CXCVI

ergo ſenex ille vidit equos nigros. ⁊ aſcēſores eoꝝ nigros ⁊ terribiles hn̄tes ſinguli bacculos igneos in manibꝰ ſuis. Cū ꝟoiam ꝑueniſſent ad ianuā diuitis. ſtatuerūtequos ſuos foris. ⁊ ītrauit vnuſquiſqꝫ cūfeſtīatōe. Infirmus aūt ille vidēs eos clamauit voce magna dicēs. Dn̄e adiuua meAt illi dixerūt ei. nunc memor dei factꝰ esqn̄ tibi ſol obſcuratus eſt. Quare vſqꝫ inhodiernū diē non exqͦſiuiſti eū duꝫ adhuctibi erat ſplēdor diei. Nunc aūt ī hac hora non ē tibi portio ſpei neqꝫ conſolatōnisDixerūt prēs fuiſſe quēdā machariū.ſcithium primꝰ monaſteriū fecit. Eſt enimlocus ip̄e vaſta heremus lōge a nytria hn̄ſinteruallum itineris diei ⁊ noctis. ⁊ grādeꝑicl̓m eſt euntibꝰ ibidē. Si em̄ modicumquis aberrauerit vagat̉ ꝑiclitās ꝑ heremū.Sūt aūt illi oēſ ꝑfecti viri. nec aliquis imperfectus pōt in eodē loco tam feroci ꝑdurare. qꝛ oīno arduus eſt ⁊ abſqꝫ ꝯſolatōe eorum que ncc̄aria ſunt Hic igit̉ p̄dictus virmacharius cū. homo eſſet de ciuitate ꝯiunctus eſt aliqn̄ machario illi maiori. ⁊ cū veniſſent ad tranſfretādum nylum fluuiū. cōtigit eos ingredi nauem maiorē in qua tribuni quidā duo cum multā intrauerāt extollentia hn̄tes intus redam totā eream etequos quibꝰ freni aurei erāt. ⁊ obſecundātes quoſdā milites ⁊ pueros torques vtētes aliquos atqꝫ aureos hn̄tes cingulos.Uidētes ergo tribuni illi hos duos monachos veteres pannos indutos ⁊ in anguloſedētes beatificabāt exiguitatem ip̄orum.Unus ꝟo ex tribunis illis ait ad eos. Deati eſtis vos monachi qui md̓o huic illuſiſtis. Rn̄dens aūt ille vrbanus machariusdixit ad eos. Nos qͦdē md̓o iſti illuſimꝰ vobis aūt hic md̓s: lluſit. Scito tn̄ qꝛ nō volens hoc dixiſti. vtriqꝫ em̄ beati dicimur.id eſt macharij. At ille tribunꝰ ꝯpūctus inverbo eiꝰ. ⁊ r̄greſſus domi expoliauit ſe veſtimētis ſuis ⁊ cepit eſſe monachꝰ facienſelemoſinas multas M ¶ Dicebāt deeodē abbate machario maiore. Quia duꝫambularet aliqn̄ per heremū īuenit caputhomīs mortui in terra iacēs. Qd̓ cum moueret virga palme quā in manu tenebat lo

cutum eſt caput illud ad eum. Cui dixit ſenex. Quis es tu. Rn̄dit. Ego erā ſacerdoſgentiliū qui ꝯmanebāt in loco hoc. Tu vero es abbas machariꝰ qui hēs ſpm̄ ſanctidei. Quacunqꝫ ergo hora miẜtus fueriseoꝝ qui ſunt in tormētis ⁊ oraueris pro eistunc ꝯſolant̉ puſillū. Dixit ei ſenex. Et q̄eſt ip̄a ꝯſolatio. Rn̄dit. Quātum diſtat celum a terra. tātum eſt ignis ſub pedibꝰ noſtris ⁊ ſuꝑ caput nr̄m. Stātibꝰ ergo nob̓in medio ignis nō eſt vt quis facie ad faciem̄ videat ꝓxīm ſuum. Ait ergo ſenex curfletu. Ue illi diei in qua natus eſt homo ſihec eſt ꝯſolatō ſupplicij. Rurſum dixit ſenex. Eſt ne peiꝰ tormētum hiſ rn̄dit. maiorpena ſubtꝰ nos eſt. Dicit ei ſenex. Et qͥ ſūtin ip̄a. Dicit ei. Nos qui ignorauimꝰ deūvel ad modicū hēmꝰ aliquid miſericordieHi vero qui cognouerūt deū ⁊ negauerūteum nec fecerūt volūtatem eius hi ſūt ſubtus nos. Et poſt hec ſumēs ſenex caput illud ſepeliuit Orāte aliqn̄ eod̓ abbate machario in cella ſua venit ei vox di. macharinondū ꝑueniſti ad mēſuram illaꝝ duaruꝫmulieꝝ illius ciuitatis. Surgens ergo ſenex mane accepit virgam ſuam palmeam.⁊ cepit ꝑgere in ciuitatem. Cum ꝟo perueniſſet in eam reꝑto loco pulſauit ianuam.Egreſſa aūt vna ſuſcepit eū in domū ſuaꝫ⁊ cū ſediſſꝫ noībꝰ ꝓprijs vocauit eas. q̄ cūveniſſent ſederūt cū eo. Ait āt ad eas ſenexꝓpter vos tātum laborē itineris arripui dicite mihi nūc oꝑa vr̄a que vel qūo ſint Atille mulieres dixerūt. Crede nob̓ abba. qꝛneqꝫ hac nocte fuimꝰ ſine viris nr̄iſ. Quāergo oꝑatōem poſſumꝰ hēre. At ꝟo ſenexcum ſatiſfactōe rogabat eas vt manifeſtarent ei actum ſuū. tunc dixer̄t ei. Nos quidem ẜm ſeculum extranee nobis ſumꝰ. placuit aūt nobis nubere duobꝰ fratribꝰ ſcd̓ꝫcarnē. Quindecī em̄ annis noſ hodie duehabitabamꝰ in hac domo ⁊ neſcimus ſi aliqn̄ litigauimus ad inuicē aut ẜmonē turpem dixit vna ad alterā. ſed in pace ⁊ concordia ꝑegimꝰ totū tꝑs nr̄m. Subintrauitaūt nobis in aīm ingredi in monaſteriumvirginū ⁊ rogati viri noſtri nō nobis ꝯſenſerunt in hoc. Cum ergo mīme valuiſſemꝰ

C 4