ꝓphetæ uaticiniū decantauit. Quod finito ſubito cunctis ꝗ aderāt cernētibus: tāta in loco in quo iacebat diuinitus lux effulſit: ut inſtar ſolis radii ſplēdor quorūlibet uibraret oculos: ne poſſent morientē uiꝝ glorioſū aliqͣliter intueri. Qua ꝗdē luce ad horā ꝑmanēte circūſtantiū ꝗdam agmē angelicū ibidē uiderūt undiqꝫ diſcurrētiū: uti ſcintille in arundineto ſolēt. Quidā uero angelos nō uiderūt ſed uocē lapſā cælitus audierunt: ſic dicettē. Veni dilecte mi: tēpus ē enī ut mercedē accipias pro laboribus: quos mei cauſa uiriliter ſupportaſti. Qui-dā tamē nec uiderunt angelos: nec hanc audierūt uocē: ſed tantū cū iis a beato Hieronymo illa finita uoce: hæcaudierunt uerba. Ecce ad te uenio pie leſu ſuſcipe quē tuo recuperaſti ſanguine. Tunc ſubito illa lux diſparuit& illa aīa ſanctiſſima tanꝗͣ ſydus oībus uirtutibus radians carnis reſoluta cæno: cæloꝝ regna adiit glorioſa. Inquibus iam certe tanꝗͣ luminare cōſpicuū renitet: & ſplēdore beatitudinis: & multoꝝ corruſcatiōe ꝓdigiorumquoniam nō pōt abſcodi ciuitas ſupra moniē poſita: nec uoluit deus ut in morte ipſius lateret ſanctitas: cuius u-ta ſanctitatis cauſa fuerat & ſalutis totius eccleſiæ militātis. Tantus deniqꝫ illa recedente ſanctiſſima aīa odorſubſecutus eſt per dies nō modicos: ut nulla forte uetuſtatis recordetur ætas. Sed certe dignū erat: ut illius merita odoris præcipue clarerēt indicio qui ad unitatē fidei intemeratæ mēbra fetida ſuorū uerboꝝ odore euocauerat. Hora nanqꝫ chariſſimi patres & domini huius tranſitus glorioſæ diei erat ultima in qua ꝗdē ut ſui athletæ pius dominus gloriā demonſtraret: & oībus ꝗ in eccleſiæ domo habitāt proferret cla & lumē: hoc mō Cyri-lo epiſcopo tranſitū glorioſi Hieronymi ipſe dominus reuelauit. Cūqꝫ dicta iā hora Cyrillus epiſcopus deuotisin ſua cellula orationibus inhæreret: ſurſum in ſpū raptus uelut in extaſi factus ſubito quoddā a monaſterio aquo uir ſctīſſiuius migrauerat uſqꝫ ad cælū mirabile & ſpecioſiſſimū uidit iter: Cuius tanta erat pulchrituodo& admiratio ſicut eodē poſtmodū teſtantē cognouimus: ſtupore uelut amens effectus hūc illucqꝫ admiransſui pauliſꝑ credat obliuiſci. In hac ſiꝗdē mentis poſitus anxietate: eleuauit occulos: & ecce angeloꝝ maxima amonaſterio ſocietas ueniebat alternatim melodiaꝝ & mellifluoꝝ cātuū uocibus cōcinētiū: quoꝝ uidebāt̉ uo-cibus cælū & terra & oīa quæ eoꝝ cōtinent̉ ambitu undiqꝫ reſonare. Ferebāt etiā ſinguli angeloꝝ ſingulos manibus accēſos cæreos: quoꝝ claritas ſolis repellauit lumē. Sed ꝗd addit̉ admiratiōi admiratio? Ad cælos uertēsCyrillus oculos: non minorem angelorum cernit numerum modo ſimili iſtis obuiā ueniētiū: ꝗn rei huius an-xius expectat euentum. Interrogaſſet quidem quid hoc eſſet: ſed ita eum ſtupor oppreſſerat: ꝙ ꝗd diceret: neſciebat. Aſt illo diutius expectante glorioſam uidit Hieronymi animā præ cunctis ꝗ præibant angelis & ſequæ-bantur mira decoratam pulchritudine ueniētē. ad cuius erat dexteram Saluator cū illa pariter ueniēdo. Quæꝗd ē in loco quo Cyrillus degebat gradū figēs & ſtans ea taliter ē locuta. Agnoſcis ne me? Ad quā ille. Minimeꝗdē. Quis .n. es ꝗ tanto cæteris honore emines? At illa. De Hieronymo unꝗͣ fuit aliqua tibi cognitio? At ille.Certe quem nominal̓ ſingulari affectu diligo charitatis. Sed quæſo ille es? Et illa. Eius ſum anima: quæ gloriāīam obtineo: quam ſperabam. Ad meos pergito filios: & quæ uidiſti nuncia: & a luctu deſinant: & meo ſtatucongaudeant: quē elegi. Quibus omnibus finitis: omnis illa beata uiſio ab eius euanuit oculis: & fuit in ſeme-reuerſus. protinus Cyrillus ineffabili gaudio perabundans: ita tamen ꝙ per totam noctem illam non ſe potuia lachrymis præ mentis lætia continere. Quā ergo mirabilis ē dominus in ſanctis ſuis: mirabilis ī maieſtate faciēs ꝓdigia. Dextera domini fecit uirtutē: dextera domini exaltauit eū: notam faciēs in populis uirtutē eius. Cdiuini amoris immēſitas: diuinæ largitatis affluētia. Quid enī iſti ſuo potuit facere filio honoris & gratiæ: 8non fecit: cū tā copioſa & in uita & in morte erga eū fuerit munificētia? Dedit .n. ei dominus charitatē æternam& nomine æterno hæreditauit illū: & fecit eū hæredē gaudioꝝ ſupernoꝝ: in ꝗbus permanebit in ſæcula. Quāſingularis honor & admiranda gloria excedēs pene alioꝝ gloriā ſanctoꝝ & honorē ubi nō ſolū illā ſactiſſimāaīam oīs cæleſtes comitant̉ cohortes: ſed etiā ipſe ꝓprius ſaluator. Nec enī ſola in cælo fulget inſignis dignita-tum illa beata aīa: ſed etiā corpus ſuū nō ceſſat ī terris radiare miraculis. Ad cuius narrationē congruū ē redireDefuncto nāqꝫ ut dictū ē uiro ſanctiſſimo hora cōpletorii: corpus illud tantis fragrans aromatibus cuſtodiertes: totā illā inſōnē noctē ducentes circa eū in magnis ſiꝗdē ꝓ anno quod cūctis uenerat fletibus. & ꝓ ſua quāiam obtinuerat gloria gaudiis uigilauimus. Mane aūt facto diuinis peractis: ut cōdecebat myſteriis: debitiſqꝫobſequiis honore debito cōſumatis in Bethleē iuxta p̄ſepe in quo pro nobis Chriſtus de intemerata ibidē na-tus uirgine infans uagiit: corpus illud ſacratiſſimū ſacci coopertū lineo in terrā ordinauerat ſepeliuimus. Quātis aūt ipſo die & ēt ad præſens miraculis glorioſis mirificauit dominijs filiū ſuū ſanctū Hieronymū: certe nōforet enarrare ſufficiēs lingua carnis: ſed tamē aliqua ne nr̄ de multis nimis ꝓlōget̉ ſermo: referā. Quidam anatiuitate cæcus in ipſo ſepulturæ die uidendi beneficiū corpus tangēs ſanctū obtinuit. Cuidam ēt iuueni ſudo & muto ſanctiſſimū corpus deoſculanti ſoluto auris & linguæ ligamine: & loquēdi & audiendi gratia ē cōceſſa. Et certe dignū erat: ut qui cæcitatis ueræ lucis: quæ Chriſtus ē tenebris obcæcatos: ſuis ſanctiſſimis doctrnis & exēplis illuminauerat: Surdis quoqꝫ & mutis in diuinis operibus uerā exercuerat medelā: ut & diuina intelligerent documēta & catholicæ fidei confiterentur ratiōes: quas ſpernebat in die ſui obitus glorioſi: & cæcislumē tribueret corporale: & ſurdis ac mutis concederet ſanitatē Quā plurimi ut aſſerunt: qui uiderūt a nefandis ſpiritibus obūbrati in loco quo ſanctū quieſcit corpus clamantibus diris uocibus dæmonibus: Sanctæ Hieronyme. Cur nos tam inſequæris: tu nr̄m ſemꝑ flagellū fuiſti & uiuus & mortuus: per eū ſūt mirabiliter liberati. Hæreticus ꝗdam dū prædictū beatū Hieronymum blaſfemaret: & eius fore pignū corpus incendio diceretultiōe diuina ad alioꝝ hæreticorū formidinē: in ligui ſpeciem eſt mutatus: Et ſubito cūctis qui aderant uidentbus: ignis cælitus eum inuaſit: ac eum taliter conbuſſit: ꝙ totus in cinerem eſt conuerſus. Ad hæc magna hæreticorum multitudo. cum tantam ſuæ ſanctitatis aduerterent exꝑientiam: & ad ueritatē ſacræ fidei tantis & tot