Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
CCr
Einzelbild herunterladen
 

xit. Vnde dolore poſſumus amicis cōmunibus & Chriſti: qui ſolus potens & dominus eſt: & eius clæmentiam depræcari: licet ex parte dei mereamur offenſam qui inimicos domini fouemus. Optimum aūt facies: ſictis rebus omiſſis: orientem & præcipue ſancta loca petas. hic enim quieta ſunt omnia. Et licet uenena pectori:non amiſerint: tamen os impietatis non audent aperire: ſed ſunt ſicut aſpides ſurde & obturantes aures ſuas. Sā-ctos fratres ſaluto. Noſtra aūt domus ſecundum carnales opes hæreticorum perſecutionibus penitus euerſa-Chriſto propitio: ſpiritalibus diuitiis plena eſt. Melius ē panem manducare: ꝗͣ fidē perdere. Bati Hieronymi preſbyteri de locis & nominibus hebraicarum queſtionum.Vm in principiis librorum debeam ſecuturi operis argumenta ꝓponere: cogot prius reſpondere maledictis Terentii quippiā ſuſtinēs: qui comediaꝝ prologos in defenſionem ſui ſcænis dabat. Vrgebat. L. Lanuuinus noſtro Lucio ſimilis: & quaſi publici ærarii poetā furē criminabatur. Hoc idem paſſus eſt abæmulis & mantuanus uates: ut cum quoſdam uerſus Homeri tranſtuliſſet ad uerbum compilator ueterum dceretur. Quibus ille reſpondit: magnarū eſſe uiriū clauam Herculis extorquere de manu: Sed & Tullius quiin arcæ eloquētiæ ſtetit: rex oratorum: & latinæ linguæ illuſtrator repetundaꝝ accuſat̉ a græcis. Non mirumergo ſi contra me paruū homūculū immūdæ ſues grū niant: & pedibus margaritā cōculcent: aduerſus ui-ros doctiſſimos: & gloria inuidiā ſuꝑare debuerant liuor exarſerit: Verū hoc merito illis accidit: quoꝝ in theatris curia concione: roſtris eloquētia perſonabat. Semper .n. in propatulo fortitudo æmulos habet: feriūtqꝫſūmos fulgura montes. Me uero procul ab urbibus: foro: ſitibus: turbis remotū: ſic quoqꝫ: ut Quintilianus aitlatentē inuenit inuidia. Vnde lectorem obſecro: ſiꝗͥs tamen hoc quoqꝫ captus amore legerit: ut in libris hæbrai-carum quæſtionum quos in omnem ſanctam ſcripturam diſpoſui ſcribere: non quærat eloquētiam: non oratorum leporem: ſed magis inimicis pro nobis ipſe reſpondeat. nouo operi ueniam cōcedendā. Vtenim nos humiles pauperculi: nec habemus diuitias. nec oblatas dignamur accipere: ita & illi nouerint: poſſe notitiam ſcripturarum & diuitias Chriſti mūdi pariter habere diuitiis. Studii ergo noſtri erit: uel eoꝝ qui de libris hæ-braicis uarios ſuſpicantur errores refellere: uel ea quæ in latinis & græcis codicibus ſcatere uidentur auctoritati ſuæ reddere. Etymologias quoqꝫ reꝝ nominū: atqꝫ regionū: quæ nr̄o ſermone reſonāt: uernaculæ linguæ explanare rōne: Etquo facilius emendatio cognoſcatur: ipſa primum ut apud nr̄os ſunt teſtimonia proponamusexcollatione eorum quæ ſequūtur: ꝗd aut minus aut plus aut aliter ſit indicantia. non quo. lxx. interpretū: ut inuidi latrant errores arguamus: Nec .n. nr̄m laborē illoꝝ reprehenſionē putamus illi Ptolomæo regi Alexandriæ myſtica quæqꝫ in ſcripturis ꝓdere noluerint & maxime ea quæ Chriſti aduētum pollicebant̉/ neiudæi uderent̉ aliū deū colere: uel credere: quos ille ſectator Platonis magni iceiccirco faciebat ꝗa unū deū colere dicerent̉: Sed & euangeliſtæ dominis quoqꝫ & ſaluator nr̄ necnō & Paulus apoſtolus: multa quaſi de ueteri teſta-mento ꝓferūt quæ in nr̄is codicibus habēt̉: ſuper ꝗbus in ſuis locis plenius diſſeremus: Ex quo ꝑſpiquū eſtilla magis uera eſſe exēplaria: quæ noui teſtamenti auctoritate cōcordāt. Accidit hoc ꝗa loſephus. lxx. interpretū ponit hiſtoriā ꝗnqꝫ ab eis libros Moyſi tranſlatos refert. quos nos quoqꝫ confitemur: plus ꝗͣ cæteroshæbraicis cōcordare: Sed hi poſtea interpretes extiterūt: Aquilā loquor & Symmachū & Theodotionē longe aliter habent: ꝗͣ nos legimus. Ad extremū qd̓ ēt obtrectatores noſtros placare poſſit: peregrinæ merces tan-tum uolentibus nauigant: balſamum: piper: & poma palmarium ruſtici emāt: De Origene autem ſileo: cuius nomen: ſi parua licet cōponere magnis: meo nomine inuidioſus eſt. Quanꝗͣ in homeliis ſuis: quas ad uul-gum loquitur: cōmunē editionē ſequatur in tomis. i. diſputatione maiori hebraica ueritate ſuperatur: & ſuoꝝcircundatur agmībus: interdum linguæ peregrinæ quærit auxilia. Hoc unum dico: ꝗa uellem inuidia nominis eius ſciētiam habere etiā ſcripturaꝝ: floccipendēs imagines: umbraſqꝫ dæmonū quē ruſtici ozellū nomi-nant laruarū quaꝝ natura eſſe dicit̉ terrere paruulos & in angulis occurrere tenebroſisVBeati Hieronymi preſbyteri ad Gaudētiū de Pacatula puella continentiæ deſtinata.Auſa eſt difficilis paruulæ ſcribere: quæ non intelligit ꝗd loquaris: cuius animū neſcias: de eius periculoſe uoluntate promittas: ut ſecundum præclari oratoris exordiū: ſpes in ea magis laudanda ꝗͣ res ſit.Quid enim horteris ad continentiam quæ placentas deſiderat? quæ in ſinu matris garrula uoce balburit? cuidulciora ſunt mella ꝗͣ uerba? Audiat profunda apoſtoli: quæ anilibus magis fabulis delectat̉? prophetaꝝ enygmata ſentiat: ꝗͣ triſtor gerulæ uultus exagitat? euangelii intelligat maieſtatem: ad cuius fulgura omnis mortalium ſenſus habetatur: ut parenti ſubiiciatur hortor: quæ manu tenera ridentem uerberat matrem. Itaqꝫ Pacatula noſtra hoc epiſtolium poſt lectura ſuſcipiat. Interim modo elementa litterarum cognoſcat. Iungat ſyl-labas: diſcat noīa uerba conſociet: atqꝫ ut uoce tinnula iſta meditetur: proponātur ei cruſtula: mulſa: præma: &ꝗcꝗd guſtu ſuaue eſt: qd̓ uernat in floribus: qd̓ rutilat in gēmis: qd̓ blandit̉ in puppis acceptura feſtinet: Int-rim & tenero tenēt pollice filia ducere rumpat ſine ſtamina: ut aliquando rūpat poſt laborem luſibus geſtiat: de matris pendeat collo: rapiat oſcula ꝓpinꝗnoꝝ: pſalmos mercede decantet: amet quod cogitur diſcere: utnon exigatur opus: ſed oblectatio: non neceſſitas: ſed uoluntas. Solent quædam cum futuram uirginem ſpo-ponderint: pulla tunica eam induere: & furuo operire pallio: auferre linteamina: nihil in collonihil in capit-auri ſinere. Re uera bono conſilio: ne habere diſcat in tenero: quod poſtea ponere compellatur. Aliis econ-tra uidetur. Quod enim amat: ſi ipſa non habuerit habentes alias non uidebit? nugarum geſtiens monili-umque & nitelarum genus fœmineum eſt: multaſqꝫ etiam inſignis pudicitiæ quanuis nulli uirorum: tamen ſibi ſimus libenter ornari: quin potius habendo ſatietur & cernat laudari alias quæ iſta non habeant/ meliuſqꝫeſt ut ſatiata contemnat: quam non habendo habere deſideret. Tale quid & iſraelitico feciſſe uidens