Folium

Cum hoīm mores quereremus illud p̄clarum animaduertimꝰ. nihil eos neqꝫ vēdere neqꝫ emere.. Quid ſit fraus atqꝫ furtuneſciūt. auꝝ atqꝫ argentū neqꝫ hn̄t neqꝫ habere cupiūt. Nam cum ego pbr̄o illi decemaureos obtuliſſem refutauit. Et cuꝫ nolleteos acciꝑe aliqͣꝫtulū veſtimētoꝝ ei indulſimus. Qd̓ cum ille benigne accepiſſet: r̄uocantibꝰ nos ad mare nautis diſceſſimꝰ abeo ¶ De dictis origenis qͣꝫ heretica ſintDRoſꝑo igit̉ curſu ſeptimo die Alexādriam ꝑuenimꝰ. vbi feda īterep̄os atqꝫ monachos certamīa gerebant̉. Ex ea occaſione vel qꝛ cā illa ꝙ cōgregati in vnum ſepius ſacerdotes freq̄ntibꝰ decreuiſſe ſinodis videbant̉. ne qͥs ori genis libros legeret aut hēret. Qui tractator ſcāꝝ ſcripturaꝝ ꝑitiſſimus habebat̉ſed ep̄i q̄dam in libris illius inſaniꝰ ſcriptamemorabāt. Que aſſertores origenis nōauſi defendere ab hereticis potiꝰ fraudulēter inſerta dicebāt. ⁊ ideo non ꝓpter illa ſolum que in rep̄henſione merito notarenturveꝝ etiā ⁊ reliqua eē damnāda. cum legentium fides facile poſſet hēre diſcrimen nefalſa ſequerēt̉. ⁊ tamē catholice diſputataretineret. Non eſſe autem miꝝ ſi in librisneotheoricis ⁊ recēter ſcriptis fraus heretica fuiſſet oꝑata. que in quibuſdam lociſ n̄timuiſſet impetere euāgelicam veritatem.Aduerſum hec ep̄i obſtinatius renitentesꝓ ptāte cogebāt recta etiam vniuerſa cumprauis ⁊ cum ip̄o auctore dānare. Quiaſatis ſuꝑ his ſufficerēt libri quos ad ſe iaꝫrecepiſſet eccīa. reſpuēdamqꝫ eſſe penitꝰ lectōem que plus eēt nocitura inſipientibuſqͣꝫ ꝓfutura ſapiētibꝰ. Mihi autem ex illiꝰlibris qͣdam curioſius indagāti admodummulta placuerūt. ſed aliqua rep̄hendi in qͦbus illum praua ſenſiſſe non dubiū eſt quedefenſores eius falſata ꝯtendunt. Ego miror vnum eūdemqꝫ hoīem tam diuerſuma ſe eſſe potuiſſe. vt in ea ꝑte qua ꝓbat̉. neminem poſt apoſtolos habeat equalē. in eavero que iure rep̄hendit̉ nemo deformiusdoceat̉ erraſſe. Nam cum ab ep̄is excerpta ex libris illius multa legerent̉ que cōtra

catholicam fidem ſcripta ꝯſtarent. locꝰ ille vel maximā ꝑabat inuidiā in quo editūlegebat̉. quia dn̄s noſter iheſus xp̄s ſicut ꝓredēptōne homīs in carne veniſſet. cruceꝫꝓ homīs ſalute perpeſſus mortem ꝓ hoīsē ternitate guſtaſſet. ita eēt eodem ordinepaſſiōis etiā diabolū redempturus. Quiahoc bonitati illius pietatiqꝫ ꝯgrueret vt qͥperditū hoīem reformaſſet ꝓlapſum quoqꝫ angelū liberaret. Cum hec atqꝫ alia huiuſmodi ab ep̄is ꝓderētur ex ſtudijs ꝑtiuꝫorta eſt magna ſeditō. Que cuꝫ reprimi ſacerdotum auctoritate non poſſꝫ ſeuo exemplo ad regēdam eccīe diſciplinā p̄fectꝰ aſſumit̉. cuius terrore diſꝑſi frēs ac ꝑ diuerſas oras monachi ſunt fugati. ita vt ꝓpoſitꝭedictis in nulla ꝯſtare ſede ſinerētur. Illd̓aūt me admodū ꝓmouebat quod Iberonimus vir maxime catholicus ⁊ ſacre legꝭ peritiſſimus origenē ſecutus primo tꝑe putabatur. quē nūc idēip̄e Iheronimꝰ p̄cipue⁊ om̄ia illius ſcripta dānaret. Nec ꝟo auſus ſum de quoqͣꝫ temere iudicare. p̄ſtātiſſimi tamē viri doctiſſimiqꝫ ferebant̉ in hoccertamīe diſſidere. ſed tn̄ ſiue illud error ēvt ego ſentio ſiue hereẜ putat̉ non ſoluꝫ reprimi non potuit multis animaduerſiōibꝰſacerdotum. ſꝫ nequa qͣꝫ tam late ſe potuiſſet effundere niſi ꝯtētōne creuiſſet. Iſtiuſmodi ergo turbatōe cum peni Alexandriāfluctuabā. me quidē ep̄s illius ciuitatꝭ benigne admodum ⁊ melius qͣꝫ opinabar excepit. ſecūqꝫ tenere temptabat. Sed nō fuit animꝰ ibi ꝯſiſtere vbi recens frat̓ne cladis feruebat inuidia¶ De ꝯuerſatōne Hieronimi hieroſolimitani.CDit̉ inde egreſſuſ bethleē oppidūpetij qd̓ ab hieroſolimis ſex milibus ſeꝑabat̉. ab alexādria autē ſedecim māſionibꝰ abeſt ab eccīa loci illius.quam hieronimus pb̓r regebat. Nam ꝑrochia eſt ep̄i qui hieroſolimam tenet. Sihi iā pridē hieroni. ſuꝑiore illa mea ꝑegrinatōne comꝑtus facile obtinuerat vt nullum p̄ter illum mihi expetēdum rectius arbitrarer. Uir eī p̄ter fidei meritum dotēqꝫ ꝟtutum non ſolum latinis atqꝫ grecis.