ſed ⁊ hebraicis etiam lr̄is eruditus eſt: vtſe illi in om̄i ſciētia nemo audeat ꝯparari.Nam ſex mēſes apud ip̄m fui cōuerſatusCui iugis eſt aduerſus malos pugna conſcium perpetuūqꝫ certamen ꝯtra odia ꝑditoꝝ. Gere fateor pinxiſſe michi videtur inaliquibꝰ opuſculis vicia multorum. īmo qͦnihil penitꝰ omiſit qd̓ nō carꝑet. laceraretexponeret. Precipue auariciā nec minꝰ vanitatē infectatus eſt. multa de ſuꝑbia nonpauca de ſuꝑſtitōne diſſeruit. Ceteꝝ de familiaritatibꝰ virginum ⁊ monachoꝝ atqꝫetiaꝫ clericoꝝ qͣꝫ vera qͣꝫ fortia diſputauitUnde a quibuſdam d̓r non amari. Oder̄teum heretici. qꝛ eos impugnare nō deſinitOderūt eum clerici. qꝛ vicia eoꝝ inſectat̉⁊ crimina. Sed plane eum boni hominesadmirant̉ ⁊ diligunt. Nam qui eū hereticum eſſe arbitrant̉ inſaniūt. Uere dixeriꝫcatholica homīs ſcīa ſana doctrina eſt. totus ſemꝑ in lectōe totus in libris eſt. Nōdie nō nocte quieſcit aut legit aliqͦd ſemꝑaut ſcribit. Qd̓ niſi michi fuiſſet fixū aīmo⁊ ꝓmiſſum deo teſte an̄ ꝓpoſitum heremūadire vel exiguum tꝑis puctum a tāto virodiſcedere noluiſſem. Huic ergo traditiſ atqꝫ ꝯmiſſis om̄ibꝰ meis. om̄iqꝫ familia queme ꝯtra volūtatem animi mei ſecuta tenebat implicitum exoneratus quodāmno gͣuifaſce penitus ac liber egreſſus ſum ad alexandriā. Uiſitatis ibi fratribꝰ ad ſuꝑioreminde thebaidā .i. ad egipti extrema ꝯtendiIbi em̄ vaſte patētꝭ heremi ſolitudīes plurimū ferebant̉ hēre mōachoꝝ. Lōgū eſt ſiom̄ia cupiā referre q̄ vidi pauca nāqꝫ perſtringā. ¶ Ꝙ abbates fratribꝰ ſuis eoꝝlicētia in heremo ꝯſtitutis victū mīſtrāt.DAud lōge ab heremo ꝯtigua nyloHmulta ſunt mōaſteria. hītāt ī vnoloco pleriqꝫ cēteni. quibꝰ ſummavis eſt ſub abbatis imꝑio viuere. nihil arbitrio ſuo agere. ꝑ om̄ia ad nutū illiꝰ ptāteꝫpendere. Ex his gͦ ſi qui maiorem ꝟtuteꝫmēte ꝯcupiuerint vt acturi ſolitariā vitaꝫac ſe ad heremū ꝯferant non niſi ꝑmittēteabbate diſcedūt. Hec illoꝝ prima ꝟtꝰ eſtparere alieno imꝑio. Trāſgreſſis ergo ad

panis etquilibet alius cibus miniſtratur¶ Ꝙ frater in heremo paſcit̉ pane celicoAſu ꝑ illos dies quibꝰ illuc aduenerā cuidā ſolitario qui nuper adheremū ſeceſſerat neqꝫ ampliꝰ abhoc mōaſterio qͣꝫ ſex milibꝰ tabernaculumſibi ꝯſtituerat. panē abbas ꝑ duos pueroſmiẜat. quoꝝ maior hēbat etatis ānos. xv.minor duodecēnis annis erat. His gͦ inderedeūtibꝰ aſpis mire magnitudinis venitobuiam. Cuius occurſu nihil ꝑterriti vbipedes eoꝝ p̄ueuit quaſi incātata carminibꝰcerula colla depoſuit. Minor ex puerꝭ manu eam apprehenſam ac pallio īuolutā ferre cepit. deinde monaſteriū quaſi victor īgreſſus in occurſum fr̄m captiuā beſtiā reſoluto pallio non ſine iactātie tumore d̓poſuit. Sed cum infantiū fidē atqꝫ ꝟtutē ceteri p̄dicarēt. abbas ille altiori ꝯſilio ne infirmior etas inſoleſceret. vtrūqꝫ virgis cōpeſcuit multū obiurgatos. cur ip̄i qd̓ ꝑ eoſoꝑatus fuerat dn̄s ꝓdidiſſent. opꝰ illud ūſue fidei ſed dīne fuiſſe ꝟtutis diſcerēt potius deo in humilitate ẜuire. non in ſignis⁊ ꝟtutibꝰ gloriari. qꝛ melior eēt infirmitatis conſcīa ꝟtutum vanitate. Hoc vbi illefrater audiuit ſolitariꝰ ⁊ ꝑiclitatos infātulos ſerpentis occurſu. ⁊ ip̄os inſuꝑ multaverbera victo ſerpente meruiſſe. abbatemobſecrat ne ſibi poſt hec vllus panis aut cibus aliquis mitteret̉. Iamqꝫ octauus dies fuerat emēſus quo ſe homo xp̄i ītra periculum famis ꝯcluſerat ip̄e. Arebāt mēbraieiunio ſed deficere mens celo intenta nōpoterat. Corpus inedia fatiſcebat. fideſ firma durabat. Cum interim admonitus abbas ille ꝑ ſpm̄ vt diſcipl̓m viſitaret pia ſolicitudine cognoſcere cupiēs qua vite ſubſtantia vir fidelis aleret̉: qui mīſtrari ſibipanem ab homīe noluiſſet ad reqͥrēdū euꝫip̄e abbas ꝓficiſcit̉. At ille vbi eminus ſenem venire ꝯſpexit occurrit ei obuiam. agitgratias ducit ad cellulam. Cū ingreſſi pariter ambo conſpiciūt palmiciam ſportamcalido pane congeſtam. foribꝰ affixam depoſte pendere. ac primū panis calidus ſentitur odore. tactu vero ac ſi ante paululum

D