CCVLII
edia ſitiqꝫ ꝯfecti. fixis in terrā genubꝰ dūorarēt ſpm̄ dn̄o reddiderūt. qui poſt hec veſtigioꝝ indicijs diutiſſime ꝑquiſiti que rocis illis arenoſis tanqͣꝫ niuibꝰ imp̄ſſa deſignant̉ donec ea leui flatu ventoꝝ tenuis arena diſcurrēs cooꝑiret: inuēti ſunt tādēſicut orauerāt iacētes ⁊ ficus intactas vtacceꝑant reẜuantes. Eleger̄t em̄ aīaꝫ magis qͣꝫ fidem depoſiti ꝑdere. ne ſcꝫ abſqꝫ iuſſu abbatis quicqͣꝫ victus p̄ſumerēt. viramqꝫ potius maluerūt amittere tꝑalē qͣꝫ ſenioris violare mandatum¶ Quanta ſit iugitas operum apud egipti mona chosEr totā itaqꝫ egiptum monachinll̓o modo patintur eē ocioſi. ſedvictū ſuū labore manuū ꝯſequunt̉. ⁊ nō ſolum de laboribꝰ ſuis ꝑegrinos ⁊ aduenientes frēs ſecum reficiūt. ſed etiam ꝑ loca lybie que fame laborāt necnon etiā ꝑ ciuitates his qui in carceribꝰ ⁊ diuerẜ vinculistenent̉ immanē ꝯferūt alimonie ſubſtātiāde fructu manuū ſuaꝝ rōnabile ſacrificiūdn̄o tali oblatōne ſe offerre credentes. dicunt em̄ operantem mōachum demone vno pulſari ſemꝑ. ocioſum ꝟo innūerabilibꝰſpiritibꝰ deuaſtari.De abbate PauloEniqꝫ abbas paulus ꝓbatiſſimꝰpr̄m cum in heremo vaſtiſſima ꝯliſteret: que porphirio nūcupaturtm̄ palmaꝝ fructibꝰ ⁊ orto modico ſuſtētabatur. nec poterat aliud vnde ſuſtētareturoꝑis exercere. eo ꝙ ab homībꝰ vel habitabili terra amplius qͣꝫ ſeptē māſionibꝰ aberat in deſerto. Hic ergo ne momētum temporis penitꝰ ocioſus ſtaret colligebat palmarum folia. ⁊ quotidianum penſum velut exinde ſuſtētandus ip̄e a ſemetip̄o exigebat iugiter. Cunqꝫ oꝑe totius anni ſpelunca eius fuiſſet impleta. ⁊ non haberet qͥhoc diſtraheret. neqꝫ ip̄e ocioſus poſſꝫ manere. totum quod ſolicita cura laboraueratannis ſingulis igne ſuppoſito concremabat. Intantum ꝓbans ſine opere manuuꝫnec in loco poſſe monachum perdurare.nec ad perfectionis culmen aliquādo conſcendere.
¶ De fratre blaſphemo qͥ intolerabili eſtu libidinis vrebat̉Qui alium frēm qui ꝓbatiſſimocuidā ſeni vicō carnis ſemetip̄mgrauiſſime ꝯfeſſus eſt impugnari. intolerabili nanqꝫ eſtu libidinis vrebat̉. Tunc ſenex velut īpiritalis medicus interiorē cauſam ⁊ originem morbi huius ꝓtinus ꝑuidens grauiterqꝫ ſuſpirās ait. Nequaqͣꝫ fili tā neqͣꝫ ſpūi tradi te dn̄s ꝑmiſiſſꝫ niſi aliquid blaſphemaſſes in eo. Qd̓ frater audiens ſtatim ꝓcidit ad pedes eius ī terraꝫſummaqꝫ admiratōe ꝑculſus ꝯfeſſus ē ſein filiū dei cogitatiōe impia blaſphemaſſe.Un̄ ꝑſpicuū eſt eū qui in deū blaſphemuſexiſtit tanqͣꝫ qui irroget illi iniuriam ꝑfectionis integritate priuari. ⁊ ſanctificatōemcartimonie non mereri.¶ Collatō bona de diſcretōne que ē cuſtoſM⁊ mater virtutūEodā aūt tꝑe ꝯuenerūt plurimiPſenioꝝ ad beatū Anthoniū ꝯmorāatem in thebaide ꝑtibꝰ ꝑfectōis inquiſitōe ⁊ collatōis gr̄a. Cunqꝫ a veſpertinis horis vſqꝫ ad lucē fuiſſet ꝓtracta collatio. queſtio diſcretōnis maximū noctisſpacium ꝯſumpſit. Nam diutiſſime intereos querebat̉ que na ꝟtus vel obſeruatiomonachum a diaboli laqueis cuſtodire poſſet illeſuꝫ. vel certe ad deū recto tramite firmoqꝫ greſſu ꝑduceret. Cūqꝫ ꝓ captū mētis ſue vnuſquiſqꝫ ſnīam ꝓferret in mediū⁊ alij quidē hoc ieiūioꝝ vigiliarūqꝫ ſtudiocollocarēt. alij in nuditate ⁊ ꝯtēptū reꝝ. alij remotiorē vitā ⁊ heremi ſecreta cēſerēt⁊ nōnulli in primis ſectāda caritatis .i. humanitatis officia diffinirēt. qꝛ ip̄a pie ergafratres ⁊ ꝑegrinos ſtudio ſuſceptōnis impendunt̉. Cūqꝫ in hūc modū pia ꝯtentōnedecertarēt: eētqꝫ iam noctis maxīm tēpulꝯſumptū. rn̄dens demū. b. anthonius vniuerẜ dixit. Oīa quidē hec q̄ dixiſtis ncc̄aria ſunt ⁊ vtilia ſitiētibꝰ deū. ſed his prīcipalē retribuere grām nequaqͣꝫ nos innūerabiles multoꝝ fratꝝ caſus ⁊ exꝑimēta ꝑmittūt. Nā ſepe vidimꝰ frēs has obẜuationes tenētes repētīo caſu deceptos. eo ꝙī bono qd̓ ceꝑant diſcretōꝫ mīme tenuer̄t