Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
CCXVIv
Einzelbild herunterladen
 

ſi Chriſtus ſic reſurrexit: ut amplius moreretur certe & nos poſt reſurrectiōem noſtrā nunꝗͣ moriemur: ſedſemꝑ ipſo in gloria ſtabimus. mortuus fuit Chriſtus: noſter ſimilis mortuus ē: ut deſtrueret̉ cor puspeccati: ut fieremus unū corpus illo. Iccirco ſi reſurrexit: & nos reſurgemus illo: quia ſumus mēbra eiusSi aūt & Chriſtus plus morietur & nos ſimiliter. Quoꝗdē dilectiſſimi filii mei ſi nunc morior: credo re-dēptor meus uiuit. Et in nouiſſimo die de terra ſurrecturus ſum: & rurſum circūdabor hac pelle mea. Et in iſtapropria carne uidebo ipſum Saluatorem quē uiſurus ſum ego ipſe qui nunc loquor: quē hic nūc cernitis morentē: & certe alius loco mei: & iſti proprii mei oculi quibus uos uideo: conſpecturi ſunt. Vnde dilectiſſimmei uidete quomodo caute æmbuletis quaſi inſipientes: ſed ut ſapientes. Et nolite ſecundū carnē ambulareꝗa ſi ſecūdū carnē ābulabitis moriemini: Sed ſpiritu ambulātes & facta carnis mortificantes: nūc mecū exultate cantate & pſallite. Abiicite ueſtimenta luctus: & triſtitiæ. Spargite cinerē de capite ueſtro. lubilate deo pſal- dicite noī eius: date gloriā laudi eius: quoniam hucuſqꝫ tranſiui ignē & aquā: & ecce nunc inducit in merefrigerium. Introibo in domum domini: ut reddā uota mea de die in diem. O quantū lucrū mihi ē mori. quo-niā uiuere deinceps meū Chriſtus erit. Ecce terreſtris domus huius habitationis diſſoluitur: ut alia ſuccedatmanufacta habitatio æterna in cælis. Ecce quod mortale eſt ueſtimentum exuor: ut æternū induar. Hucuſqꝫperegrinatus ſum: iam redeo ad patriam. Ecce brauiū capio: quo in agone cucurri. Ecce portū attingo: quetanto deſideraui deſiderio. Ecce de tenebris ad lucē: de periculis ad ſecuritatē: de inopia ad diuitias: de prœlioad uictoriā: de triſtitia ad gaudiū: de tēporali uita ad perpetuā: de fetore ad odorē ſuauiſſimū uehor hic cæcusſū: & illuminor undiqꝫ uulneratus: & ſanor. Hic ſemꝑ contriſtatus ſum: & ecce iam lætificor. Vere hic uiuē-mortuus ſum: & uere uiuificor. Vita mūdi: uita ſed mors uita fallax: uita onuſta triſtitiis: imbecillis &umbratica: uita mendax. Nūc flores: & ſtatim areſcis: uita priuans: uita cui ines: uita fragilis: uita momētanea& caduca: ꝗͣ quāto magis creſcis tāto magis decreſcis: plus ꝓcedis: plus ad mortē ꝓpinqͣs: Quita plena laqͣisQuot ī mūdo hoīes illaq̄as? quot te ſuſtinēt tormēta īfernalia? Quā btūs ſuas agnoſcit fallacias. Quābtūs tuis curat uanis blāditiis. Quā btīſſimus te bene priuatus ē. Melior ē negociatio eius argēto & auro primi & puriſſimi eius fructus. O mors dulcis & iocūda. certe mors: uitā uerā largiris: fugas febres &uulnera: fames extinguis & ſitim: O mors iuſtiſſima & pia bonis: & malis aſpera humilias ſuperbū diuitē & potentē: & exaltas humilē: Per te pauperes ſatiant̉: auaꝝ proiicis tu malis das ſuppliciū: & iuſtis æternis præ-miū. Veni ſoror mea: ſponſa mea: amica mea: dilecta mea. indica mihi quē diligit anima mea. oſtēde mihi ubpaſcat dominus meus: ubi cubet Chriſtus meus: nec dimittas me amplius uagari per inuiū huius incolatus meiExurge gloria mea: porrige mihi manū: trahe me poſt te: apertū eſt cor meū: & exurgā: & poſt te currā in odore unguētorum tuorū: donec introduxeris me in cellaria domus domini mei: ut exultē & gaudeā appareboante faciē ſuā: Tunc cantabo: & pſalmū dicā domino Ecce tu pulchra es amica mea. Iam noli morari ampliusEcce oēs dies mei defecerunt: & āni mei pertranſieruūt uelut umbra. Conuerte re aliquantulū ſuꝑ me: quia te-uenire exultaui: & in te delectatus ſum oībus diebus uitæ meæ: Suſcipe me: ſuſcepiſti dominū meū: meſaluaſti: me uiuificaſti. Iam reſpice in me faluū me fac: & libera me de aquis multis: & de manu filioꝝ alienoꝝErue de carcere animā meam: & educ per gratiā quam operata fuiſti ſuſcipiendo dominum meū: unde exilauit ꝑculpā quam perpetrauit meus genitor Adam. Veniā per te in ortū dilecti mei: ut comedā fructū pomo ſuorum. Defecerunt ſicut fumus dies mei: & caro mea iam ſicut fenū aruit. Ecce iam uenit tēpus miſerendi:Noli tardare. accelera ut eripias me: quia amore langueo. Per te bona mors fructū recipimus bonorum: quæfacimus: cognoſcimus præmia quæ ſperamus. Anteꝗͣ uenias: deum ex patre cognoſcimus: dum ueneris perfe-uidebimus ſicuti eſt. Nigra es: ſed formoſa: pulchra es & decora: fauus diſtillās labia tua. Terribilis es: & ꝗsreſiſtet tibi? Terribilis quidem apud reges terræ aufers ſpiritum principū: notā facis humilibus uirtutem tuamTu confrigis cornua peccatorū: & exaltas cornua iuſtoꝝ. Illuſerunt corruſcationes tuæ orbi terræ: uidit & cō-mota eſt terra. Aperis mihi dulcis ſoror & amica mea ianuas uitæ: quas aperire mihi promiſiſti: cum fuiſtidomino meo: ut ſit ī pace locus meus: & habitatio mea in ſyon: Expolia me iſta mortali tunica mea: quam fero: ut induam me ueſtimentis læticiæ. Anima mea liquæfacta eſt: ut inuenire poſſim dilectum meū: quem inmūdo q̄ſiui: & inueni. Inuenerūt me in hac ſolitudine cuſtodes circūeunt ciuitatē ꝑcuſſerunt me & uulnerauerūt me: & tuleruūt palliū meū cuſtodes muroꝝ. Percuſſus ſum & hūiliatus ſum a uoce maloꝝ & dolorumTota die exprobrabant mihi inimici mei loquentes aduerſum me lingua doloſa: & ſermonibus odii circundātes me: & expugnantes me gratis: poſuerunt aduerſum me mala pro bonis: & odiū pro dilectione mea. Confrge arcū eorū: ſcutum: & gladiū: & bellū. Si moraris iam deficit pauliſper ſpiritus meus propter multitudinēdoloꝝ meoꝝ. cōſolationes tuæ lætificent animā meam. Hodie uocem meam audiēs noli obdurare cor tuumquando ueniam & apparebo ante faciem dei: ut inhabitem in domo ſua in longitudine dierum? Fuerunt mihin miſeria huius uitæ lachrymæ panes die ac nocte: labores: contumeliæ: afflictiones: erumnæ: fames: ſitis: ieiunia: uigiliæ: tentationes: & peſtilentiæ. Audi gemitus uinculati: ſolue colligationes meas. Accipe filium hic fa-melicum in regione aliena & redde eum patri ſuo. Suſcipe ulceribus plenum: & colloca eum ī ſinum Abrahæpatriarchæ. Fac me intrare in uineam domini Sabaoth: ut non ſtem hic ocioſus. Suſcipe me de manu iniquitatis: & deduc me in uia æterna. Educ me de tenebris: & umbra mortis. diſrumpe uincula: ſolue compeditum: il-lumina cæcum: erige eliſum. Cuſtodi aduenā: & pupillū: Sedenti in tenebris & habitanti in regione umbræmortis oſtende lumē tuū. Illumina nūc me: ut unꝗͣ amplius obdormiā ī morte. Hæc & his ſimilia ꝓſequente ſctīſſimo uiro: oīum circunſtātiū creuit mœror & triſtitia: nec quis noſtrū poterat ſe a lachrymis continere.