contra Cypriani aliquā opinionem: ubi quod uidendum fuit: fortaſſe non uidit: ſentiat quiſqꝫ quodlibet: tantūcontra apoſtolicā manifeſtiſſimā fidē nemo ſentiat: qui ex unius delicto omnes homines in condēnationē duciprædicat: ex qua condēnatione nō liberat niſi gratia dei per leſū Chriſtū dominum noſtrū. In quo uno omneꝫuiuificantur: quicūqꝫ uiuificant̉: cōtra eccleſiæ ſuæ fundatiſſimū morē: nemo ſentiat: ubi ad baptiſmū ſi ꝓpterſola paruuloꝝ corpora curreretur: baptizanti afferētur & mortui. Quæ cū ita ſint: q̄rēda cauſa eſt atqꝫ reddēda: quare dānentur aīæ: quæ nouæ creantur ſingulis quibuſqꝫ naſcentibus: ſi præter Chriſti ſacramentū paruoli moriantur. Dānari enī eas ſi ſic de corpore exierint: & ſancta ſcriptura & ſancta teſtis eſt eccleſia: unde & illade animaꝝ nouaꝝ creatione ſentētia ſi hanc fidē fundatiſſimā nō oppugnat ſit & mea: ſi oppugnat nō ſit & tua.Nolo mihi dicatur propter hanc ſententiā debere accipi quod ſcriptū eſt. Qui finxit ſpiritū hoīs ī ipſo: & quifinxit ſigillatim corda eoꝝ. Aliquid ſortiſſimū atqꝫ īuictiſſimū requirendū eſt: quod nos non cogat deū credereullaꝝ animaꝝ ſine culpa aliqua dānatorem. Nā uel tantūdē ualet: uel plus eſt forſitā creare ꝗͣ fingere: & tamenſcriptū eſt Cor mundū crea in me deus. Nec ideo putari poteſt aīa hoc loco optare ſe fieri prius ꝗͣ aliquid eſſetSicut ergo iā exiſtens creatur in nouatione iuſticiæ ſic iam exiſtens fingitur cōformatione doctrinæ: nec illucillud quod in Eccleſiaſte ſcriptū eſt: & tunc cōuertet̉ in terrā puluis ſicut fuit: & ſpiritus reuertet̉ ad dominū: qdedit illū: iſtā cōfirmat ſententiā: quā uolumus eſſe noſtrā. Plus enī hic ſuffragatur eis: qui ex una putāt omneꝫeſſe aīas. Nā ſicut conuertit̉ īquiunt puluis in terrā ſicut fuit: & tamē caro de qua hoc dictū eſt: ad hominē nōreuertitur: ex quo propagata eſt: ſed ad terrā: unde primus homo factus eſt: Sic & ſpiritus ex illius unius ſpiri-tu propagatus: nō tamen ad eum reuertit̉: ſed ad dominū: a quo illi datus eſt. Veꝝ quia hoc teſtimoniū ita proiſtis ſonat: ut nō omni modo huic opinioni quā defendi uolo uideat̉ eſſe cōtrariū: admonēdā tantū credidi prodentiā tuā: ne talibus teſtimoniis ex his anguſtiis me coneris eruere. Nā licet nemo faciat optādo: ut ueꝝ ſit ꝗdueꝝ non eſt: tamen ſi fieri poſſet optarē: ut hæc ſentētia uera eſſet: ſicut opto: ut ſi uera eſt: abs te liꝗdiſſime atqꝫinuictiſſime defendat̉. Hæc aūt difficultas etiā illos ſequit̉: qui iā exhabētes alibi aīas & ab initio diuinoꝝ operum præparatas: a deo mitti opinant̉ in corpora. Nā & ab his hoc idē quærit̉: ſi aīæ inculpatæ obediēter ueniunt quo mittunt̉: cur in paruulis ſi nō baptizati uitā iſtā finierint puniunt̉? Eadē prorſus in utraqꝫ ſentētia diſficultas eſt. Illi ſibi uident̉ de hac facilius exire q̄ſtione: qui aīas aſſeuerant pro meritis uitæ prioris ſingulas ſingulis corporibus īplicari. Hoc enī putant eſſe ī Adam: mori ī carne ſcilicet: quæ propagata eſt ex Adā ſuppliciapēdere: a quo reatu īquiunt gratia Chriſti liberat puſillos cū magnis. Hoc quidē recte: ueraciter: optimeqꝫ: ꝗdgratia Chriſti liberat a reatu peccatoꝝ puſillos cū magnis. Sed in alia ſuperiore uita peccare aīas: & inde præcipitari in carceres carneos nō credo: nō acquieſco: nō cōſentio. Primo quoniā neſcio ꝑ quos circuitus fieri id aiūtiſti ut poſt neſcio quāta uolumina ſæculoꝝ iteꝝ ad iſtā ſarcinā corruptibilē carnis & ſupplicia pendēda redeūdum ſit: qua opinione quid horribilius cogitari poſſit ignoro. Deinde quis tandē iuſtus defūctus eſt: de quo nōſi iſti uera dicūt: ſolliciti eſſe debeamus: ne ī ſinu Abrahæ peccās in flāmas illius diuitis deiiciat̉? Cur enī non &poſt hoc corpus peccari poſſit: ſi & ante potuit? Poſtremo longe aliud eſt ī Adā peccaſſe. Vnde dicit apoſtolusIn quo omnes peccauerunt: & aliud eſt extra Adāneſcio ubi peccaſſe: & ideo in Adā ideſt in carnē: quæ ex Ad-propagata eſt: tanꝗͣ in carcerē trudi. illā uero opinionē ꝙ ex una fiant omnes aīæ: nec diſcutere uolo niſi neceſſiſit. Atqꝫ utinā iſta de qua nunc agimus: ſi uera eſt: ſic abs te defendat̉: ut hoc neceſſe iā nō ſit. Quāuis aūt deſiderē: rogē: uotis ardentibus exoptē: & expectē: ut per te mihi dominus huius rei auferat ignorantiam: tamenſquod abſit minime meruero: patientiā mihi petā a domino deo noſtro: ī quē ſic credimus: ut aliqua nobis nonaꝑiri etiā a pulſantibus nullo modo aduerſus eum murmurare debeamus. Meminerimus ipſis apoſtolis dictūMulta habeo uobis dicere: ſed non poteſtis illa portare modo. In his ꝗͣtum ad me attīet etiā hoc deputē. Nec ohoc ſciā me īdigner indignū: ne hoc ipſo etiā cōuincar īdignior. Multa enī alia ſimiliter neſcio: quæ cōmemorare uel numerare non poſſū: & hoc tolerabiliter ignorarē: niſi metuerē ne aliqua iſtaꝝ opinionū contra illud ꝗdfirmiſſima fide retinemus īcautis obreꝑet mētibus: ſed ante ꝗͣ ſciam quæ nā eaꝝ potius eligenda ſit: hoc me nōtemere ſentire profiteor eā: quæ uera eſt nō aduerſari robuſtiſſimæ ac fundatiſſimæ fidei: qua chriſti eccleſia:nec paruulos hoīes recentiſſime natos a dānatione credit: niſi per gratiā nominis chriſti: quā in ſuis ſacramētiscommendauit poſſe liberari¶ Dialogus ab incerto auctore: ex uariis ſcriptis & epiſtolis ſanctorum Auguſtini atqꝫ Hieronymi excerptu-atqꝫ collectus. In quo de origine animæ: & unde culpam contraxerit diſputatur. In cuius præfatione diuerſæ caEpiſtola. LV.tholicorum atqꝫ hæreticorum de ea quæſtione ſententiæ referuntur.Vm apud uos cæleſtis eloquentia puriſſimi fontis & litterarum omnium fluenta redundent: ac ſolida ſecundum uerticē ſanitas ueſtra cuncta firmo ſtatu membra contineat: miror ſtupore mētis a-tonitus: cur ſtillicidium īſulani riuuli dignemini haurire: nitores corporis īfirma medentes. Magi-ergo quæ de græcorum mutuaui fontibus ſitientibus proferam: atqꝫ latinorum latices limpidiſſi-mos ad ueſtri cordis ſecreta perducam. Origenes igitur qui nullum proprie de anima edidit librum inicatalo-go eccleſiaſticæ prædicationis animæ faciens mētionem: hæc dicit: de anima uero utrum ex ſeminis traduce ducatur: ita ut ratio ipſius uel ſubſtantia inſerta ipſius corporis ſeminibus habeatur: an uero aliud habeat initiu: ſigenita eſt: aut non genita: uel certe ſi extrinſecus corpori inditur: nec: ne non ſatis manifeſta prædicatione diſtinguitur. Item in libro quem de epiſtola apoſtoli ad Titum ſcripſit. Siquis ait rationem humanæ anima requi-rat: cum de ea neqꝫ ex ſeminis traduce ducatur: neqꝫ quod honorabilior & antiquior corporum compage ſit tradiderit eccleſiaſtica regula: propter quod multi nec comprehendere potuerūt aliter ſentiri oportere de animæ