bus & ī anguſtiis Eſaiæ replicabat eloquia. Qui ablactati eſtis lacte: ꝗ abſtracti ab ubere: tribulationē ſuꝑ tri-bulationē expectate: ſpem ſuper ſpem: adhuc puſillū propter malitiā labioꝝ: propter linguā malignā. Et ſcripturæ teſtimoniū in conſolationē ſuam diſſerebat. Ablactatoꝝ eſſe eoꝝ ſ. qui ad uirilē ætatem perueniſſent: tribulationem ſuper tribulationem ſuſtinere: ut ſpem ſuper ſpem mereantur accipere: ſcientes quoniam tribulatio pa-tientiam operatur: patientia aūt probationē probatio uero ſpem: ſpes aūt non confundit. Et quid ſi is qui foris eſthomo noſter corrūpatur: ille qui intus eſt innouetur. & impræſentiaꝝ leue & momentaneū tribulationis ueſtraæternæ gloriæ pondus operatur in uobis: non aſpicientibus quæ uidentur: ſed quæ non uident̉. Quæ .n. uiden-tur: tēporalia ſunt. quæ aūt non uidentur: æterna. Nec longū fore tēpus: etiā ſi humanæ impatiētiæ tardū uideatur: quin dei ſtatim uideatur auxiliū dicentis. Tēpore opportuno exaudiui te: & in die ſalutis auxiliatus ſum tibi.Nec doloſa labia & linguas inimicoꝝ eſſe metuendas: cum domino adiutore lætemur: & ipſum debemus audiremonentē. Per patientias ueſtras poſſidebitis animas ueſtras. Et non ſunt condignæ paſſiones huius temporis acfuturā gloriam: quæ reuelat̉ in nobis. Et alibi. Tribulationē ſuper tribulationē ſuſtinere: ut patienter agamus inoībus: quæ accidunt nobis. Patiens. n. uir multū prudens. Qui aūt puſillanimis eſt: uehementer inſipiens. In langoribus & crebra infirmitate dicebat. Quando infirmor: tunc fortior ſum: & habemus theſauꝝ iſtū in uaſis fi-ctilibus: donec mortale hoc induat īmortalitatē: & corruptiuū hoc ueſtiatur incorruptione. Et iteꝝ. Sicut ſuper-abundant paſſiones Chriſti in nobis: ita & per Chriſtum abundauit & conſolatio. Ac deinde ut ſocii paſſionumeſtis: ſic eritis & conſolationis. In mœrore cātabat: Quare triſtis es aīa mea: & quare cōturbas me? Spera in deo:quoniā adhuc confitebo illi ſalutare uultus mei: & deus meus. In periculis loq̄batur: Qui uult uenire poſt meabneget ſemetipſum: & tollat crucē ſuā: & ſequatur me. Et iteꝝ. Qui uult aīam ſuam ſaluā facere: perdet eam. &qui perdiderit aīam ſuā propter me: ſaluam eam faciet. Quando diſpendia rei familiaris euerſio totius patrimonii nunciabat̉: aiebat. Quid .n. prodeſt homini: ſi totū mūdū lucrifecerit: & aīæ ſuæ dānū habuerit? Aut quā dabit homo cōmutationē pro aīa ſua? Et nudus exiui de uentre matris meæ: nudus & redeā. Sicut domino placuiita factū eſt. ſit nomen domini benedictū. Et illud: Nolite diligere mūdū: neqꝫ ea quæ ſunt in mūdo. quoniā omne qd̓ in mūdo eſt: deſideriū carnis eſt: & concupiſcentia oculoꝝ: & ſuperbia uitæ huius. quæ nō eſt ex patre: ſecex mūdo. Et mūdus trāſiet: & cōcupiſcentia eius. Scio ei ſcriptas infirmitates grauiſſimas liberoꝝ: & maxime Toxotii ſui: quē diligebat plurimū. Cūqꝫ illud uirtute cōpleuiſſet: turbata ſum: & nō ſum locuta: in hæc uerba prorupit. Qui amat filiū aut filiā plus ꝗͣ me: nō eſt me dignus. Et orans ad dominū loq̄bat̉: Poſſide filios mortificato-rū: qui pro te quotidie mortificant corpora ſua. Noui ſuſurronē quēdā: qd̓ genus hoīum pernitioſiſſimū eſt: qͣſibeniuolū nūciaſſe: ꝙ pro nimio feruore uirtutū ꝗbuſdā uideret̉ inſana: & cerebꝝ ipſius dicerēt confouēdū. Cuiilla reſpōdit. Theatꝝ facti ſumus mundo: & angelis & hoībus. nos ſtulti ꝑꝑ Chriſtū: ſed ſtultū dei ſapiētius ē ho-bus. Vnde & ſaluator loquit̉ ad patrē. Tu ſcis inſipientiā meā: quē in euangelio: & propinꝗ qͣſi mētis impotē li-gare cupiebant: & aduerſarii ſigillabant dicētes. Dæmoniū habet: & Samaritanus ē: Et in belzebub principe dæmonioꝝ eiicit dæmonia. Sed nos audiamus apoſtolū cohortantē. Hæc ē gloria noſtra: teſtimoniū cōſcientiæ nōſtræ: quoniā in ſanctitate & ſinceritate: & in gratia dei cōuerſati ſumus in mūdo. Et dominū dicētē ad apoſtolos.Ideo mūdus odit uos: quoniā nō eſtis de mūdo. Si .n. eſſetis de mūdo: amaret utiqꝫ mūdus: qd̓ ſuum erat. Et ad ipſum dominū uerba uertebat: Tu noſti cordis abſcondita: & hæc oīa uenerūt ſuper nos: & nō ſumus obliti tui: neiniqꝫ egimus in teſtamēto tuo: nec auerſum eſt retrorſum cor noſtꝝ. & ꝑꝑ te mortificati ſumus tota die. reputatiſumus ut oues occiſionis. Sed dominus auxiliator meus: nō timebo ꝗd faciat mihi homo. Legi. n. Fili honora do-minū: & cōfortaberis: & extra dominū nullū timueris. His & talibus teſtimōiis: qͣſi armatura dei: & aduerſus oīaꝗdē uitia: ſed præcipue inſtruebat ſe cōtra inuidiā ſæuientē. & patiendo iniurias furorē rabidi pectoris mitiga-bat. Deniqꝫ uſqꝫ ad diē mortis: & huius patientia: & alioꝝ zelus oībus patuit. Qui ſuū rodit auctorē: & dū æmulū lædere nitit̉: in ſemetipſum ꝓprio furore bacchat̉. Dicā & de ordine monaſterii: qūo ſanctoꝝ continentiamin ſuū uerterit lucꝝ: Seminabat carnalia: ut meteret ſpiritalia: dabat terrena: ut cæleſtia tolleret: breuia concedebat: ut pro his æterna mutuaret. Poſt uiroꝝ monaſteriū: qd̓ uiris tradiderat gubernandū: plures uirgines ex di-uerſis prouinciis cōgregarat: tam nobiles ꝗͣ medii: & infimi generis: in tres turmas monaſteriaqꝫ diuiſit. Ita dumtaxat: ut in opere: & in cibo ſeparatæ: pſalmis & orationibus iungerēt̉. poſt alleluia cantatū quo ſigno uocabantur ad collectam: nulli reſidere licitū erat: ſed prima ſeu inter primas ueniens: cæteraꝝ operiebat̉ aduentū: pudore & exēplo ad laborē eas prouocans: nō terrore. Mane hora tertia: ſexta: nona: ueſpere: noctis medio: per ordinēpſalteriū cantabant Nec licebat cuiꝗͣ ſoroꝝ ignorare pſalmos. & nō de ſcripturis ſanctis quotidie aliꝗd diſcere.Die tantū dominico ad eccleſiam ꝓcedebant ex cuius habitabant latere. Et unūquodqꝫ agmen matrē ꝓpriamſeq̄bat̉: atqꝫ inde pariter reuertētes inſtabāt operi diſtricto: & uel ſibi: uel cæteris indumēta facebant. Siqua eratnobilis: nō permittebat̉ de domo ſua habere comitē: ne ueteꝝ actuū memor: & laſciuientis infantiæ: errorē refri-caret antiquum: & crebra confabulatione renouaret. Vnus oīum habitus linteamine ad tergēdas ſolum manusutebant̉. Auiris tanta ſeparatio: ut a ſpadonibus quoqꝫ eas ſeiūgeret: ne ullā daret occaſionē linguæ maledicæ: q̄ſanctos carpere ſolita eſt in ſolatium delinq̄ndi. Siqua uel tardior ueniebat ad pſalmos & opere pigrior: uariis eāmodis aggrediebat̉. Si erat iracunda: blāditiis. Si patiens correctione: illud apoſtoli imitās. Quid uultis: in uir-ga ueniā ad uos: an in ſpiritu lenitatis & māſuetudinis? Excepto uictu: & ueſtitu: nullā habere quid patiebat̉: dicente Paulo. Habentes uictū & ueſtitū his contenti ſimus: ne conſuetudine plus habendi præberet locum auaritiæ: quæ nullis expletur opibus: & ꝗͣto amplius habuerit: plus requirit: & neqꝫ copia: neqꝫ inopia minuitur. Iurgātes inter ſe ſermone leniſſimo fœderabat. Laſciuientem adoleſcentularum carnem crebris & duplicatis frange-