Folium

Nec eī alia cauſa lapſus eoꝝ dep̄henditurniſi ꝙ minuſ a ſenioribꝰ inſtituti nequaqͣꝫpotuerūt rōem diſcretōnis huius adipiſcique viā regiam docet monachum ſemperincedere. ⁊ nec exceſſu ꝯtinētie modū trāſire ꝑmittit nec d̓flectere ad vicia ꝑmittitIn om̄ibꝰ ergo que agimus diſcretō anteponēda eſt. Manifeſtiſſime em̄ declaraturnullā ſine diſcretōis gratia ꝑfecte poſſe vl̓ꝑfici vel ſtare ꝟtutem. Et hec dicēte Anthonio vniuerſoꝝ ſnīa diffinitū eſt diſcretionem eſſe que fixogradu intrepidū mōachum ꝑducat addeū. ⁊ p̄dictas ꝟtutes iugiter ꝯſeruet illeſas. Omniū nanqꝫ ꝟtutum genitrix ⁊ cuſtos atqꝫ moderatrix diſcretio eſt ¶ De Herone ſene indiſcretomonachoT vt hec exēplis certioribꝰ a ꝓpbemus referā vobis de quodaꝫ ſene Herone noīe qui diſcretōnemmīme retinens. omēs priſtinos labores perdidit. ⁊ inſuꝑ miſerabil̓r vitā finiuit. Ante paucos etem̄ dies illuſione diaboli a ſūmis ad ima deiectus eſt. Hic itaqꝫ quinqͣginta annis in heremo ꝯmoratꝰ ſingularēvite diſcretōnē tenuit. ⁊ ſolitudinis ſecreta miro furore vltra omēs lectatus eſt.Hic igit̉ poſt tātos labores ab inſidiatoredeluſus grauiſſimo lapſu corruens cūctosin heremo ꝯſtitutos luctuoſo dolore percuſſit. qui mīme cecidiſſet ſi bonū diſcretōnistenere voluiſſet. Tanto ſiq̄dem rigore animi ſui immutabilē ieiunij ꝯtinētiā ſꝑ exercuit ⁊ ſolitudinis ac cellule ſecreta iugit̉ ſectatus eſt. vt nec die ſancti paſce rigoremabſtinētie ſolueret. Cūqꝫ omēſ heremite ꝓtāta ſolēnitate ad eccīam ꝑiter ꝯueniſſentſolus ille non affuit ne qͣꝫtulūcunqꝫ ꝑceptione legumīs parui a ſuo ꝓpoſito videret̉relaxaſſe. qua p̄ſumptōe deceptus angelūſathane velut angelū lucis ſuſcipiēs cumſumma veneratōe. eiuſqꝫ p̄ceptis obediēsſemetip̄m in puteū ꝓfundiſſimum p̄cipitēiactauit. magnum .ſ. ꝟtutis ſue merituꝫ ꝓbaturus cum inde exiſſet illeſus. de qͦ puteo cum grādi fratꝝ labore ſemiuiuꝰ extractus vitā tercia die finiuit. ⁊ qd̓ his deterius eſt. ita in deceptōis ſue obſtinatōne per

māſit. vt ei nullatenꝰ potuiſſet perſuaderiqd̓ demonū calliditate fuiſſet deceptus¶ De duobꝰ monachis qui euntes ꝑ deſertum decreuerūt nō ſumere cibū niſi deꝰillis tranſmitteret.Uid dicā de illis duobꝰ fratribuſqui hītātes vltra illam heremuꝫvbi quondā fuerat beatus anthonius ꝯmoratus. minus cauta diſcretōe ꝑmoti eūtes ꝑ extētam ſolitudīs vaſtitateꝫnullam eſcam penitus lumere decreuerūtniſi quā ꝑ ſemetip̄m illis dn̄s p̄ſtitiſſet Cūqꝫ errātes eos ꝑ deferta ⁊ deficiētes iā fame ꝯſpexiſſent a longe mazites. que genscunctis natōnibꝰ immanior atqꝫ crudelioreſt. non eos ad effuſionē ſanguīs deſideriūp̄de. ſed ſola ferocitas mentis inſtigat Uiſis ergo eis ꝯtra naturam ferocitatis ſuecum panibꝰ illis occurrerūt. tūc vnus ex illis fratribꝰ ſubueniēte diſcretione velut adeo porrectos ſibi panes cum grāꝝ actiōeſuſcepit. reputās eſcam ſibi dīnitus miniſtrari. nec ſine dei iuſſu factum eſſe dicensvt illi qui ſemꝑ hoīm ſanguine gauderentnūc deficiētibꝰ eis vite ſubſtātiā largirentur. Alius ꝟo recuſans cibum velut ab homine ſibi oblatū īedie labore ꝯſumptꝰ mortuus eſt. quoꝝ ſcꝫ qͣꝫuis initia ex rep̄henſibili ꝑſuaſione deſcēderint. vnus tn̄ ſubueniēte diſcretōe id quod incauta ꝯceꝑat emendaſſe cognoſcit̉. alius aūt ſtulta p̄ſumptōne ꝑdurās mortē quā dn̄s ab eo auertere voluit ip̄e ſibi ꝯſciuit¶ De monacho qui deceptuſa diabolo voluit filiū ſuū īmola reUid etiā de illo fratre ꝯmemorēcuius nomē qꝛ adhuc ſuꝑeſt ſileoQui dum longotꝑe demonem inangeli ſuſcepit claritate reuelatōibꝰ eiꝰ ſepe deceptus credidit eum internunciuꝫ eēiuſticie. nam ꝑ omnes noctes ī cellula eiuſlumeꝫ abſqꝫ vllius lucerne officio p̄bebatdiabolus. ad extremum vero iuſſit eū vt filium ſuum qui cum eo pariter in eodē monaſterio ꝯmanebat deuotus deo offerrꝫ victimam. vt .ſ. hoc ſacrificio Abrahe patriarche meritis coequaret̉: Cuius verbis ille intātum eſt ſeductꝰ: vt hoc ꝯfeſtim oꝑe