ua non acriter confutare. Diſputantem contra ſe magis docere ꝗͣ uincere. & ingenuo pudore qui ornabat ætatenquid cuius eſſet ſimpliciter confiteri: atqꝫ in hunc modū eruditionis gloriam declinando eruditiſſimus habebat̉Illud aiebat Tertulliani: iſtud Cypriani: hoc Lactantii: illud Hilarii eſt. ſic Minutius fœlix: ita Victorinus: in hūcmodum eſt locutus Arnobius. Me quoqꝫ quia pro ſodalitate auunculi diligebat: interdum proferebat in mediū.lectioneqꝫ aſſidua & meditatione diuturna: pectus ſuū bibliothecam fecerat Chriſti. quotiens ille tranſmarinisepiſtolis deprecatus eſt: ut aliquid ad ſe ſcriberem? quotiens nocturnū de euangelio petitorem: & interpellatricēduri iudicis mihi uiduam exhibuit? Cūqꝫ ego ſilentio magis ꝗͣ litteris denegarē: & pudore reticentis pudorē ſuf-funderem poſtulantis: auunculū mihi oͣppoſuit præcatorem: qui & liberius pro alio peteret: & pro reuerentia ſacerdotii facilius impetraret. Feci ergo qd̓ uoluit: & breui libello amicitias noſtras æternæ memoriæ conſecraui.Quo ſuſcepto Crœſi opes: & Darii diuitias ſe uiciſſe iactabat. Illum oculis: illum manibus: illū ſinu: illum ore retinebat. Cūqꝫ in ſtatu frequenter euolueret: ſæpe ſuper pectus ſoporati dulcis pagina decidebat. Si uero peregr.noꝝ: ſi amicoꝝ quiſpiam uenerat: lætabat̉ ſuper ſe noſtro teſtimonio. Et quicquid minus in opuſculo erat diſtinctione moderata: & pronunciationis uarietate penſabat: ut in recitando illo ipſe uel placere quotidie uel diſplicire uideret̉. Vnde hic feruor: niſi ex amore dei? Vnde legis Chriſti īdefeſſa meditatio: niſi ex deſiderio eius qui lgem dedit? Alii nūmum addant nūmo: & marſupium ſuffocantes: matronaꝝ opes uenent̉ obſequiis: ſint ditio.res monachi: ꝗͣ fuerant ſæculares. poſſideant opes ſub Chriſto paupere: quas ſub locuplete diabolo non habuerant: & ſuſpiret eccleſia eos diuites: quos tenuit mundus ante mendicos. Nepotianus noſter auꝝ calcans: ſchedulas conſectat̉. Et ſicut ſui in carne contemptor eſt: & paupertate incedit ornatior: ita totum animæ inueſtigat or-natum. Ad comparationem quidem ſuperioꝝ modica ſunt quæ dicturi ſumus: ſed in paruis idem animus oſtē-ditur. Vt .n. creatorem non in cælo tantū miramur & in terra: ſole: oceano: elephantis: camelis: equis: bobus: par-dis: urſis: leonibus. Sed & in minimis quoqꝫ animalibus formica: culice: uermiculis: & iſtiuſmodi genere: quorūmagis ſcimus corpora ꝗͣ nomina: eandēqꝫ in cunctis ueneramur ſollertiā. ita mens Chriſto dedita: æque in maioribus & in minoribus intenta eſt: ſciens etiam pro ocioſo uerbo reddendā eſſe rationem. Erat. n. ſollicitus: ſi niteret altare: ſi parietes abſqꝫ fuligine: ſi pauimenta terſa: ſi ianitor creber in porta: uela ſemper in hoſtiis: ſi ſacrariummundū: ſi uaſa lucentia: & in omnes cerimonias pia ſollicitudo diſpoſita: non minus: non maius negligebat officium: ubicūqꝫ eū in eccleſia quæreres inuenires. Nobilem uiꝝ. Q u. Fabiū mirat̉ antiquitas: ꝗ etiā romanæ ſcriptor hiſtoriæ eſt: ſed magis ex pictura ꝗͣ ex litteris nomen inuenit: & Beſelehel noſtꝝ plenū ſapiētia: & ſpiritu deiſcriptura teſtat̉. Hyrā quoqꝫ filiū muelieris Tyriæ: ꝙ alter tabernaculi: alter templi ſupellectilem fabricati ſint.Qūo. n. lætæ ſegetes & uberes agri interdū culmis: ariſtiſqꝫ luxuriāt: ita præclara ingenia & mens plena uirtutibus in uariaꝝ artiū redundat elegantiā. Vnde & apud græcos philoſophus ille laudat̉: qui omne quo uteret̉ uſ-qꝫ ad palliū: & annulū manu ſua factū gloriatus eſt. Hoc idem poſſumus & de iſto dicere: qui baſilicas eccleſiæ& martyꝝ conciliabo diuerſis floribus & arboꝝ comis: uitiūqꝫ pāpinis adumbrarit: ut quicꝗd placebat in eccleſia: tam diſpoſitione ꝗͣ uiſu laborē preſbyteri & ſtudiū teſtaret̉: macte uirtute: cuius talia principia erant: quali:finis erit? O miſerabilis humana conditio: & ſine Chriſto uanū oīno omne qd̓ uiuimus. Quid te ſubtrahis: ꝗdtergiuerſaris oratio? quaſi .n. mortē illius differre poſſimus: & uitā facere longiorē: ſic timemus ad ultimū perue-nire. Oīs caro fœnū: & omnis gloria eius quaſi flos fœni. Vbi nūc decora illa facies? ubi totius corporis dignitasquo ueluti pulchro indumento pulchritudo aīæ ueſtiebat̉? Marceſſebat proh dolor flante auſtro liliū: & purpurea uiola in pallorem ſenſim migrabat. Cūqꝫ æſtuaret febribus: & uenaꝝ fontes hauriret calor: laſſo anhelitu tri-ſtem auūculū conſolabat̉. Lætus erat uultus: & uniuerſis circa plorantibus ſolus ipſe ridebat: proiicere palliummanus extendere: uidere qͥd̓ alii non uidebant: & quaſi in occurſum ſe erigens: ſalutare uenientes. Intelligeres il-Ium non emori: ſed migrare. & mutare amicos: non relinq̄ere. Voluūtur per ora lachrymæ: & obfirmato animonon queo dolorem diſſimulare: quem patior. Quis crederet in tali illū tēpore noſtræ neceſſitudinis recordar-& luctante aīa ſtudioꝝ ſcire dulcedinem? Apprehenſa auūculi manu: hanc inquit tunicā qua utebar in miniſterio Chriſti: mitte dilectiſſimo mihi: ætate patri: fratri collegio. Et quiſquis a te nepoti debebat̉ affectus: in illumtranſfer: quē mecū pariter diligebas: atqꝫ in talia uerba defecit: auūculū manu: me recordatione cōtrectans. Scioꝙ nolueris amorem in te ciuiū ſic probare: & affectū patriæ magis quæſiſſe in proſperis. Sed huiuſcemodi officium in bonis iocundius eſt: in malis gratius. Tota hunc ciuitas: tota planxit Italia. Corpus terra ſuſcepit: aīa Chri-ſto reddita eſt. Tu nepotē q̄rebas: Eccleſia ſacerdotē. Præceſſit te ſucceſſor tuus: qd̓ tu eras: ille poſt te iudicio oī-um mærebat̉. Atqꝫ ita ex una domo duplex pontificatus egreſſa eſt dignitas: dum in altero gratulatio eſt qd̓ tenuerit: in altero mœror qd̓ raptus ſit ne teneret. Platonis ſententia eſt oēm ſapiētiū uitā meditationē eſſe mortisLaudant hoc philoſophi: & in cælū ferunt. ſed multo fortius apoſtolus: Quotidie inquit morior propter gloriaueſtrā. Aliud eſt. n. conari: aliud agere. aliud uiuere moriturum: aliud mori uicturum. Ille mortuus eſt ex gloriaiſte mortuus ſemper ad gloriam. Debemus igit̉ & nos animo præmeditari: ꝙ aliquando futuri ſumus: & ꝙ uelimus noſimus abeſſe longius non poteſt. Nam ſi noningentos uitæ excederemus annos: ut ante diluuium uiue-bat humanum genus: & Mathuſalem nobis tempora donarent̉. tamen nihil eſſet præterita longitudo: quæ eſſdeſiſſet. Etenim inter eum: qui decem uixit annos: & eū qui mille: poſtꝗͣ idem finis uitæ aduenerit: & irrecuſabilismortis neceſſitas: tranſactū omne tantūdem eſt: niſi ꝙ magis ſenex onuſtus peccatorum faſce proficiſcit̉Optima quæqꝫ dies miſeris mortalibū æui.Prima fugit: ſubeunt morbi: triſtiſqꝫ ſenectus:Et labor: & duræ rapit inclæmentia mortis.