ad filiū minorē: Vade ad gregē: & accipe mihi inde duos hædos: præfigurat carneū Saluatoris aduentū: in quoeos uel maxime liberaret qui peccatis tenebāt̉ obnoxii: ſiquidē ī oībus ſcripturis hædi pro peccatoribus accipiuntur. Quod duos iubet̉ afferre: duoꝝ populoꝝ ſignificatur aſſumptio: ꝙ teneros & bonos: dociles & innocites animæ: ſtola uel ueſtimentū Eſau: fides hebræoꝝ & ſcripturæ: quibus gentiliū indutus eſt populus: pellesquæ eius brachiis circundatæ ſunt: peccata utriuſqꝫ ſūt plæbis: quæ Chriſtus in extenſione manuū cruci ſecunpariter affixit. Quod Iſaac quærit ab Iacob cur tam cito uenerit: admirat̉ celerē credentiū fidē. Quod cibi delectabiles offerunt̉: hoſtia placens deo: ſalus eſt peccatoꝝ. Poſt eſum ſequit̉ benedictio: & eius odore perfruitur uirtutem reſurrectionis & regni aperta uoce pronunciat: quomō etiā adorent eū fratres ſui: & ſeruiant ei cridentes ex iſrael. Quia igitur iniquitas eſt inimica iuſticiæ: Eſau in diſcordiā concitat̉: & necem fraudulēter excogitat dicens in corde ſuo. Appropinquat dies paſſionis patris mei: ut interficiam Iacob fratrem meū. Diabo­/lus fratricidas iudæos in Cain ante præmeditans: in Eſau manifeſtiſſime confitetur: tempus quoqꝫ interfectionis oſtendens. Appropinquent inquit dies paſſionis patris mei: ut interficiam Iacob fratrem meum. Quapropter Rebecca: ideſt patientia nunciauit uiro fratris inſidias: qui uocato lacob præcepit ei: ut Meſopotamiā pe-oeret: & inde arriperet uxorem de genere Laban ſyri fratris matris ſuæ. Quomō itaqꝫ fratris dolos fugiens Meſopotamiam tendit Iacob: Ita & Chriſtus iudæoꝝ incredulitate compulſus proficiſcitur in galilæam: inde ſib-ex gentibus ſponſam ſumpturus eccleſiam. Hæc ſuꝑadictus uir. Nos autem dicimus non ueniſſe dominum nſi ad oues perditas domus iſrael: nec uoluiſſe accipere panem filiorum & dare canibus: & benedictionem primāiudæoꝝ populo detuliſſe: quibus ſunt credita eloquia dei: & repromiſſio & legis latio & confectio teſtamentiVerum quia illi credere noluerunt: ad Iacob minorem populum benedictionem eſſe tranſlatam: Neqꝫ tamermaiorē filiū penitus fuiſſe deſpectū. quia cū ſubintrauerit plenitudo gentiū: tūc oīs iſrael ſaluus fiet.¶ Beati Hieronymi preſbyteri ad Damaſū papā: ubi explanat uiſionē Eſaiæ: qui uidit dominū ſedētē ſuꝑ ſoliūEpiſtola. LVIII.xcelſū: eādē nō ut ueteres de deo patre ſed de filii unigeniti gloria interpretantis.T factū eſt anno quo mortuus eſt Ozias rex: uidi dominū ſedentē ſuꝑ thronū excelſū & eleuatum&c. Ante ꝗͣ de uiſione dicamus ꝑtractādū uidet̉: quis ſit Ozias. quot ānis regnauerit. qui ei in cæteris gentibus ſunt coeui. Et de ꝑſona quidem ſicut in regnoꝝ & præteritoꝝ libris legimus: fuit uir iu-ſtus: & fecit rectū in cūſpectu domini: ædificans tēplū: & aquæ ductū fabricans: offerrens uaſa: & ꝓhoc merito aduerſarios ſuperans: quodqꝫ maximū pietatis iudiciū eſt: habens multos in ſuo īperio prophetas:Hic ꝗͣdiu uixit Zacharias ſacerdos: cognomento intelligens: placuit deo: & cū omni ueneratione delubrū eiuꝫingreſſus eſt. Poſtꝗͣ uero Zacharias obiit: uolens per ſe offerre donaria: ſacerdotalē ordinē non tam pie ꝗͣ audacter inuaſit: & reclamantibus leuitis & ſacerdotibus cæteris: nonne tu eſ Ozias rex & non ſacerdos? audire no-luit: ſtatimqꝫ lepra perfuſus in fronte eſt: iuxta prophetæ uocem dicentis: imple domine facies eoꝝ ignominia.Quā corporis partem ſacerdos auri lamina ꝓtegebat: quā in Ezechiel dominus iubet Thau litteræ īpreſſioneſignari: de qua Dauid exultauit dicens: ſignatū eſt ſuꝑ nos lumen uultus tui domine. In qua Allophylus: pro-cax fundæ lapidis ictu interiit. Regnauit autē Ozias annis quinquaginta duobus: quo tempore apud latinoAmulius: apud Athenienſes Agameſtor undecimus īperabat. Poſt cuius mortē Eſaias propheta hanc uiſionēquā explanare nitimur: uidit: ideſt eo anno quo Romulus romani īperii cōditor natus eſt: ſicut manifeſtum eſſe poterit iis: qui uoluerint legere temporū librū: quem nos in latinā linguā ex græco ſermone trāſtulimus. Sequitur & factū eſt ī anno quo mortuus eſt Ozias rex. Vidi dominū ſedentē ſuꝑ thronū excelſum & eleuatum.Præmiſſa hiſtoria ſpiritalis ſequit̉ intellectus cuius cauſa hiſtoria ipſa replicata eſt. Viuēte leproſo rege: & quātum dat̉ intelligi: quantū in ſe eſt ſacerdotium diſſipante: Eſaias uiſionē uidere non potuit: ꝗͣdiu ille regnum tinuit in Iudæa: propheta oculos non leuauit ad cælū. Non ei ſunt reſerata cæleſtia: non apparuit dominus Sabaoth: nec in myſterio fidei ter ſanctū nomen auditum eſt. Quando uero ille mortuus eſt: uniuerſa quæ ſubſequens ſermo monſtrauit: aperto ſeſe lumine prodiderunt. Tale quiddā & in Exodo ſcriptū eſt dum Pharao uixit: populus iſrael ex luti & lateris palearūqꝫ opere præſſus non ſuſpirauit ad dominū: dum ille regnauit: nemoquæſiuit deum patrem Abrahā Iſaac & Iacob. Quando uero ille mortuus eſt: ſuſpirauerūt filii iſrael: & ut ſerptura dicit: & aſcendit clamor eoꝝ ad dominum: cum utiqꝫ iuxta hyſtoriam: tunc magis gaudere debuerūt: &ante ſuſpirare dum uiueret Pharao. Ezechiel quoqꝫ prophetante Phaltias filius Bānaiæ occubuit: & poſt peſſimi ducis interitum cecidi inquit ſuper faciem meam: & clamaui uoce magna & dixi. Heu mihi. heu mihi ado-nai domine: in conſumationem tu facis reliquas iſrael? Si ergo intelligas in Ozia & Pharaone & Phaltia & cæteris iſtiuſmodi contrarias fortitudines: uidebis quomodo illis uiuentibus nullus noſtrum uideat aut ſuſpiret& in pœnitentiam corruat. Non regnet ait apoſtolus peccatum in mortali ueſtro corpore. Regnante peccatepeccato ægyptiis extruimus ciuitates: in cinere uerſamur & ſordibus: pro frumento paleas: pro ſolida perra lutiopera lectamur. Sequitur uidi dominum ſedentem ſuper thronum excelſum & eleuatum. Vidit & Daniel ſedentem dominum: ſed non ſuper thronum excelſum & eleuatum. Pollicetur & alibi uox diuina dicens: ueniā:& ſedebo: & iudicabo populum in ualle Ioſaphat: quod interpretatur domini iudicium. Qui peccator eſt &mei ſimilis: uidet dominum ſedentem in ualle Ioſaphat: non in colle: non in monte: ſed in ualle & in ualle iudi-dicii. Qui uero iuſtus & Eſaiæ ſimilis: uidet illum ſedentem ſuper thronum excelſum & eleuatum. Vt auten& aliud inferam: quando eum mente pertracto regnare thronis dominationibus angelis: cæteriſqꝫ uirtutibus:uideo excelſum thronum eius. Quando autem conſidero quomodo genus diſpenſet humanum: & pro no-ſtra ſalute ſæpe deſcēdere dicat̉ ad terras: uideo humilē & proximū terræ thronū eius. Sequitur uidi dominū