Folium

foco eēt ereptus on̄dit̉. egiptij tn̄ forma n̄cernit̉ panis obſtupefacti ambo munuſ celeſte cognoſcūt. Cum ille hoc abbatꝭ aduētu p̄ſtitū fateret̉. abbas vero illius fidei acvirtute id potius aſcriberet. ita ambo celeſtempanem cum magna exultatōe freger̄tQuod cum abbas ad monaſteriū poſt regreſſis fratribꝰ retuliſſet: tātus omēs incēverat ardor aīaꝝ vt certatim ad heremum⁊ ſacras ſolitudines ire ꝓperarēt. In hocmonaſterio duos ego iam ſenes vidi. quiꝑ. xl. annos ibi degere ita vt nunqͣꝫ in̄ diſceſſiſſe ferebant̉. Siquidē id de eoꝝ ꝟtutibꝰ ⁊ abbatis ip̄ius teſtimonio ⁊ oīm fr̄maudierim ẜmone ꝯſono celebrari qd̓ vnuꝫeoꝝ ſol nunqͣꝫ vidiſſet ambulātem alteruꝫnunqͣꝫ vidiſſet iratū. Sed qꝛ vniꝰ heremite ꝯgnouiſtis ꝟtutem referā vobis adhucpauca de pluribꝰ¶ Ꝙ leena tanqͣꝫ animal māſuetū a ſeneeſcam cepitGo vbi primā ꝑtē heremi īgreſſus ſum duodecim fere a nylo milibꝰ. hēbam aūt vnum ex fratribꝰducem locoꝝ peritū ꝑuenimus adquēdaꝫſenemmōachum ſub radice montis hītantem ibi quod in illis locis rariſſimum ē puteus erat. Douem vnū habebat cuius hicerat totus labor impulſa rotali machina aquam ꝓducere. Nam vero mille aut amplius pedū ꝓfundum putei ferebat̉. ortus.illic erat multis oleribꝰ copioſus. Id qͦdēꝯtra naturam heremi vbi om̄ia arētia exuſta ſolis ardoribꝰ nullius vnqͣꝫ ſemīs velexiguam radicem ferūt reꝑiſſe. Uerū hicſancto illi labor cum pecude ꝯmunis et ꝓpria p̄ſtabat induſtria. frequēs em̄ irrigatio aque tantam pinguedinem arenis dabat vt miꝝ in modum viuere atqꝫ fructificare ortuli illius olera videremus. Ex hisergo vna cum dn̄o ſuo bos ille viuebat. nōbis quoqꝫ ex ea copia cenam ſcūs ille d̓ditpoſt cenā autem iam inclinante velꝑa inuitat nos ad arborē palme. cuius interdū pomis vti ſolebat que fere duobꝰ milibꝰ aberat. Nam he tm̄ in heremo arbores: licetrare habeant̉. tamen vtꝝ ſolers antiqͥtasꝓcurauerit an ſolis natura gignat ignoro:

niſi deus preſcius futuroꝝ hītandam quādoqꝫ ſanctis heremū hec ẜuis ſuis parauerit. Ex maiore em̄ ꝑte qui intra illa ꝯſiſtūtſecreta cum alia germina nulla ſuccedant:iſtaꝝ arborum pomis ibi aluntur. Ergo vbi ad illam ad quam nos hoſpes noſter ducebat arborem peruenimus leonem ibi offendimus. Quo viſo ego ⁊ ille dux meusintremuimus. ſanctus ille incūctanter acceſſit. nos lꝫ trepidi ſecuti ſumus fera paululum ab eo imꝑata modeſta diſceſſit ⁊ cōſtitit. dum ille attigua ramis humilioribus poma diſcerꝑet. Cunqꝫ palmis plenāmanuꝫ obtuliſſet occurrit beſtia accepitqꝫtā libere qͣꝫ nullum animal domeſticū. ⁊ cūꝯmediſſet abſceſſit. nos hec intuētes ⁊ adhuc tremētes facile potuimꝰ agnoſcere qͣnta in illo virtus fidei ⁊ qͣꝫta in nobis eſſetinfirmitas. ¶ Ꝙ lupa a ſene paſcit̉furti rea veniam p̄caturTium eqꝫ ſingularē viꝝ vidimuſꝑuo tugurio in quo nō niſi vnꝰ recipi poſſet hītātiū. huic lupa ſolita erat aſtare cenāti. nec facile vnqͣꝫ beſtiafallebat̉ quin illi ad legitimā horam refectionis occurreret. ⁊ tamdiu ꝓ foribꝰ expectaret donec ille panem qui in cena ſuꝑeratofferret. Illa manuꝫ eius lambere ſolita atqꝫ ita quaſi impleto officio ⁊ p̄ſtita ꝯſolation diſcedebat. Sed forte accidit vt ſcūsille dum frēm qui ad eum venerat deducitabeuntē diutius abeſſet ⁊ nō niſi ſub nocteremearet. interim beſtia ad ꝯſuetum illudtꝑs cene occurreret vacuam cellam cuꝫ familiarem patronū abeſſe ſentiret ingreſſa ēcurioſius explorās vbi nam eēt hītator. caſu ꝯtigna cum panibꝰ quinqꝫ palmicia fiſcella pendebat. ex his vnū ſumit ⁊ deuoratdeinde perpetrato ſcelere diſceſſit. Regreſſus heremita vidit ſportellam diſſolutamnon conſtantē panum numero. damnū reifamiliaris intelligit ac ꝓpe limē panis aſſumpti fragmēta cognoſcit ſed non erat incerta ſuſpicio que furtum ꝑſona feciſſꝫ Ergo cum ſequētibꝰ diebꝰ ẜm ꝯſuetudinembeſtia nō veniret. nimiꝝ audacis facti conſcia ad eum venire diſſimulās cui feciſſꝫ iniuriam. egre patiebat̉ heremita ſe alumne