Folium

mūdo. ⁊ ſi adhuc etiā ſunt ꝑſecutōes Egoaūt dixi ei. Ꝙꝛ veſtri gr̄a qui ī ꝟitate xp̄odn̄o ẜuitis hāc ꝑambulo heremū. ꝑſecutōꝟo ceſſauit ꝑ potētiā xp̄i. Ediſſere nūc mihi obſecro te. ⁊ tu qūo huc adueniſti. At ille cum lamētatōe plorans cepit dicere mihi. Ego ep̄s erā ⁊ ꝑſecutōe facta multꝭ mihi illatis ſupplicijs cum ſufferre nō poſſeꝫtormēta poſtea ſacrificaui. In meip̄m deīde r̄uerſus agnoui iniqͥtatē meā ⁊ dedi meip̄um ad moriēdū in hac heremum. ⁊ ſumdegens hic annis quadragintanouē in cōfeſſione ⁊ obſecratōe ad deū. ſi forte dimittat̉ mihi pctm̄ meū. Et victū mihi qͥdē preſtitit dn̄s ex hac palma. ꝯſolatōis ꝟo īdulgentiā non accepi niſi poſt. xlviij. annos. īhoc aūt anno ꝯſolatꝰ ſum. Hec aūt dicensrepente ſurrexit. ⁊ currens exijt foras ⁊ ſtetit ad orōem diu. Cū aūt ꝯpleſſet orōnempenit ad me. Intuēs aūt ego faciem eiꝰ exterritꝰ trepidaui: factꝰ em̄ erat quaſi ignisDixitqꝫ mihi. noli timere: dn̄s eī te miſitvt funeri tradas corpꝰ meū atqꝫ ſepultureDū aūt ꝯſummaſſet hec dicēs. ſtatī extēdens māꝰ pedeſqꝫ finē fecit; diſſutā gͦ tunicam meā ego mihi dimidiā tenui ⁊ dimidiam inuoluto ſcō eiꝰ corpuſculo abſcondi interra. Recōdito aūt illo ꝯtinuo palma illa aruit ⁊ tuguriū illud cecidit. Ego autemmultū fleui obſecrās deū ſi quo mō p̄ſtarꝫmihi palmā iſtā ⁊ fontem. ⁊ ꝑſeuerarem illo in loco reſiduū tꝑs meū. Vt aūt non eſthoc factum dixi apud me. vtiqꝫ nō eſt voluntas dei. Orās gͦ tēdebā iteꝝ ad ſeculū.⁊ ecce homo ille qͥ priꝰ liniuit labia mea:veniēs apparuit mihi atqꝫ ꝯfortauit me. ⁊ita ꝯualui peruenire ad frēs ⁊ narraui eis.hec rogās eos ne deſꝑarent de miſcd̓ia deiſed ꝑ pacīam expectarēt deū. L Frat̉qͦdaꝫ interrogauit ſenē di. Nomen eſt qd̓ſaluat aūt opꝰ. Rn̄dit ei ſenex. Opus. Eait ſenex. Scio frēm orātē aliqn̄. ⁊ ſtatī exaudiebat̉ orō eius. ſubintrauit aūt aīo eiꝰcogitatus vt vellet videre aīam pctōris ⁊iuſti qūo abſtrahat̉ a corꝑe. ⁊ non volensdeus ꝯtriſtare eū in deſiderio ſuo duꝫ ſederet in cella ſua ingreſſus eſt lupus ad eum⁊ tenēs ore ſuo veſtimēta ip̄ius fratris tra

hebat eum foras. Surgēs aūt frater ſeqͣbat̉ euꝫ. lupus aūt duxit eū vſqꝫ ad aliqͣmciuitatē. ⁊ dimittēs illū receſſit ab eo. Cuꝫꝟo ſederet foras ciuitatē in monaſterio qͦdam: erat qͥdam hītās qui hēbat nomē qͣſi magni ſolitarij. ip̄e ꝟo infirmꝰ erat expectans horā mortis ſue Frater igit̉ ille quiibidem venerat videbat preꝑatōnem fiericereoꝝ ⁊ lampadaꝝ ꝓpter ſolitarium illutanqͣꝫ ꝑ ſeip̄m deus panē ⁊ aquā inhītantibus ciuitatē illā p̄ſtaret atqꝫ ſaluaret eos.⁊ dicebāt. qꝛ ſi hic ſenex vitā finierit omēsſimul moriemur. Facta aūt hora exitꝰ ip̄iꝰvidit frater ille tartaricū inferni deſcēdentem ſuꝑ ſolitariū illū. hn̄tem tridentem igneū ⁊ audiuit vocē dicētem Sicut aīa iſtanon me fecit quieſcere neqꝫ vna hora in ſeſic neqꝫ tu miſerearis eiꝰ euellēs eam Defigens igit̉ tartaricꝰ ille quē tenebat igneum tridētē in corde ſolitarij illius ꝑ ml̓tashoras torquēs illū abſtraxit aīam eiꝰ Pꝰhec aūt ingreſſus frater ille ciuitatem inuenit hoīem ꝑegrinum in platea egrotū nōhn̄tem qui ei curā adhiberet ⁊ māſit cuꝫ eodie vna. ⁊ cum veniſſet hora dormitōis eius ꝯſpexit frater ille michaelē ⁊ gabrielemdeſcendētes ꝓpter aīam eiꝰ. ⁊ ſedēs vnꝰ adextris ⁊ aliꝰ a ſiniſtris eiꝰ rogabāt aīam illam vt egrederet̉. Et nō exiebat quaſi nolens relinquere corpꝰ ſuū. Dixit aūt Gabriel michaeli. Aſſume iā aīam iſtā vt eamus. cui michael rn̄dit. Iuſſi ſumꝰ a dn̄ovt ſine dolore eijciat̉. iōqꝫ cum vi nō poſſumus euellere eā. Exclamauit ergo michael voce magna di. Dn̄e quid vis de hac anima qꝛ nō acdͥeſcit nobis vt egrediatur.Uenit aūt vox. Ecce mitto dauid cum cithara ⁊ oēs pſallētes ihrl̓m. ⁊ audiēs pſalmodiā ad vocē ip̄oꝝ egrediat̉. Cunqꝫ deſcendiſſent oēs in circūitu aīe illiꝰ cātāteshimnos ⁊ audiēs pſalmodiā ad vocē ip̄orum egrediebat̉. Tūc demū exiliēs aīa illa ſedit in manibꝰ michael̓ ⁊ aſſumpta ē cūgaudio ¶ Dixit iteꝝ idē qui ſupra de qͦdam ſene. Quia veniēs aliqn̄ in ciuitatemvt venūdaret vaſa que oꝑatꝰ fuerat. ⁊ cumexplicuiſſet ea cōtigit eū ſedere ante ianuācuiuſdā diuitꝭ qui iam moriebat̉. Sedēs