hoc dico: ꝗa uos ſꝑno. ideo loquor: ꝗa uos forte non diligo: Reſpondeo apoſtoli uoce: teſtis eſt deus: ꝙ facio &faciā: nō cōtemno: ſed doleo infidelitatis in meis argumenta a pparere: nō fidei. ꝗa iudaica in uobis teſtimonia:nō chriſtiana cognoſco. quoniā uidentes nō uidetis: & audientes nō uultis audire. Rē fortem dicturus ſum: exutroqꝫ cōturbor. Timeo auditores offendere: ſed plus timeo cōtemptores præceptoꝝ: qui uerbū dei audire diſ-ſimulāt pelores idolis habent̉. Illa quidē aures habēt: ſed nō uoluntatē: nō audiūt: nō palpāt manibus: nec rapinūt. Vnde in malorū hoīum cōparatione meliora ſunt: quia nec cōcupiſcūt oculis: nec ꝑ cōtraria & deo ini-mica diſcurrūt. Et naturaliter ſurda: recte meliora inaudientibus iudicant̉. Dicat propheta: ſi mentior. loqua-Dauid: qui huiuſmodi hoīes cōparandos eſſe ſerpentibus nō negauit. Sicut aſpidis ait ſurdæ obturātis aures ſuas: ne uocem audiat incātantis. Et uideant ſi nō recte ſerpentibus cōparantur. qui qd̓ audiūt naturæ beneficio:diſſimulant calliditatis aſtutia. An chriſtiani dici poſſunt: qui etiā nomē primæ humanitatis amittunt? EcceHieremias dicit: īcircūciſæ aures eorū: qui hoc nō poſſunt audire. nō quia nō poſſunt: ſed impoſſibilitatem ueluntas naturæ inimica ſuperduxit: dū longo uitioſitatis uſu genuini mores per aduerſam cōſuetudinē corrijtmalis oꝑibus ceciderunt. Etiā uaſa limo plena: liquorē puri elemēti recipere & cōtinere nō poſſunt. Ager ſpincſus: niſi ante cultoris labore fuerit extirpatus: nō nutrit in ſe iacta ſemina: ſed ſuffocat: Ita & animus ſæculariūſollicitudinū plenus illecebris: uerbū nō pōt ſuſtinere diuinū niſi prius ipſas mundi ſollicitudines colparūqꝫoīum materias euangelica in ſe falce ſucciderit. Modo quibuſdā minus forſitan uideor: deo diſſimulante peccare: ſed aderit illa dies: qua facta nr̄a quaſi in quadā tabula depicta monſtranda ſunt. O ꝗͣtis indie illa expediſ-ſet: ſi in hac uita & membroꝝ ſenſu: & uiſcerū uigore caruiſſent? Et quanti illic elingues & muti fœliciores lo-quacibus tunc erunt: & quanti paſtores philoſophis: ꝗͣti ruſtici oratoribus: ꝗͣti habetes argutiis præferēdi ſun-Ciceroni. Iob ſanctus in tentatione ad ſuam gloriam deuotus: ſic in dolore ſuo clamabat: quid ꝓdeſt in tormerto lux? Vt ꝗd mihi iuncta ſunt genua? ut quid ubera ſuxi? Cur nō in uentre mortuus ſum? & mox ut de uteroexiui: nō ꝓtinus obii? Sed hoc dei amicus dicebat in luce. Quid ab inimicis eius dicet̉ in tenebris? Si ille ingemiſcit: quē febris urebat: ꝗd faciet: quē gehenna cōſumet? Si ille ſibi dolet genua fuiſſe coniuncta: cuius pedesſemper in dei amore cucurrerūt: quid dicturus ē cuius nunꝗͣ in ueritate ſteterūt? Diſplicet illi ꝙ natus ex uterouixerat: ꝗ bene uixit: ꝗa eū uermis moriturus edebat: ꝗd male uiuētes faciēt: quos ignis æternus: & uermis nūc̄moriturus expectat? Durus ē hic ſermo durus hic ſeruio eſt: ꝗs pōt audire eū? Hoc dixerūt illi diſcipuli: ꝗ Chrſti qui ueſtigia in euangelio reliquærūt. Et de diuino uerbo ſcandalum paſſi: ſæculū maluerunt amare ꝗͣ deumquorum uenter deus: cultū nolunt audire ieiunii. Luxurioſo uerbum caſtitatis offenſio eſt: ſicut propheta dicitAbominatio eſt uiro iniquo directa uia. Iam antiquitus dictū eſt ab Eſaia: ꝙ Chriſtus infidelibus lapis offenſionis extiterit. Adulari non poſſum: ne & frēm decipiā: & me ſermo percutiat Saluatoris: qui ait: uerba adulatorūmollia ſunt. Hæc autem feriunt interiora uentris. Non eſt fidelis medicus: qui ante digeſtam putredinē: ſupe-ducit uulneri cicatricem. Non poſſumus ſemper lac dare: quia nec uos ſemper paruuli eſſe debetis. Dicite mihiquot anni ſunt: ex quo regenerati ſumus in Chriſto? Conſideret unuſꝗſqꝫ ꝗͣtū ex eo tempore in illa cæleſti ætate profecerit. Neſcio qualiter placeant parētibus illi infantes: quibus ſunt anni quinqꝫ: uel decem: ſi in ea qͣ natiſunt modicitate perdurant: quid de nobis dicendum eſt: quos temporis ratio non modicos: ſed abortiuos inue-nit? Ibunt de uirtute in uirtutem: de bonis ſcriptum eſt chriſtianis: Videamus ſi chriſtiani ſumus: quid in nobisex quo regenerati ſumus in Chriſto: uirtutis acceſſerit. Q uid humilitatis in proſperis: quid patientiæ in aduerſis: quid in tribulatione gaudii: quid fœlicitatis in dānis: quid indulgentiæ in offenſis: quid caſtitatis in occaſio-ne luxuriæ. Alii de uirtute quotidie trāſeūt ad uirtutē: nos deīfirmitate ad infirmitatē. Alii meliores ꝑ momētafiūt nos deteriores ſæpe efficimur: quaſi non eundē iudicē expectemus. Stulti ſumus ſi unum probauimus credentium Saluatorem: & non unum iudicem fore credamus. Vnam fidem: unum baptiſma. unam eccleſiam:unum deum dicit apoſtolus. Quid ergo hodie malus: craſtina peior? Hodie auarus: craſtina auarior. Ante arnum meæ cupiditati una uilla ſuffecerat: iam de hoc anno quinta forte nō ſufficit. Prius extendebatur animu-ut decem ſolidos poſſiderem: iam nunc centum parui eſſe cœperunt. Et cum ueri chrſtiani: ueri filii dei: qui uadunt de uirtute in uirtutem: ſi perdiderint aliquid de uirtutis occaſione lætantur: ego niſi aliena accepero: ſecu-rus prandere non poſſum. Quid agis cæca cupiditas? Quid crudelis in paruulo? Quid ſæua in alieno filioOrdinē naturæ: an religionis euertis? Iam feciſti in pedibus: quod in capite eſſe debuerat? Auꝝ inſenſibile: perte rationibus dominatur. Et quid eſt illud rogo: uel quale eſt: qd̓ nos auertit a deo? Quis ſplendor: & ꝗͣtus eſtper quem mihi ſplendor ueri ſolis amittitur? Aurum & argentum lutum exquiſitum ex arena: ex meta: & ut ꝓpheta ait: lignum offenſionis eſt aurum. Qui iudicio mentis euerſo: per aurum libidini mancipatur: qui eodēaſtu acꝗrit ſolidū: quo aīam perdat: lucratur imperatoris imaginē: & amittit imaginem Chriſti. Vis noſſe ꝗ ꝑnitioſus ſit amor hēndi: & amor requirēdæ pecuniæ: per hunc Iudas tradidit Saluatorem: & certe quādo auditaut quādo legit̉ tātū ſcelus aborremus oēs. Et ꝗͣtū in uerbo ē īpiū diſcipulū cōdēnamus: & ꝑ ignorantia nr̄annr̄o mucrone cōfodimur. Quāti inter nos Iudæ aīam dānant. Quāti in ſemetipſis cū ꝑ cupiditatem ſuas aīa:æternis crutiatibus tradūt: & traditores fiūt pariter & occiſi? An putamus frēs ꝙ iocando prædicēt ꝓphete ridedo loquāt̉ apoſtoli? Inutiliter Chriſtus iudiciū cōminet̉? ſed ioci nō ſūt: ubi ſupplicia ītercedūt: ſi iocādo paſiſūt: credant̉ iocādo locuti. Eſaias ſerra ſecat̉. Daniel leonibus deputat̉. Paulus trūcat̉ gladio. Petrus in cruce domini exemplo ſuſpenditur. Et hoc totū ut nos a peccatis ſua doctrina reuocarent. Sed timeo ne inobedientibu-in cōtrariū diuina beneficia deputent̉: & ꝓficiat ad pœnā in iudicio: qd̓ hic datum fuerat ad ſalutē. Timeo ne fdes noſtra magis iocalis ſit: ꝗͣ fides & uerba illoꝝ: Timeo ne nos iocādo nō ſaluemur: & quō ꝑ riſum introimu-Ieccleſiam