Druckschrift 
Vitas patrum
Seite
CCVIIv
Einzelbild herunterladen
 

Folium

reuocabūt. Et hec voluēs in ſuo pectore n̄ſolum nullā reſoluere epiſtolam diffiniuitſed ne ip̄m qͥdem faſcicl̓m reſignare. ne ſcꝫeorum qui ſcripſerūt vel nomīa recēſendovel vultus recordādo. a ſpūs ſui intentōeceſſaret. itaqꝫ vt eum ꝯſtrictum acceꝑat igni tradidit cremādum. ite inqͥens cogitationes patrie pariter ꝯcremamini. nec mevlterius ad illa que fugi reuocare tēptetis De abbate TheceloroAIdimus ⁊ aliū abbatem theodoIArum. ſumma ſcītate ac ſcīa p̄dituꝫnon ſoluꝫ in actuali vita ſed etiam noticiaſcripturaꝝ. quā ei non tam ſtudiū lectiōisꝯtulerat qͣꝫ ſola puritas cordis. Hic cū explanatōem cuiuſdā obſcuriſſime queſtiōisinquireret. vij. diebꝰ ac noctibꝰ in oratōneinfatigabilis ꝑſtitit donec ſolutōem ꝓpoſte queſtōnis dn̄o reuelāte cognoſcerꝫ. hicidē beatꝰ theodorus cum inopinatꝰ ad meam cellulā intempeſta nocte veniſſēt. quidnam nouus adhuc heremita ſolus agereꝫpaterna curioſitate latēter explorans. Cūqꝫ ego iam finita veſꝑtina ſolēnitate laſſuꝫcorpus cepiſſem iam reficere. ⁊ me incubātempſyato reꝑiſſet. ꝓtrahens ex intīo corde ſuſpiria meoqꝫ me vocitās nomīe dixitQuanti inquit o iohannes de deo loquuntur. eumqꝫ in ſemetipſis amplectūtur. ⁊ tufraudaris tanto lumine inerti ſopore ſolutus. itaqꝫ excitato me ſalubrit̉ deinceps vigilare compulit De anachoreta in vaſtiſſima herēo ha⁊bitante.Taqꝫ cum de paleſtine monaſterijs ad oppidū egipti qd̓ diulcusappellat̉ veniſſemus: ibiqꝫ plurimā turbācenobij diſciplina ꝯſtrictam vidiſſemꝰ. alium quoqꝫ ordinem qui excelſior hētur .i.anachoretaꝝ cūctoꝝ p̄conijs inſtigati. ſagaciſſimo corde videre ꝓperauimꝰ. hi nanqꝫin mōaſterijs primū ſub diſtrictiōe regulediligēter edocti. diriſſimis demonuꝫ p̄lijscōgreſſuri penetrāt heremi ꝓfunda ſecreta. Hꝰ ergo ꝓpoſiti viros ꝯꝑimus citra nili flumīs alueū ꝯmorari in loco qui vno latere nilo flumine. alio maris vaſtitate cir-

cumdatus. inſulā reddit nullis alijs homībus qͣꝫ monachis ſecretum expetētibꝰ optabilem. nec em̄ cuiqͣꝫ culture aptā eē t̓raꝫillam ſalſitas ſal̓ ac ſterilitas patit̉ harenarum. Ad iſtos gͦ ſummo deſiderio feſtinātes ſupra modū ſummos eoꝝ labores: qͦsin ſolitudine tolerāt admirati ſumꝰ. nā ip̄ius aqͣ tāta penuria ꝯſtringūtur vt tali diligentia diſpenſent quali nemo facit p̄cioſiſſimum vinū. Tribꝰ nāqꝫ milibꝰ ⁊ eo āpliuseam de nilo flumine neceſſarijs vſibꝰ apportant. qd̓ tn̄ interuallū arenoẜ diuiſuꝫ montibꝰ laboris difficultate grauiſſima duplicat̉ His igit̉ viẜ cum nos imitatiōis eorum ardor accēderet. vnus eoꝝ ꝓbatiſſimus heremita Archebius noīe hūanitatꝭgr̄a ꝑduxit nos ad ſuā cellulā. Qui cū ꝯpiriſſet nos ibidē velle ꝯmorari. finxit ſe eudem locū velle derelinq̄re ac nob̓ cellulamſuā velut exin̄ migraturꝰ cepit offerre. Dicebat aūt hoc ſe factuꝝ etiā ſi nos non adueniſſemus. Tūc ſuſceptā cellulā ip̄iꝰ cuꝫom̄ibꝰ vtēſilibꝰ poſſedimꝰ. Erat itaqꝫ illicpaucis diebꝰ quibꝰ ꝯſtruēde celleꝑaret īpendia de illo loco diſcedēs. Reuerſus pꝰhec aliā ſibi ſummo labore ꝯſtruxit. quamrurſum non lōge poſt ſuꝑueniētibꝰ fratribus ſimiliter caritatis cā cuꝫ vniuerſo tradidit inſtrumento. ip̄e vero erga opus caritatis infatigabilis perſeuerans terciamſibi cellam vbi ꝯmaneret īſtruxit. De duobꝰ adoleſcētibꝰ qui ficꝰ ad egrotum ferētes in itinere defuncti ſunt.DUidam aūt frater cū ficꝰ de mareote abbati iohanni in heremūOſcithim detuliſſet. ille ſtatim easad ſēnem quendā: qui in interiore deſertomala valitudine laborabat per duos adoleſcentulos miſit. Siquidem decem ⁊ octomilibꝰ longe ab eccleſia commanebat ſolitarius. Qui adoleſcentes acceptis pomiscum ad predicti ſenis tenderēt cellulā. infuſa repente denſiſſima nube: tramitē rectiitineris perdiderūt. Cunqꝫ tota die ac nocte diſcurrentes per auiam heremi vaſtitatē nequa qͣꝫ poſſent heremite egrotātiscellulā inuenire tam itinerꝭ laſſitudīe qͣꝫ in