cūomīs multitudo demonū ab oculis eiꝰ euanuiſſet. dubitans frater ille de aſſertōe ſpiritus īmundi memor etiā euangelice ſnīe.ꝙ in veritate non ſtetit. et qꝛ nō eſt veritasin eo. ⁊ cū loquit̉ mendaciū ex ꝓprijs loquitur. peluſiū petijt vbi illū frēm nouerat cō-

morari. quē malignus ſpūs aſſeruit eſſe deceptum. Erat etiam ibi et alius fr̄ illi notiſſimus. quē interrogans de eodē fratre. reperit ꝙ eadē nocte qͣ teterrimꝰ ille demon ruinam eius ſuo principi nunciaret monaſterio priſtino derelicto. vicū petiſſet. ⁊ in fornicationē miſerabiliter cecidiſſet. Hec autēaudiens frater ſuſpirans et flenſ reuecſus ēin locum ſuum¶ De duobꝰ ph̓is qui ad ſanctum AnthoMnium perrexerunt.Uodā aūt tꝑe quidā duo ph̓i audientes famē beati Anthonij ꝑrexexunt ad eū. qui cū inter ſe qͣſdam q̄ſtiones habuiſſent deſpicientes ph̓i ſanctūAnthoniū velut imꝑitū et ſine lr̄is virū reuerſi ſunt ab eo. Uolentes autē eum ſi nichil amplius potuiſſent ledere vel de cellula eius magicis p̄ſtigijs ⁊ circūuentiōe demonū ꝑturbare. īmiſerunt ei nequiſſimosdemones ad impugnationē. hac inuidia etliuore ꝑculſi. eo ꝙ multi hoīm ad illū velutdei famulū quotidie ꝯuenirent. Cunqꝫ illonunc quidē imprimēte pectori ſuo ⁊ frontiſignaculū crucis. nūc vero orationi ſuppliciter incubante. nec appropinquare quidēdiriſſimi demones eideꝫ auderent reuertebantur ad eoſ qui illos direxerant ſine effectu. Tunc illi alios turſum quaſi potentiores miſerunt. Cūqꝫ et illi fatigati reuertiſſent. iterum alios nihilominus potentioresac vehementiores aduerſus militē xp̄i deſtinauerunt. qui nihil penitus p̄ualuerūt Anthonio viriliter reluctante. Eo itaqꝫ nichilꝓfecerūt tales tanteqꝫ eoꝝ inſidie tota magica arte et nigromancia q̄ſite vt ꝑ hec euidentiſſime ꝯꝓbarent magnā virtutē ineſſeꝓfeſſioni xp̄ianoꝝ. quibuſ ille tam ſeue vmbre nihil Anthoniū. nō ſolum ledere. ſꝫ necpuncto quidē de habitaculo ſuo valueruntꝑturbare. Pro hac gͦ admiratione ſtupefacti ph̓i. cōfeſtim ad ſanctū Anthoniū venerunt impugnationū ſuaꝝ magnitudinem ⁊cauſas atqꝫ inſidias liuoris ſui ei patefecerunt. xp̄ianos ſe fieri ꝓtinus popoſcerunt.Cunqꝫ diem ab illis ꝓdite impugnatōnisrequireret indicauerunt. Aſſeruit aūt ſe beatus anthonius amariſſimis cogitationum