CXCV

Ego in cenobio erā thebaide ⁊ opꝰ meū erat linitextura. Subintrauit aūt in animūmeū cogitatus. vt exiēs inde ſingul̓r ſederem. ⁊ poteris inqͥt qͦetus eē ⁊ ſuſciꝑe peregrinos ⁊ maioreꝫ mercedē poſſidere ex eoqd̓ acqͥſieris de oꝑe tuo. Vt aūt ꝯſēſi cogitatōi huic ⁊ oꝑe ꝑfeci eā. exiens edificauimihi monaſteriū. ibiqꝫ veniebāt qui michiiniūgebāt opꝰ. Cunqꝫ iā multū eēt qd̓ cōgregauerā feſtinabā pauꝑibꝰ ac ꝑegrinisillud diſtribuere. Sed aduerſariꝰ nr̄ diabolus inuidēs mihi ſicut ſꝑ ita etiā ⁊ tunc futurā in me retributōem machinabat̉ auferre. eo ꝙ feſtinabā labores meos deo offerreUidens aūt vnam ꝟginē ſacrā iniūgēteꝫmihi ſpēs. ⁊ eas me ꝑficienteꝫ atqꝫ reddētem immiſit ei vt rurſum mihi demādaretalias ſpēs. At vbi iam ꝯſuetudo facta eſt⁊ fiducia maior. poſtremo etiā tactꝰ manuum ⁊ riſus ac ſimul ꝯueſcere ad vltimū cōcepimus dolorē ⁊ ꝑfecimus iniquitatemCum aūt māſiſſem cū ip̄a in eadem ruinaſex mēſes. poſtea cogitaui dicēs. qꝛ aut hodie aut craſtino aut poſt ml̓tos ānos morti addictus eternum habebo ſuppliciū. Siem̄ vxorē quis hoīs violaret. peniſ eterniſlegitime ſubiaceret qͣꝫtis tormētis dignuieſt qui xp̄i ſtuprauerit ſponſam. Et ſic occl̓te in hāc heremū recurri om̄ia relinquensilli mulieri. Ueniēſqꝫ hūc inueni ſpelūcāhanc atqꝫ fontē hunc. ⁊ iſtam palmaꝫ afferētem mihi botriones duodecim dactiloꝝPer ſingulos mēſes affert vnum botrionequi mihi ſufficit triginta dies. ⁊ poſt huncmaturat̉ alter. Poſt tꝑs aūt multū creuerunt pili mei. ⁊ cum dirūperent̉ iam veſtimenta mea ip̄is verecūdiorē ꝑteꝫ oꝑio corporis mei. dū aūt rurſus interrogarem eūſi in primordijs difficultatē habuiſſet ibid̓ait mihi. In initijs valde afflictus ſuꝫ dolore iecoris. ita vt humi iacēs non poſſemſtādo pſalmū dicere. ſed ꝓſtratus in terraclamabā ad altiſſimū. Cum aūt in ſpelunca eēm in dolore valido atqꝫ defectōe vt ec̄nec egredi iam poſſem. vidi viꝝ intrantem⁊ iuxta me ſtātē ac dicentem mihi. qͦd pateris. Ego ꝯfortatus ab eo modicuꝫ dixi eiEpar doleo. qui dixit mihi Ubi doleſ Cū

ꝟo on̄diſſem ei digitos manus ſue in directum ꝯiungēs diuiſit locū iſtū tāqͣꝫ ꝑ gladium. Et auellens iecur on̄dit mihi vl̓nera. ⁊ raſo iecore in manu ſua in pānū ip̄amſcabiem miſit atqꝫ rurſum ip̄m iecur imponens manibꝰ ſuis locū ip̄m recluſit ⁊ ait mihi. Ecce ſanus factus es ẜui dn̄o nr̄o iheſu xp̄o ſicut oꝑtet. Et extunc factus ſum ſanus ⁊ ſine labore iaꝫ ſum hic. Ecce aūt multum iſtum rogaui vt manerem in interioriſpelūca ⁊ ait mihi. Non potes ſufferre īpetus demonum. Et hocip̄m ꝯſiderās rogabam vt orās ꝓ me dimitteret me. Qui cūoraſſet dimiſit me. hec vob̓ narraui edificationis gr̄a R ¶ Dicebat rurſus aliuſ qͥdam ſenex qui etiā dignus factus eſt ep̄sciuitatis oxirinci tāqͣꝫ ab alio hec audiſſet.ſed ip̄e erat qui hoc fecerat. Uiſum ē mihiinquit aliqn̄ intrare in interiorem heremūque eſt circa oaſſa vbi genus eſt mazicorūvt viderem ſi forte inuenirem aliquē xp̄oſeruiētem. Sumens igit̉ paucos paximates. ⁊ quaſi dieꝝ quattuor aquā in vaſe it̉meū faciebā. Trāſactis ꝟo quattuor diebus ꝯſumptiſqꝫ cib̓ expectabā quid agereꝫ⁊ ꝯfidens dedi me ad ꝑgendū. Ambulauiquoqꝫ alios qͣttuor dies ſine cibo ꝑdurās.Cunqꝫ ieiuniū ⁊ laborem itineris corpꝰ meum iā nō ferret. in puſillanimitatē iā ꝑueni ac ſic iacebā in terra. Ueniēs aūt qͥdamdigito ſuo tetigit labia mea. ⁊ tanqͣꝫ medicinali inſtr̄o curauit me. Statimqꝫ cōfortatus ſum. ita vt putarē me neqꝫ ambulaſſe neqꝫ famē ꝑtuliſſe. Cum gͦ tantaꝫ in meſenſiſſem ꝟtutem ſurgēs ꝑambulabā d̓ſertum. Preteritis itaqꝫ alijs qͣttuor diebusrurſum fatigatus defeci. Cunqꝫ extēdiſſeꝫmanus meas in celū ecce vir ille qui pridēme ꝯfortauerat. iteꝝ digito ſuo quaſi liniens labia mea ꝯfortauit me. Peracti ſuntaūt dies decē ⁊ ſeptē ⁊ poſt hoc inueīo tugurium ⁊ arborē palme. ⁊ viꝝ ſtātē cuiꝰ capilli capitis erāt ꝓ indumēto ip̄ius ⁊ p̄ canicie cādidi ꝑ totum. Erat aūt ⁊ terribilisaſpectu. Cunqꝫ vidiſſet me ſtetit ad orōem⁊ expleto amē cogͦuit me eē hoīeꝫ. tenēſqꝫmanu meā interrogauit me di. Qūo hucadueniſti. Et ſi adhuc ꝯſtāt oīa que ſūt in

C 3