lum eccleſiæ non haberēt. Ezechiel propheta cuius ſupra fecimus mentionē: dei uerbū ad ſe factū referens aitAperi os tuum: & manduca: quæ ego dabo tibi. & uidi inquit: & ecce manus extenſa ad me: & in ipſa uolumenlibri. & reuoluit illud in conſpectu meo: & in ipſo ſcriptum erat a facie & retrorſum lamentum. & carmē: & uePrima ſcriptura ad te pertinet: ſi tamen uolueris agere pœnitentiam poſt delictum. Secunda ad ſanctos: qui acdei canticum prouocantur. Non eſt. n. pulchra laudatio in ore peccatoris. Tertia ad tui ſimiles: qui deſperantestradiderunt ſe īmunditiæ: & fornicationi: & uentri: & his quæ infra uentrem ſunt: qui putant oīa morte finiri: d̓nihil eſſe poſt mortem: & dicunt. Tempeſtas ſi tranſierit: non ueniet ſuper nos. Liber ille: quem propheta deuorat: oīs ſeries ſcripturaꝝ eſt: in quibus & pœnitens plangitur: & iuſtus canitur: & maledicitur deſperanti. Nihilita repugnat deo: ꝗͣ cor impœnitens. Solum crimen eſt: qd̓ ueniā conſequi non poteſt. Si. n. ei ignoſcitur poſpeccatum: qui peccare deſiſtit: & ille flectit iudicem: qui rogat. Impœnitens autem oīs ad iracundiam prouocaiudicantem: ſolum deſperationis crimē eſt: qd̓ mederi nequæat. Porro ut ſcias deum quotidie peccatores ad ponitentiam prouocare: qui ſi rigide perſtiterint: de clæmente eum ſeuerum & trucem faciunt. Audi Eſaiæ uerbadicentis. Et uocauit inquit dominus ſabaoth in die illa ad fletum & planctum magnū: & decaluationem: & ac-cinctionem cilicioꝝ. Ipſi uero fecerunt læticiam & exultationē: mactantes uitulos: & īmolantes oues: ut come-derent carnes: & biberent uinum dicentes: Manducemus & bibamus: cras .n. moriemur. Poſt quas uoces & perditæ mentis audaciam ſcriptura cōmemorat dicens. Et reuelata ſunt hæc in auribus domini ſabaoth: non reuertet̉ uobis hoc peccatum: donec moriamini. Si .n. peccato mortui fuerint: tunc eis remittet̉ peccatum. Q uod qͣ-diu in peccato uixerint: nō dimittet̉. Parce quæſo animæ tuæ. Crede dei futuꝝ eſſe iudicium. Recordare a quoepiſcopo diaconus ordinatus ſis: nec miꝝ: ꝗͣuis ſanctum hoīem: tamen in homine eligendo potuiſſe falli: cū &deum pœniteat: ꝙ Saul in regem unxerit. Et in duodecim apoſtolis ludas ſit proditor repertus: & de quondamordinis tui hoībus Nicolaus Antiochenus īmūditiaꝝ oīum: & Neophitaꝝ hæreſeos auctor extitiſſe referaturNunc tibi illa non replico: ꝙ plures uirgines uiolaſſe narreris: ꝙ a te nobiliū uiolata matrimonia: publico cæſaſint gladio: ꝙ per Iupanaria impurus & helluo cucurriſti. Magna quidē iſta ſunt pondere ſuo: ſed fiunt eorumquæ illaturus ſum cōparatione leuiora. Rogo ꝗͣtū crimē eſt: ubi ſtupꝝ & adulteriū paꝝ eſt? Infœliciſſime mortalium: tu ſpeluncā illā: in qua dei filius puer natus eſt: & ueritas de terra orta eſt: & terra dedit fructū ſuum: diſtupro condicturus ingrederis. Non times: ne de præſepe infans uagiat: ne puerpera uirgo te uideat: ne matedomini contēplet̉? Angeli clamant: paſtores currunt. ſtella deſuper rutilat: Magi adorant: Herodes terreturHieroſolyma conturbat̉: & tu cubiculū uirginis: decepturus uirginē irrepis. Paueo o miſer & tota mente cumcorpore perhorreſco: ponere tibi uolens ante oculos tuos opus tuū. Tota eccleſia nocturnis uigiliis Chriſtū dominū perſonabat: & in diuerſaꝝ gentiū linguis unus in laude dei ſpiritus concinebat. Tu inter oſtia quōdā præſepis domini: nunc altaris: amatorias epiſtolas fulciebas: qͣs poſtea illa miſerabilis: quaſi flexo adoratura genu-inueniret & legeret. & ſtabas deinceps in choro pſallentiū: & impudicis nutibus loqͥbaris. Proh nefas: non poſſum ultra progredi. Prorūpunt lachrymæ ante ꝗͣ uerba: & indignatione pariter ac dolore in ipſo meatu fauciiſpiritus coartat̉. Vbi mare illud eloquētiæ Tullianæ? Vbi torrens fluuius Demoſthenis? Nūc ꝓfecto mnti eſetis ambo: & ur̄a lingua torpeſceret. Inuēta ē res: quā nulla eloquētia explicare queat. Reꝑtū ē facinus quonec Minͣus fingere: nec Scurra ludere: nec Atellanus poſſit effari. Moris ē in ægyptiis: & ſyris monaſteriis: ut tāuirgo ꝗͣ uidua: quæ ſe deo uouerint: & ſæculo renunciātes oēs delitias ſæculi cōculcarit mundanū crimē monaſterioꝝ matribus offerāt deſecandū nō intecto poſtea cōtra apoſtoli uolūtatē inceſſure capite: ſed ligato pari-ter ac uelato orēt. Nec hoc quiſpiā præter tondētes nouit & tōſas: niſi ꝗa qd̓ ab oībus ſit: pene noſcit̉ ab omni-bus. Hoc autem duplicē ob cām: de cōſuetudine uerſum ē in naturā: ne uel ꝗa lauacrum non adeunt: uel quiaoleum nec capite nec ore norūt: a paruis aīalibus quæ inter cutem & crinē gigni ſolēt & cōcretis ſordibus op-primant̉. Videamus igit̉ tu uir bone inter iſta ꝗd feceris futuro matrimonio. In ſpelunca illa uenerabili: quaſquoſdam obſides accipis capillos ſudariola infœlicis & cingulū dotale pignus deportas. luras ei te nullā ſimiliter amatuꝝ. Deinde curris ad paſtoꝝ locū & angeloꝝ deſuꝑ ſtrepitu cōcinēte: in eadē uerba teſtaris: Nihil di-co amplius: ꝙ in oſcula rueris: ꝙ amplexus ſis. Totū ꝗdē de te credi pōt: ſed ueneratio præſepis & campi: nonme ſinunt plus credere ꝗͣ te uoluntate tantū & animo corruiſſe. Miſer nōne quādo in ſpelunca cū uirgine ſtarcœpiſti caligauerunt oculi tui? lingua torpuit? cōcidetunt brachia? pectus intremuit? nutauit inceſſus? poſtapoſtoli Petri Baſilicam: in qua Chriſti flammeo conſecrata eſt: poſt crucis & reſurrectionis & aſcenſionis dominicæ ſacramenta: in quibus rurſum ſe in monaſterio uicturam ſpōponderat audes crinem eius accipere: uttecum noctibus dormituꝝ: quem Chriſto meſſuerat in ſpelunca. Deinde a ueſpere uſqꝫ mane feneſtræ illius aſſides: & quia propter altitudinem: hærere uobis cōminus non licebat: per funiculum uel accipis aliquid: ue-remittis. Vide quanta diligentia domini fuerit: ut nunꝗͣ domi uirginem niſi in eccleſia uideris: & cum talē uterqꝫ ueſtrum habuerit uoluntatem: niſi per feneſtram nocte facultas uobis non fuerit colloquendi. Oriebaturtibi: ut poſtea didici: ſol inuito. Exanguis: marcidus pallidus: ut ſuſpitiōe oī careres euangeliū Chriſti quaſi diaconus lectitabas. Nos pallorē ieiunii putabamus: exangue os cōtra inſtitutū ac morē tuū qͣſi confectū uigiliismirabamur: Iam tibi & ſchalæ ꝑ qͣs deponeres miſeram parabant̉. Iam iter diſpoſitū: decreta nauigia: cōdictadies: fuga animo pertractata: & ecce angelus ille cubiculi Mariæ ianitor: cunaꝝ domini cuſtos: & īfantis Chri-ſti gerulus: corā quo tāta faciebas: ipſe te ꝓdidit. O funeſtos oculos meos: o diem illā omni maledictiōe digniſſimam: in qͣ epiſtolas tuas: qͣs hucuſqꝫ retinemus: cōſternata mente legi. Quæ ibi turpitudines? q̄ blanditiæ.quāta de cōdicto ſtupro exultatio? Hoc ne diaconū decuit: nō dicā loqui: ſed ſcire potuiſſe? Vbi miſer iſta didi